|
Έτσι οι τελευταίες υποβαθμίσεις (πχ.
Βέλγιο), οι προειδοποιήσεις
υποβάθμισης της Γαλλικής οικονομίας,
το πολύ υψηλό ως απαγορευτικό κόστος
δανεισμού της Ιταλία και της
Ισπανίας, η αποτυχημένη έκδοση
10ετών ομολόγων στην ίδια τη
Γερμανία και οι φήμες για την πιθανή
ανάγκη της Ιταλίας και της Ισπανίας
να χρειαστούν εξωτερική βοήθεια
δημιουργούν μια εκρηκτική κατάσταση,
με τους ιδίους τους ευρωπαίους
αξιωματούχους και πλήθος
δημοσιευμάτων να μιλάνε για πρώτη
φορά ανοιχτά για το ενδεχόμενο τέλος
του ευρωπαϊκού νομίσματος. Κλειδί σε
όλα αυτά, θα είναι φυσικά η στάση
της Γερμανίας, η οποία και
εμφανίζεται μαζί με τη Γαλλία να
προωθούν μια νέα Ευρώπη, με αλλαγές
εξπρές στις ευρωπαϊκές συνθήκες. Σε
αυτό το σημείο θα πρέπει να
αναφέρουμε ότι όλα αυτά γίνονται με
φόντο τις σημαντικές αντιδράσεις
ευρωπαίων αξιωματούχων εναντίον της
Γερμανικής πολιτικής, ενώ μεγάλες
αντιδράσεις υπάρχουν πλέον και στο
εσωτερικό της Γερμανίας, όπου
υπάρχουν πιέσεις για την ανάγκη
ανάληψης δράσης από την ΕΚΤ, αλλά
και την ανάγκη έκδοσης ευρωομολόγου,
με σκοπό να αποφευχθούν τα χειρότερα.
Στα αμιγώς χρηματιστηριακά, όπως θα
δούμε και παρακάτω, η εικόνα του Χ.Α.
είναι εξαιρετικά κρίσιμη με το ΓΔ να
παραμένει χαμηλότερα των 690 – 700
μονάδων, γεγονός που αυξάνει
κατακόρυφα την πιθανότητα να υπάρξει
περαιτέρω σημαντική πτώση κατά τις
επόμενες εβδομάδες. Παράλληλα βέβαια
θα πρέπει να αναφερθούμε στο γεγονός
ότι ο ΓΔ, αλλά και άλλοι βασικοί
δείκτες (FTSE
/
ASE
20, Τραπεζικός δείκτης) παραμένουν,
όσον αφορά το εβδομαδιαίο διάγραμμα
(μέσο – μακροπρόθεσμη τάση) σε
εξαιρετικά υπερπουλημένα επίπεδα,
γεγονός που σε περίπτωση που υπάρξει
μια εξαιρετικά θετική είδηση (πχ.
Ανακοίνωση δράσης από την πλευρά της
ΕΚΤ για την αντιμετώπιση της κρίσης
χρέους) θα μπορούσε να οδηγήσει σε
μια εκρηκτική άνοδο στην αγορά.
Πέραν του ελληνικού χρηματιστηρίου
και όσον αφορά την τεχνική εικόνα
των ξένων αγορών, θα σταθούμε στα
αρνητικά μηνύματα που στέλνει ο
S&P
500, όπου όπως έχουμε αναφέρει, όσον
αυτός παραμένει χαμηλότερα των 1.200
– 1.220 μονάδων τίθεται σε μεγάλο
κίνδυνο η θετική μακροπρόθεσμη τάση
των τελευταίων 2 ετών.
Εκρηκτική κατάσταση στην Ε.Ε. με την
Ιταλία και την Ισπανία να εξετάζουν
εξωτερική βοήθεια…
Προτού αναφερθούμε στα γερμανικά
σχέδια για την αλλαγή – εξπρές των
ευρωπαϊκών συνθηκών, θα σταθούμε
στις τελευταίες δραματικές εξελίξεις
στην Ε.Ε., όπου Ιταλία και Ισπανία
φαίνονται έτοιμες να ζητήσουν έξωθεν
βοήθεια, κάτι το οποίο αν συμβεί,
λόγω του μεγέθους των δύο οικονομιών
θα περιπλέξει ακόμη περισσότερο την
κατάσταση.
Έτσι, σύμφωνα με χθεσινό δημοσίευμα
της La Stampa (το οποίο μάλιστα προς
στιγμήν δε διαψεύδεται) το Διεθνές
Νομισματικό Ταμείο ετοιμάζει σχέδιο
διάσωσης της Ιταλίας. Συγκεκριμένα,
στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι: «αν η
κατάσταση συνεχίσει να επιδεινώνεται,
το σχέδιο αυτό μπορεί να φτάσει τα
600 δισ. ευρώ, ώστε να δοθεί, στην
κυβέρνηση του Μάριο Μόντι, περιθώριο
12 - 18 μηνών, για να εγκρίνει τις
αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, χωρίς το
συνεχές βάρος του δημόσιου χρέους».
Στο δημοσίευμα γίνεται αναφορά σε
επιτόκιο της τάξης του 4% - 5%, πολύ
χαμηλότερα από το 7% με το οποίο η
Ιταλία δανείζεται, πλέον από τις
αγορές, ενώ όπως σημειώνεται το
υψηλότατο συνολικό ποσό του σχεδίου
(600δις ευρώ) καθιστά απαραίτητη τη
συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Κεντρική
Τράπεζα, δεδομένου ότι οι διαθέσιμοι
πόροι του ΔΝΤ, στην φάση αυτή, θα
μπορούσαν να μην είναι επαρκείς.
Μάλιστα, η La Stampa προσθέτει ότι «υπήρξε
τουλάχιστον μία τηλεφωνική συνομιλία
του νέου πρωθυπουργού, Μάριο Μόντι,
με την επικεφαλής του Διεθνούς
Νομισματικού Ταμείου, Κριστίν
Λαγκάρντ, υπό το φως των εξελίξεων,
που καθιστούν παρωχημένες τις
αποφάσεις της διάσκεψης G20 των
Καννών». «Εάν υπάρχει πρόβλημα με
την Ιταλία, είναι η καρδιά της
Ευρωζώνης που πλήττεται», δήλωσε
πηγή της γαλλικής προεδρίας,
διαβεβαιώνοντας ότι η δέσμευση των
ηγετών της Γαλλίας και της Γερμανίας
είναι «πολύ ισχυρή για τη στήριξη
της Ιταλίας», έχει όμως ένα τεράστιο
χρέος.
Πέραν της Ιταλίας, δημοσιεύματα
αναφέρουν ότι η Ισπανία ετοιμάζεται
και αυτή τη ζητήσει εξωτερική
βοήθεια, ενώ και σε αυτήν την
περίπτωση τα δημοσιεύματα δε
διαψεύδονται. Συγκεκριμένα, σύμφωνα
με το Reuters, την υποβολή αιτήματος
για οικονομική βοήθεια από το
εξωτερικό εξετάζει σοβαρά η νέα
κυβέρνηση της Ισπανίας υπό τον
Μαριάνο Ραχόι ως μία από τις
επιλογές στην κατεύθυνση ενίσχυσης
της οικονομικής κατάστασης της χώρας.
Το Reuters επικαλείται πηγή του
λαϊκού κόμματος, το οποίο και δήλωσε
στο διεθνές πρακτορείο ότι: «Δεν
πιστεύω ότι έχει παρθεί η απόφαση
αλλά είναι μία από τις επιλογές πάνω
στο τραπέζι». Όπως τόνισε το
συγκεκριμένο στέλεχος, δεν έχει
γίνει επιλογή για το αν η επιπλέον
χρηματοδότηση θα προέλθει από τον
EFSF ή από το Διεθνές Νομισματικό
Ταμείο, ενώ πρόσθεσε «αν πρέπει να
κάνουμε την επιλογή, πρέπει να την
κάνουμε τώρα».
Σε συνάρτηση με τα παραπάνω,
θυμίζουμε σε αυτό το σημείο ότι στα
μέσα της προηγούμενης εβδομάδας το
Διεθνές Νομισματικό Ταμείο
εγκαινίασε γραμμή έκτακτης
ρευστότητας διάρκειας έξι μηνών. Αν
και δεν αναφέρθηκε ανοιχτά σε ποιες
χώρες θα μπορούσε να δοθεί αυτή η
χρηματοδότηση, η Ισπανία και η
Ιταλία θα μπορούσε να καταθέσει
σχετική αίτηση, γεγονός που
δημιουργεί υποψίες.
Τα σχέδια της Γερμανίας για την
αλλαγή των ευρωπαϊκών συνθηκών…
Όπως είχαμε επιτυχώς προειδοποιήσει
εδώ και αρκετό καιρό, ο βασικός
σχεδιασμός της Γερμανίας έχει να
κάνει με την αλλαγή των συνθηκών, η
οποία και θα επιτρέψει τη Γερμανία
να επιβάλει την αυστηρή
δημοσιονομική πειθαρχία την οποία
ονειρεύεται για την ευρωζώνη, με την
ίδια φυσικά να έχει ηγεμονική θέση,
ενώ κάποιες χώρες, ανάμεσα σε αυτές
φυσικά και η Ελλάδα είναι πολύ
πιθανόν να οδηγηθούν στην πόρτα της
εξόδου από το ευρώ.
Σύμφωνα λοιπόν με τα όσα γίνονται
γνωστά από τη Γερμανία και τα οποία
μάλιστα επιβεβαιώνονται από τη
Γαλλία, η Άγκελα Μέρκελ και ο γάλλος
πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί σκοπεύουν να
καταθέσουν αυτήν την εβδομάδα ή το
αργότερο στη σύνοδο κορυφής των
ηγετών της Ε.Ε. στις 8 – 9
Δεκεμβρίου, την πρόταση τους για
συγκρότηση μιας ομάδας κρατών στα
πλαίσια της ευρωζώνης, ενώ μέλη
αυτής της ομάδας (ένα είδος «Σούπερ
Λίγκα» της ευρωζώνης) θα μπορούν να
γίνουν όσα κράτη είναι διατεθειμένα
να αποδεχτούν αυστηρά κριτήρια για
τον περιορισμό του δημόσιου χρέους
και τον έλεγχο του εθνικού τους
προϋπολογισμού από αυτήν ομάδα. Να
αναφέρουμε ότι πρότυπο για τη
λειτουργία αυτής της ομάδας είναι η
συνθήκη του Σένγκεν, στην οποία
συμμετέχουν και κράτη εκτός ΕΕ. Σε
αυτό το σημείο σημειώνεται ότι πέραν
των άλλων η συγκεκριμένη
γαλλογερμανική πρόταση, θεωρούν οι
δύο χώρες ότι λύνει το πρόβλημα της
αβεβαιότητας για το αν και πότε θα
αποφασιστεί από τα κράτη της ΕΕ η
μερική αλλαγή της συνθήκης της
Λισσαβόνας, όπως αυτή προτείνεται
από Βερολίνο και Παρίσι, πρόβλημα το
οποίο όπως είχαμε τονίσει είναι
εξαιρετικά μεγάλο. Να αναφέρουμε
μάλιστα, ότι ο στόχος είναι οι
αλλαγές των συνθηκών που θα
προβλέπουν αυστηρότερες ρυθμίσεις με
στόχο τη δημοσιονομική πειθαρχία, να
έχουν εγκριθεί μέχρι τις αρχές του
2012, το αργότερο τον Φεβρουάριο.
Μάλιστα, από το Παρίσι η υπουργός
Προϋπολογισμού της Γαλλίας, Βαλερί
Πεκρές, επιβεβαίωσε τα σχέδια για
ένα αυστηρότερο πλαίσιο, δηλώνοντας
πως η Ευρωζώνη κινείται προς ένα νέο
σύμφωνο διακυβέρνησης με
αυστηρότερους δημοσιονομικούς
κανόνες και πραγματικές κυρώσεις για
όσους τους παραβιάζουν, το οποίο θα
βοηθήσει στην αποκατάσταση της
εμπιστοσύνης των αγορών.
Συγκεκριμένα, σε ερώτηση εάν η
Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία
ετοιμάζουν μια πιο σκληρή εκδοχή του
ευρωπαϊκού Συμφώνου Σταθερότητας για
τους δημοσιονομικούς κανόνες, η
Πεκρές απάντησε ότι δεν πρόκειται
για ένα σύμφωνο το οποίο θα
εφαρμοστεί μόνο στις τρεις
μεγαλύτερες οικονομίες της ευρωζώνης.
«Είναι ένα νέο σύμφωνο διακυβέρνησης
για όλα τα μέλη της Ευρωζώνης:
διακυβέρνηση με πραγματικούς κανόνες
και πραγματικές κυρώσεις, που θα
αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη».
Επίσης, η Πεκρές δήλωσε ότι: «Η
Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία
θέλουν να είναι η κινητήρια δύναμη
μιας περισσότερο ολοκληρωμένης
Ευρώπης, πολύ πιο συμπαγούς με πιο
σωστούς κανόνες που δε θα επιτρέπουν
δολοπλοκίες», ενώ πρόσθεσε «Η
Ευρωζώνη θα κινηθεί προοδευτικά προς
μια πιο ενισχυμένη ολοκλήρωση».
Πέραν όμως της δημοσιονομικής
πειθαρχίας, το σχέδιο αναμένεται
(για να χρυσώσει το χάπι θα λέγαμε)
να επιτρέπει την ΕΚΤ να αγοράζει
περισσότερο απ' ότι σήμερα ομόλογα
των κρατών μελών της ευρωζώνης, έτσι
ώστε να επέλθει ηρεμία στις αγορές
και να αποκλιμακωθούν τα
spreads
των ομολόγων που πλέον βρίσκονται σε
απαγορευτικά επίπεδα. Μάλιστα, με
αυτόν τον τρόπο θα επιτραπεί
επιτέλους η περιβόητη νομισματική
χαλάρωση που τόσο αναγκαία είναι,
όπως τονίζουμε μήνες τώρα, για να
αντιμετωπιστεί η κρίση χρέους.
Τέλος, σχολιάζοντας τα όσα
τονίζονται παραπάνω θα πρέπει να
αναφέρουμε ότι τα σχέδια αυτά
κρύβουν τον κίνδυνο για τη χώρα μας,
αλλά και άλλες χώρες να
εγκαταλειφθούν στην τύχη τους, αφού
πολύ δύσκολα πάνω από 10 χώρες εκ
των 27 θα μπορούν να ανταποκριθούν
στα όσα απαιτούν η Γερμανία και η
Γαλλία. Επίσης, είναι σίγουρο ότι θα
υπάρξουν χώρες οι οποίες να και θα
έχουν τη δυνατότητα δε θα θέλουν να
μπουν στη λογική της δημοσιονομικής
πειθαρχίας, κάτι το οποίο θα
προκαλέσει νέα προβλήματα στην
ευρωζώνη, αυξάνοντας τους κινδύνους
για την παγκόσμια οικονομία.
|
