|
Η κρίση χρέους στην ευρωζώνη,
αθόρυβα οξύνεται συνεχώς, ενώ
συγκεκριμένες χώρες οδηγούνται
συνεχώς από το κακό στο χειρότερο,
ενώ όλο και περισσότεροι λαοί
υποφέρουν. Καλώς ήρθατε στην εποχή
της λιτότητας. Καλώς ήρθατε στην
εποχή μιας οικονομικής λογικής η
οποία απλά με μαθηματική ακρίβεια
καταστρέφει την παγκόσμια οικονομία,
οδηγώντας συγκεκριμένες χώρες στην
κατάρρευση. Τι συμβαίνει σήμερα. Η
Ευρώπη έχει μπει εδώ και καιρό σε
φάση αυστηρής λιτότητας, με σκοπό να
ανακάμψει οικονομικά. Σύμφωνα
μάλιστα με μερικούς οικονομολόγους,
όπως ο
Paul Krugman,
η προσπάθεια αυτή αντί να πετύχει,
στέφθηκε από παταγώδη αποτυχία. Όπως
λέει, εξετάζοντας έναν βασικό δείκτη,
που είναι οι μεταβολές στο
πραγματικό ΑΕΠ, από την εποχή που
ξεκίνησε η ύφεση μέχρι σήμερα, η
Βρετανία βρίσκεται σε χειρότερη θέση,
ακόμη κι απ αυτήν που ήταν στη
δεκαετία του `30, και στη διάρκεια
του περίφημου κραχ. Στην ίδια άσχημη
κατάσταση βρίσκεται και η Ιταλία,
αλλά και η Ισπανία. Συγκεκριμένα, η
Βρετανία που υποτίθεται ότι
αποτελούσε το υπόδειγμα της
πολιτικής των περικοπών, της άποψης
δηλαδή ότι η ανάπτυξη έρχεται όχι
μέσα από κρατικές δαπάνες, αλλά μέσα
από δραματικές περιστολές τους, πάει
κατά διαόλου. Πως μπορεί η οικονομία
να προχωρήσει, όταν η ανεργία
βρίσκεται στα ύψη, και οι
κυβερνητικές πολιτικές συντελούν
στην περαιτέρω μείωση της
απασχόλησης; Με την εμπιστοσύνη!
Όπως είχε πει ο τότε πρόεδρος της
ΕΚΤ
Jean-Claude
Trichet,
που υποστήριζε με σθένος την
λιτότητα: «πιστεύω ακράδαντα ότι στο
σημερινό οικονομικό περιβάλλον, οι
πολιτικές που εμπνέουν εμπιστοσύνη
θα τροφοδοτήσουν την ανάπτυξη,
επειδή αυτή (η εμπιστοσύνη) είναι το
βασικό ζητούμενο σήμερα…». Οι
αναλυτές όμως του ΔΝΤ, και άλλων
οργανισμών και ιδρυμάτων, πολύ
σύντομα απομυθοποίησαν την άποψη ότι
οι περικοπές δαπανών δημιουργούν
απασχόληση.
Παρόλα αυτά, διάφορες προσωπικότητες
κύρους, ένθεν κακείθεν του
Ατλαντικού, συνηγορούσαν υπέρ της
αυστηρής λιτότητας. Μάλιστα δεν
είναι τυχαίο ότι ο Βρετανός
πρωθυπουργός
Cameron
ήταν από τους πλέον φανατικούς
συνηγόρους της, ενώ είναι σίγουρο
ότι η άποψη ότι για να επιτευχθεί
οικονομική ανάπτυξη, θα πρέπει να
μειωθούν αντί να αυξηθούν οι
κρατικές δαπάνες, είναι λάθος. Και η
επικράτηση αυτής της άποψης είναι η
βασική αιτία για τα σημερινά
οικονομικά χάλια της Ευρώπης. Η
πολιτική λιτότητας που ακολουθήθηκε
έφερε καταστροφικά αποτελέσματα, και
το χειρότερο είναι ότι δεν
χρειάζονταν. Πριν από 50 χρόνια,
οποιοσδήποτε οικονομολόγος, ή
φοιτητής οικονομικών, που είχε
διαβάσει το βιβλίο «Οικονομικά» του
Paul Samuelson,
θα μπορούσε να προβλέψει ότι η
λιτότητα σε φάση οικονομικής ύφεσης
είναι μια λάθος πολιτική.
Δυστυχώς, οι πολιτικοί, οι ειδικοί,
και πολλοί οικονομολόγοι, αποφάσισαν,
κυρίως για πολιτικούς λόγους, να
ξεχάσουν αυτά που όλοι ήξεραν. Αυτός
λοιπόν είναι ο λόγος που εκατομμύρια
εργαζόμενοι πληρώνουν τον λογαριασμό
της ηθελημένης αυτής αμνησίας των
πολιτικών! Όλοι θα πρέπει να
καταλάβουν ότι καλό το νοικοκύρεμα
των δημοσιονομικών. Ειδικά σε
κάποιες χώρες, όπως η Ελλάδα ήταν
μεγάλη ανάγκη. Αλλά από εκεί και
πέρα η λογική της λιτότητας χάνει τη
λογική της οδηγώντας με μαθηματική
ακρίβεια στην εξαθλίωση και μεγάλες
κοινωνικές αντιδράσεις, που θα
θυμίζουν σε μεγάλο βαθμό τα γεγονότα
της Αραβικής Άνοιξης.
S.A.-
New York Times,
ανασκευή κειμένου από
GFF |
