|
Συγκεκριμένα, η γαλλική εφημερίδα
αναφέρει σε άρθρο της: «Επιτροπεία:
μια τιμωρία που γνωρίζουν καλά οι
αναπτυσσόμενες χώρες».
Η έννοια της επιτροπείας δεν είναι
άγνωστη σε χώρες του λεγόμενου
τρίτου κόσμου όπως η Αιθιοπία και η
Κένυα, σημειώνει η εφημερίδα.
Η ιδέα που προτάθηκε τις
προηγούμενες ημέρες, σε μια
εξελιγμένη μορφή, από τη Γερμανία
για την Ελλάδα έχει το προηγούμενό
της σε υπερχρεωμένες χώρες όπου
παρενέβη το ΔΝΤ κατά τη δεκαετία του
1980 θέτοντας υπό τον πλήρη έλεγχό
του τη διαχείριση των οικονομικών
της χώρας.
Όμως τα προγράμματα αυτά είχαν πολύ
αμφιλεγόμενα αποτελέσματα, προσθέτει
η «Monde». Το ΔΝΤ και η Παγκόσμια
Τράπεζα που δοκίμασαν αυτή τη
συνταγή στην Αργεντινή, στην Αλγερία
και σε άλλες χώρες στο πρόσφατο
παρελθόν απαίτησαν από τις
κυβερνήσεις να λάβουν ριζοσπαστικά
μέτρα, όπως μεγάλες περικοπές
δημοσίων δαπανών για υγεία, παιδεία
και κοινωνικά προγράμματα,
ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων
επιχειρήσεων, συμπίεση μισθών και
κατάργηση προστατευτικών κανονισμών.
Τα δόγματα του ΔΝΤ, όπως ο
εξορθολογισμός των δημοσιονομικών
μέσω της επιβολής φόρων σημείωσαν
παταγώδη αποτυχία ιδίως στην Κένυα
το 1997. Ένα κατεξοχήν παράδειγμα
προς αποφυγή, το οποίο επικαλείται ο
άλλοτε οικονομολόγος του Ταμείου,
Τζόζεφ Στίγκλιτζ,
για να δείξει πόσο άδικα και
αναποτελεσματικά είναι τα μέτρα
λιτότητας.
Σε μια άλλη αφρικανική χώρα, στην
Κένυα, «η
αναδιάρθρωση του τραπεζικού
συστήματος προκάλεσε σειρά
πτωχεύσεων στις τράπεζες την περίοδο
1993-1994 και αύξηση των επιτοκίων.
Το κοινωνικό κόστος αυτών των
πολιτικών υπήρξε ανυπολόγιστο. Τότε
γιατί αυτή η ιδέα επανήλθε στην
ημερήσια διάταξη;»
διερωτάται η εφημερίδα.
Και προσθέτει: «Παρά
το ότι η σκέψη μοιάζει να
απομακρύνεται προς το παρόν, η
πιθανότητα (μιας επιτροπείας από την
ΕΕ) θα μπορούσε να γίνει πιο
συγκεκριμένη αν η Ελληνική
Δημοκρατία κήρυσσε πτώχευση στις 20
Μαρτίου. Την ημέρα αυτή λήγουν
ομόλογα 14,4 δισ. ευρώ. Ένα πρόβλημα
για το οποίο αναζητείται λύση εδώ
και πολλές εβδομάδες στην Αθήνα αλλά
δεν έχει βρεθεί για την ώρα». |
