|
Λε
Φιγκαρό
(F):
Το ευρώ ξεπέρασε τη δοκιμασία των
αξιολογήσεων από τη
«Στάνταρντ
εντ Πουρς»
(S&P),
τα επιτόκια πέφτουν,
τη Δευτέρα
(30/1)
η Ευρώπη θα καταλήξει στο σύμφωνο
δημοσιονομικής σταθερότητάς της...
Τα χειρότερα πέρασαν;
Ζαν-Κλοντ
Γιουνκέρ
(Jean-Claude Juncker, JCJ):
Υπάρχει μια νηνεμία,
για πολλούς είναι απροσδόκητη,
αλλά δεν απαλλαχτήκαμε από τις
έγνοιες μας.
Όλα τα κράτη-μέλη
παραδέχονται την αναγκαιότητα να
βάλουν σε τάξη τα δημοσιονομικά τους.
Εξακολουθεί όμως να υπάρχει ένα
σημαντικό κενό:
δε διαθέτουμε αναπτυξιακή πολιτική
σε ευρωπαϊκή κλίμακα
F:
Συμφωνείτε με την
Κριστίν Λαγκάρντ
(Christine Lagarde)
και τον
Τζόζεφ Στίγκλιτζ
(Joseph Stiglitz)
που λένε πως η συνέχιση της
λιτότητας προετοιμάζει το έδαφος για
την ύφεση;
JCJ:
Από τη μια ναι,
διότι είναι σαφές πως η λιτότητα -όσο
αναγκαία κι αν είναι-
δε θα λύσει τα προβλήματα των πιο
εξασθενημένων κρατών-μελών
της Ευρώπης.
Όχι από την άλλη,
διότι οι
«γκουρού»
της οικονομίας μάς έχουν συνηθίσει
από το
2008
σε αμφιλεγόμενες
«συνταγές».
Αυτό που προέχει είναι να ανακάμψουν
τα δημόσια οικονομικά.
Δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο
διαρκούς ανάπτυξης που να στηρίζεται
σε προϋπολογισμούς που είναι βαθιά
βυθισμένοι στο
«κόκκινο».
Από την άλλη, χρειάζεται να
συμφωνήσουμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο σε
μια λιτότητα έξυπνη,
που δε θα υπονομεύει την ανάπτυξη.
F:
Η
'Ανγκελα
Μέρκελ (Angela Merkel)
πήρε αυτό που ήθελε:
το συλλογικό
«σφίξιμο»
των προϋπολογισμών.
Νιώθετε απογοήτευση τώρα που
αρνείται να διαθέσει τα όποια
περιθώρια κίνησης διαθέτει στην
υπηρεσία της ευρωπαϊκής ανάπτυξης;
JCJ:
Πολλοί Γερμανοί πιστεύουν πως αν
σταματήσουν να βάζουν κόντρα θα το
εκμεταλλευτούν τα άλλα ευρωπαϊκά
κράτη για να χαλαρώσουν τη
δημοσιονομική πειθαρχία.
Αλλά η Ολλανδία,
η Αυστρία ή το Λουξεμβούργο δε έχουν
λιγότερα χρέη από την ομοσπονδιακή
Γερμανία μόνο και μόνο για να κάνουν
το χατίρι του Βερολίνου.
Παρομοίως η Ιταλία,
η Ισπανία και η Πορτογαλία
ακολουθούν τη δημοσιονομική
πειθάρχησή τους διότι κατανοούν πως
αυτό είναι προς το ευρωπαϊκό και το
εθνικό τους συμφέρον.
Οι φόβοι της 'Ανγκελα
Μέρκελ
είναι άρα αδικαιολόγητοι.
F:
Στην ευρωζώνη,
οι κυβερνήσεις πέφτουν η μια μετά
την άλλη.
Στη Γαλλία,
ο
Νικολά Σαρκοζί
(Nicolas Sarkozy)
έχει δυσκολίες.
Μήπως φτάσαμε στο σημείο που ο
ψηφοφόρος χρειάζεται μια ελπίδα,
μια απόδειξη πως η λιτότητα έχει
αντίκρισμα;
JCJ:
Το πρόβλημα δεν είναι να κάνουμε
δωράκια στους ψηφοφόρους, αλλά να
πράξουμε ό,τι περνάει από το χέρι
μας ώστε να τιθασεύσουμε τα δημόσια
οικονομικά μας και να μη μεταφέρουμε
τα χρέη μας στις επόμενες γενεές.
Αυτό είναι το ερώτημα που
αντιμετωπίζει κάθε υπεύθυνος
πολιτικός άνδρας.
Αυτό είναι που πρέπει να εξηγήσει
στους πολίτες.
F:
Από εδώ και πέρα,
τι θα μπορούσε να οδηγήσει την
καγκελάριο να εγκαταλείψει τη μάχη;
JCJ:
Δεν μπορεί να τα ζητάμε όλα από τη
Γερμανία.
Τα περιθώρια κινήσεώς της δεν είναι
τόσο μεγάλα όσο λέγεται.
Το πρόβλημά μας είναι ο τρόπος της
οικονομικής διακυβέρνησης της
Ευρώπης.
Δεν υφίσταται πλέον τομέας καθαρά
εθνικός.
Αν συμφωνήσουμε στο ποιος κάνει τι,
η Γερμανία θα βρει τη θέση της.
F:
Η σύνοδος της Δευτέρας
(30/1)
διακηρύσσει πως έχει δύο επιδιώξεις:
την απασχόληση και την ανάπτυξη. Με
ποια μέσα;
JCJ:
Λεφτά υπάρχουν,
αλλά δεν αξιοποιούνται όπως πρέπει.
Στη σύνοδο πάντως δε θα έχουμε ούτε
εντυπωσιακούς αριθμούς,
ούτε εντυπωσιακές αποφάσεις.
Δουλειά μας είναι να διαπιστώσουμε
πόσα λεφτά υπάρχουν στην εν δυνάμει
ανάπτυξή μας, και να αξιοποιήσουμε
κατά τον καλύτερο τρόπο τα
περιφερειακά,
κοινωνικά και διαρθρωτικά ταμεία μας.
Ίσως και να αναθεωρήσουμε το σύνολο
των ροών.
F:
Η Αθήνα βρίσκεται ξανά στο χείλος
της χρεοκοπίας.
Πιστεύετε πως η Ελλάδα αποτελεί
ειδική περίπτωση;
JCJ:
Η Ελλάδα είναι ξεχωριστή.
Δεν το λέω αυτό για να ασκήσω
κριτική στον πρωθυπουργό
Παπαδήμο.
Υπάρχει στις ελληνικές πολιτικές
δυνάμεις μια αυθεντική κόπωση, που
τις εμποδίζει να συνεχίσουν τις
μεταρρυθμίσεις.
Η ύφεση είναι βαθύτερη των
προβλέψεων της ΕΕ.
Ζητάμε από τους Έλληνες να μην τα
παρατήσουν και μέσα στις επόμενες
μέρες ή εβδομάδες να αποφασίσουν
ποιες είναι οι προτεραιότητές τους
για την ανάκαμψή τους...
Κοντολογίς να μη θέσουν εν κινδύνω
την οικονομική βοήθεια που θα λάβουν
από την ΕΕ και το «διεθνές
νομισματικό ταμείο» (ΔΝΤ).
F:
Μπορεί τελικά η Ελλάδα να
χρεοκοπήσει και να εγκαταλείψει την
ευρωζώνη;
JCJ:
Δεν σκέφτομαι με αυτούς τους όρους.
Δεν μπορεί να υπάρξει χρεοκοπία
χωρίς επιπτώσεις. Είναι προς το
συμφέρον όλων μας να αποφευχθεί η
χρεοκοπία της Ελλάδας.
F:
Η «ευρωπαϊκή
κεντρική τράπεζα» (ΕΚΤ)
οφείλει να βάλει το χέρι στην τσέπη;
JCJ:
Το ερώτημα έχει τεθεί,
αλλά δε θα ήταν φρόνιμο ο πρόεδρος
της
«ευρωομάδας»
να καλέσει την ΕΚΤ να κάνει τούτο ή
το άλλο.
Υπάρχει όμως ένα γεγονός: όλοι οι
άλλοι κρατικοί πιστωτές είναι
αμελητέοι...
F:
Πιστεύετε πως το Ηνωμένο Βασίλειο θα
επιστρέψει στο ευρωπαϊκό παιχνίδι;
JCJ:
Όταν το Δεκέμβριο
βρεθήκαμε
απέναντι στην επιμονή του
Ντέιβιντ
Κάμερον
(David Cameron),
δεν μας απέμενε άλλη λύση από το να
αφήσουμε τη Μεγάλη Βρετανία εκτός
δημοσιονομικού συμφώνου.
Αλλά σήμερα βλέπουμε να εφαρμόζεται
μια παραμορφωμένη ευρωπαϊκή
αρχιτεκτονική.
Μεσοπρόθεσμα,
μια Ευρώπη των «26»
είναι παραφωνία.
Ο
Jean-Claude Juncker
είναι Λουξεμβούργιος
χριστιανοδημοκράτης πολιτικός,
πρόεδρος του «γιούρογκρουπ» |
