| Ειδήσεις | Ο Κυνηγός | Λεωφόρος Αθηνών | "Κουλου - Βάχατα" | +/- | "Μας ακούνε" | Fundamentalist | Marx - Soros |

 
 

Δευτέρα, 00:01 - 16/11/2026

 

 

H αναζήτηση «μιας δίκαιης και διαρκούς ειρήνης στην Ουκρανία» ήταν το κεντρικό θέμα της συνόδου κορυφής της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας στο Δουβλίνο.

Στη σύνοδο, 39 χώρες υπέγραψαν μια κοινή δήλωση, που συντάχθηκε με πρωτοβουλία της Γαλλίας, με τίτλο: «Διακήρυξη σχετικά με τις κεντρικές αρχές της ευρωπαϊκής ασφάλειας».

Στη δήλωση τονίζεται σωστά ότι οι αποφάσεις για την Ουκρανία δεν μπορούν να ληφθούν χωρίς την Ουκρανία και οι αποφάσεις για την ασφάλεια της Ευρώπης δεν μπορούν να ληφθούν χωρίς τους Ευρωπαίους.

Οι διαπραγματεύσεις όμως για τον πόλεμο στην Ουκρανία δεν αφορούν μόνο τον καθορισμό των συνόρων ή την τύχη των κατεχόμενων εδαφών από τους Ρώσους.

 

Η ισορροπία ασφαλείας της Ευρώπης

Στο επίκεντρο βρίσκεται η πιθανότητα επαναχάραξης της ισορροπίας ασφαλείας της Ευρώπης. Η Γερμανία και η συντριπτική πλειοψηφία των άλλων ευρωπαϊκών κρατών θέλουν να περιμένουν μέχρι το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία, πριν συζητήσουν βασικά ζητήματα ασφαλείας με τη Ρωσία.

Η Ευρώπη πρέπει να ορίσει τον εκπρόσωπό της για τις συνομιλίες Ουκρανίας-Ρωσίας έως τον Νοέμβριο, αλλά υπάρχει διαφωνία για τα πρόσωπα.

Η Μόσχα από την πλευρά της, ζητά εδώ και καιρό μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας για την Ευρώπη.

Την ιδέα αυτή υποστηρίζουν και οι απεσταλμένοι του προέδρου Τραμπ, Γουίτκοφ και Κούσνερ, που βρέθηκαν επίσης στο Δουβλίνο, αφού πήγαν πρώτα στη Μόσχα για να δουν τον Πούτιν.

Οι Αμερικανοί απεσταλμένοι κάλεσαν το Κρεμλίνο να επιτρέψει στους Ευρωπαίους να συμμετάσχουν άμεσα στις συνομιλίες. Η Μόσχα αποκλείει όμως αυτό το ενδεχόμενο.

Αρένα η Ευρώπη

Οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν φυσικά να παρακαμφθούν εντελώς, επειδή μια αρχιτεκτονική ασφαλείας για την ήπειρο θα ήταν δύσκολο να εφαρμοστεί χωρίς αυτούς. Αλλά μπορούν να ταπεινωθούν, και αυτό είναι ένα κρίσιμο σημείο.

Το πρόβλημα είναι άλλωστε, ότι η Ε.Ε. δεν έχει κοινή θέση για την Ουκρανία και κινδυνεύει να επιβληθεί η νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας της ηπείρου από τους Ρώσους και τους Αμερικανούς. Το Κρεμλίνο αμφιβάλλει ότι οι 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούν να ορίσουν έναν μόνο διαπραγματευτή.

Ανεξάρτητα από το πρόσωπο που θα επιλεγεί, η εκπροσώπηση 27 χωρών σε καιρό πολέμου είναι άλλωστε, αδύνατη.

Η Ευρώπη δεν είναι μια γεωπολιτική οντότητα, είναι μια αρένα: ένα σύνολο δυνάμεων που εξακολουθούν να είναι οικονομικά σημαντικές, αλλά σε σχετική παρακμή και με αποκλίνοντα συμφέροντα. Δεν υπάρχει πολιτικό κέντρο που να ενοποιεί αυτά τα συμφέροντα. Οι Βρυξέλλες δεν είναι το κυβερνών όργανο των 27 χωρών: είναι ένα κέντρο δεδομένων, όχι ένα πραγματικό κέντρο λήψης αποφάσεων. Σήμερα, η Ευρώπη παραμένει γεμάτη με αποκλίνοντα συμφέροντα, τα οποία συνδέονται λόγω των ιστορικών και γεωπολιτικών συνθηκών που διαμορφώθηκαν λίγο πολύ, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Όσο δεν υπάρχει πραγματικό, ισχυρό κέντρο που να ενοποιεί τα συμφέροντα, είναι πολύ δύσκολο να μιλήσει κανείς για μια ενιαία γεωπολιτική οντότητα.

Οι Αμερικανοί έχουν συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορούν να αφήσουν να περάσει πολύς χρόνος. Ο στρατηγικός τους στόχος να χωρίσουν τη Μόσχα από το Βερολίνο έχει επιτευχθεί προ πολλού. Αυτός ο πόλεμος έχει αποκαλύψει πολλές ρωσικές αδυναμίες, ανεξάρτητα από τις αδυναμίες της Ευρώπης, και η Ουάσιγκτον δεν θέλει η Μόσχα να πέσει στα χέρια της Κίνας. Σε αυτό το ευρύτερο επίπεδο παίζεται η αντιπαράθεση.

Αποκλίνοντα συμφέροντα

Ο πόλεμος συνεχίζεται επίσης επειδή οι ευρωπαϊκές χώρες θέλουν να επανεξοπλιστούν και αρνούνται να επιτρέψουν στη Ρωσία να επιδιώξει γεωπολιτικούς στόχους πολύ κοντά σε αυτό που θεωρούν δική τους σφαίρα επιρροής.

Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι ηγέτες πιστεύουν ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία θα τους δώσει χρόνο να ενισχυθούν και να αποκτήσουν μεγαλύτερο γεωπολιτικό βάρος στο μέλλον. Από την άλλη πλευρά, φοβούνται ότι η Ουάσιγκτον θα παραχωρήσει πάρα πολλά στον Πούτιν όσον αφορά τη μελλοντική αρχιτεκτονική ασφαλείας, υποβιβάζοντάς τους Ευρωπαίους στο περιθώριο.

Και την ίδια ώρα, οι μάχες στην Ουκρανία συνεχίζονται. Συχνά, με μεγαλύτερη ένταση και σκληρότητα ακριβώς τη στιγμή που πλησιάζει η συμφωνία. Ακόμη και αν οι διαπραγματεύσεις για το Ουκρανικό  τελικά αποτύχουν, κάθε παίκτης θέλει να πάει  στο τραπέζι με όσο το δυνατόν περισσότερα χαρτιά υπέρ του.

Το πραγματικό διακύβευμα

Το Ντονμπάς και τα άλλα κατεχόμενα εδάφη θα είναι το τίμημα, αλλά το πραγματικό διακύβευμα για τη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας της Γηραιάς ηπείρου. Οσο και αν στον πόλεμο που διαρκεί τεσσεράμισι χρόνια, το κόστος είναι ανυπολόγιστο. Γίνεται λόγος για πάνω από ένα εκατομμύριο νεκρούς Ουκρανούς και  450.000 Ρώσους.

Από το 2022, η Ρωσία θα έχει επίσης, δαπανήσει περίπου 560 δισεκατομμύρια ευρώ -περισσότερο από το 10% του ρωσικού ΑΕΠ και διπλάσια από τα αποθέματά της σε χρυσό- σε στρατιωτικές δαπάνες.
Η Ουκρανία, δαπανά επίσης, κάπου  4,2 δισεκατομμύρια ευρώ μηνιαίως , σε στρατιωτικές δαπάνες.
Αλλά και η Ευρώπη έχει δώσει μέχρι σήμερα κάπου 300 δισεκατομμύρια ευρώ στην Ουκρανία ως στρατιωτική βοήθεια, σύμφωνα με το γερμανικό Ινστιτούτο Κιέλου εκτιμά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Από την άλλη πλευρά, για την  ανοικοδόμηση της Ουκρανίας σε μια περίοδο 10 ετών, θα χρειαστούν να επενδυθούν κάπου 588 δισεκατομμύρια δολάρια. Αυτό, φυσικά, ισχύει αν ποτέ δούμε το τέλος αυτού του ηλίθιου και παράλογου  πολέμου, που θέτει σε κίνδυνο την εύθραυστη οικονομική ισορροπία της Ευρώπης και έχει βυθίσει  τον κόσμο σε οικονομική αβεβαιότητα.

Μιχάλης Ψύλος (Ναυτεμπορική)

 

Greek Finance Forum Team

 
 
 
GFF Feed

Loading...

 
 
 
 
 
 
 

Αποποίηση Ευθύνης.... 

© 2016-2026 Greek Finance Forum