Ι. Παναγόπουλος: Τα μέτρα είναι πρόσκληση σε «αυτοκτονία»

(19:20 - 08/02/12)

Την πλήρη αντίθεσή του στα μέτρα που ζητούν από την Ελλάδα τρόικα και δανειστές υπογράμμισε ο πρόεδρος της ΓΣΣΕ κ. Γιάννης Παναγόπουλος σε συνέντευξή του στην «ZEIT-Online». Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ στη συνέντευξη υποστηρίζει ότι «το πρόγραμμα βοήθειας για την Ελλάδα απέτυχε και οι μεταρρυθμίσεις της τρόικας καταστρέφουν τη χώρα». Αναλυτικά ο πρόεδρος της ΓΣΣΕ είπε τα εξής:

Ερ.: Κύριε Παναγόπουλε, στην Αθήνα απεργούν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, διαμαρτυρόμενοι για τις μισθολογικές περικοπές. Είστε πρόεδρος του μεγαλύτερου συνδικάτου, της ΓΣΕΕ. Γιατί, ενώ έχει έτσι η κατάσταση, εσείς είστε στη Γερμανία;

Απ.: Η απεργία αποφασίστηκε μόλις τη Δευτέρα. Προφανώς, η τρόικα προσπαθεί να εκβιάσει την ελληνική κυβέρνηση αντί να διαπραγματευθεί μαζί της. Η κυβέρνησή μας πρέπει να δεχτεί τις απαιτήσεις του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της ΕΕ, για να λάβει νέα δάνεια. Είναι καιρός να μάθει η γερμανική κοινή γνώμη τι πραγματικά συμβαίνει στην Ελλάδα!

Ερ.: Για ποιες απαιτήσεις της τρόικας διαμαρτύρεστε;

Απ.: Οι διεθνείς δανειστές ζητούν περικοπές στους μισθούς του ιδιωτικού τομέα. Οι μισθοί λένε ότι πρέπει να μειωθούν γενικά κατά 20 με 30%, ενώ ήδη έχουν μειωθεί κατά 14%. Αλλά ακόμα και τον κατώτατο μισθό θέλουν να μειώσει η Ελλάδα, που αυτή τη στιγμή ανέρχεται σε 10.000 ευρώ περίπου το χρόνο. Αν αφαιρέσει κανείς όλους τους ειδικούς φόρους, μένουν περίπου τα μισά, δηλαδή 5000 ευρώ. Ο κόσμος δεν μπορεί πλέον να ζήσει με όσα κερδίζει.

Ερ.: Το συνδικάτο σας απαιτεί να μην καταργηθούν επ’ ουδενί ο 13ος και ο 14ος μισθός. Στη Γερμανία απορούν μ’ αυτό. Πολλές επιχειρήσεις εδώ δεν πληρώνουν καν 13ο μισθό.

Απ.: Το θέμα δεν είναι οι 13, 14 ή 20 μισθοί. Το θέμα είναι το ετήσιο συνολικό εισόδημα. Αν συγκρίνουμε το επίπεδο των μισθών στην Ελλάδα με το επίπεδο των μισθών σε όλη την Ευρώπη, αποδεικνύεται ότι: Ο μέσος ελληνικός μισθός έπεσε στη διάρκεια της κρίσης από το 80% περίπου σε λιγότερο από 70% του ευρωπαϊκού επιπέδου. Στα κατώτερα μισθολογικά κλιμάκια μάλιστα οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα κερδίζουν το 52% του μέσου ευρωπαϊκού μισθού. Από την άλλη, οι τιμές είναι σαφώς υψηλότερες του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή πληρώνεις για ένα λίτρο γάλα 1,56 ευρώ.

Ερ.: Τα συνδικάτα θεωρούν λάθος το πρόγραμμα λιτότητας. Τι προτείνετε ως εναλλακτική;

Απ.: Δεν λέμε όχι κατηγορηματικά. Ούτε είμαστε αντίθετοι σε μια σταθερότερη δημοσιονομική διαχείριση, κυρίως στον δημόσιο τομέα. Ίσα-ίσα αυτό είναι επειγόντως απαραίτητο. Αλλά αυτός ο υπερβολικός καταναγκασμός λιτότητας καταστρέφει την παραγωγικότητα, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλα μέρη της Ευρώπης. Αυτή η πολιτική οδηγεί κατευθείαν στην ύφεση και στην αύξηση της ανεργίας.

Ερ.: Η χώρα σας αντιμετωπίζει μια σοβαρή οικονομική κρίση.

Απ.: Διανύουμε τον πέμπτο χρόνο ύφεσης. Ούτε καν κατά τη διάρκεια ή μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν αντιμετώπισε η χώρα μας τέτοια μακρά και βαθιά οικονομική κρίση. Σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις, η ελληνική οικονομία θα συρρικνωθεί φέτος όχι κατά 3,5%, αλλά περισσότερο και από 8%. Τα μέτρα λιτότητας λοιπόν θα πρέπει να συνδυαστούν με ένα πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης. Και γι’ αυτό δεν έχουμε ακόμα κάτι συγκεκριμένο.

Ερ.: Πώς θα επιστρέψει η ανάπτυξη στην Ελλάδα;

Απ.: Θα πρέπει να υπάρξει ένα βραχύ, μέσο και μακροπρόθεσμο πρόγραμμα της ΕΕ για μεγαλύτερη οικονομική ανάπτυξη. Θα πρέπει να τονωθεί η ζήτηση της εσωτερικής αγοράς όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στα υπόλοιπα κράτη της ΕΕ. Αυτό όμως δεν γίνεται μόνο μέσω των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών ταμείων και των ταμείων συνοχής, όπως ζητά η καγκελάριος Μέρκελ. Αυτά τα κονδύλια δεν μπορεί να τα διεκδικήσει η Ελλάδα, επειδή για να χρηματοδοτηθεί ένα έργο θα πρέπει το ίδιο το ενδιαφερόμενο κράτος να βάλει τα μισά χρήματα και η Ελλάδα δεν τα έχει αυτά τα χρήματα. Για να μιλήσω ξεκάθαρα: Δεν ζητάμε χρηματικά δώρα, αλλά περισσότερο χρόνο και λιγότερη πίεση.

Ερ.: Η Γερμανία όμως έχει μεγάλες αμφιβολίες για το αν αρκούν περισσότερα χρήματα και χρόνος.

Απ.: Αναγνωρίζουμε όσα έκαναν ο γερμανικός λαός και οι εργαζόμενοι. Γνωρίζουμε ότι τα τελευταία 20 χρόνια περιόρισαν πολύ τις μισθολογικές απαιτήσεις τους. Οταν όμως ζητείται από την Ελλάδα να εφαρμόσει ριζικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις μέσα σε δύο με τρία χρόνια μόνο, τότε αυτό ισοδυναμεί με πρόσκληση σε αυτοκτονία.

Ερ.: Η καγκελάριος Μέρκελ και ο γάλλος πρόεδρος Σαρκοζί κατηγορούν την Ελλάδα για έλλειψη μεταρρυθμιστικής βούλησης.

Απ.: Μα ήδη και οι δύο παραδέχτηκαν ότι η συνταγή τους για την επίλυση της κρίσης ήταν λάθος. Πώς γίνεται να μην έχει επιτευχθεί στην Ελλάδα κανένας από τους στόχους που τέθηκαν, παρ’ όλες τις μεταρρυθμίσεις που εφαρμόστηκαν; Πώς γίνεται και η Πορτογαλία, αν και εφάρμοσε μεγάλο μέρος των μεταρρυθμίσεων, να οδεύει προς δεύτερο πακέτο βοήθειας; Γιατί η Ιρλανδία πέτυχε να ακολουθήσει καλύτερο δρόμο, χωρίς να επιβληθούν δραστικές απολύσεις και μισθολογικές περικοπές;

Ερ.: Ωστόσο, η αιτία της κρίσης είναι στην Ελλάδα. Ποια λάθη έγιναν ιδίως στον ιδιωτικό τομέα;

Απ.: Εγιναν πολλά λάθη. Η πίεση για περισσότερες μεταρρυθμίσεις χάθηκε με την ένταξη στην ΕΕ και στην ΟΝΕ. Ξαφνικά υπήρχαν χαμηλότοκα δάνεια. Δημιουργήθηκε επίπλαστη ευημερία, αλλά χάθηκε χρόνος για μεταρρυθμίσεις.

Ερ.: Παρά τις πολλές μεταρρυθμίσεις όμως, οι ξένοι επενδυτές ακόμα διστάζουν να επενδύσουν στην Ελλάδα, επειδή φοβούνται το τεράστιο κόστος της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς.

Απ.: Η τρόικα λέει ότι ο κατώτατος μισθός πρέπει να μειωθεί κατά 20 με 30%, για να προσελκύσουμε επενδυτές στη χώρα. Το πρόβλημα της έλλειψης ανταγωνιστικότητας όμως δεν οφείλεται στους υπερβολικά υψηλούς μισθούς, αλλά ακριβώς στη γραφειοκρατία, τη διαφθορά, το φορολογικό δίκαιο και τη διαδικασία αδειοδότησης επιχειρήσεων. Αυτά τα προβλήματα όμως δεν τα αντιμετωπίζουν πραγματικά η ελληνική κυβέρνηση και η τρόικα. Οσον αφορά το μισθολογικό κόστος, η Ελλάδα κατέχει τη 17^η θέση εντός της ΕΕ. Δεν μπορεί να είναι αυτό το πρόβλημα.

Ερ.: Αν αποφασιστούν οι μειώσεις μισθών και εγκριθεί το δεύτερο πακέτο βοήθειας, θα γίνουν πρόωρες εκλογές τον Απρίλιο ή τον Μάιο. Υπάρχει κίνδυνος να κερδίσουν ακραία κόμματα;

Απ.: Οι άνθρωποι στην Ελλάδα απορρίπτουν το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Δεν πιστεύουν πλέον ότι τα δύο μεγάλα λαϊκά κόμματα έχουν λύση για τα προβλήματα της χώρας. Αν πράγματι γίνουν οι περικοπές μισθών και έχουμε πρόωρες εκλογές, θα σημάνουν πλήρη αναδιάταξη του κομματικού συστήματος. Ενα κόμμα μόνο του ή ένας συνασπισμός δύο κομμάτων δεν θα μπορέσει να συγκεντρώσει αρκετές ψήφους για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Κι αυτό θα αποσταθεροποιήσει κι άλλο το πολιτικό σύστημα.