|
Ο
Τραμπ έχει τζογάρει τόσο
χοντρά όσο ποτέ κανείς
αμερικανός πρόεδρος. Θα
πει κανείς πως ποτέ δεν
ήταν τόσο υπερχρεωμένο
το δολάριο και με τέτοια
κρίση υπερσυσσώρευσης η
Αμερική.
Σύμφωνοι : αλλά ποιος
τους είπε ότι ο διεθνής
καταμερισμός μεριδίων
ενέργειας και εμπορίου
είναι ο ίδιος όσο πριν
10 ή 20 χρόνια ;
Ποιος τους είπε (εκεί
στην τραμπική άυλη) ότι
ο στασιμοπληθωρισμός
στυλ Ιαπωνίας δεκαετιών
1990 και 2000 δεν θα
ερχότανε και στην Δύση ;
Ο
Νετανιάχου παρέσυρε την
τραμπική ηγεσία σε ένα
παίγνιο κατά του Ιράν
επειδή το
ρωσικό-κινεζικό
υποστηρικτικό σύστημα
της Τεχεράνης, δεν
επηρεάζει άμεσα το
ισραηλινό γεωπολιτικό
status.
Μόνο που επηρεάζει όλους
εμάς, σε Ευρώπη και ΗΠΑ.
Και επειδή ο Τραμπ
διεκδικεί θέση
«υπερδύναμης» και
«παγκόσμιου αφεντικού»,
τώρα θα μάθει καλά ότι ο
νέος γεωοικονομικός
κόσμος δεν είναι όπως
στην εποχή που έστηνε
διεθνή πρότυπα συμφωνιών
υψηλού κέρδους στο real
estate : η διπλωματία, ο
πόλεμος, οι διεθνείς
σχέσεις, είναι και
μιλιταριστικός/
ενεργειακός/
γεωοικονομικός/τεχνολογικός
καπιταλισμός : όχι απλά
καπιταλισμός.
Κι
ακόμα χειρότερα : αν η
ήττα της αμερικανικής
ηγεμονίας στο Ιράν δεν
περιορίσει τις ζημίες
της χωρίς αλλά
παραλειπόμενα (βλ Κούβα)
τότε ο διεθνής
καπιταλισμός των
εξοπλισμών θα κερδίσει
τον καπιταλισμό της
παραγωγής και του
εμπορίου, κατά κράτος.
Και
τότε θα αλλάξει
δραματικά η ζωή μας,
πολύ δραματικά : θα
περάσουμε από τον
«πολεμικό καπιταλισμό»
που γράφει ο Πέτρος
Παπακωνσταντίνου στον
«φασιστικό καπιταλισμό»
που γράφει ο Κύρκος
Δοξιάδης (συστήνω τα
προσφάτως εκδοθέντα
ομώνυμα βιβλία και των
δύο, ανεπιφύλακτα).
Και
τα λέω αυτά διότι όσοι
μιλούν για μια νέα
διεθνή κατάσταση, για
έναν νέο κόσμο
αβεβαιότητας και
αστάθειας, παρά το ότι
τώρα ψελλίζουν για την
επικινδυνότητα του
τραμπισμού, ξεχνούν (ή
κάνουν ότι ξεχνούν) ότι
όλα αυτά εκεί στην Μέση
Ανατολή δεν είναι παρά η
ταλάντωση του αιώνιου
καπιταλιστικού
ανταγωνισμού μεταξύ
μεγάλων δυνάμεων.
Και
ότι ο Τραμπ με τον
Νετανιάχου (που μας
υπέδειξαν το Ιράν και
τους μουλάδες με τα
πυρηνικά, ως άμεσους
εχθρούς) λειτουργούν ως
κανονικοί «τρόφιμοι» του
μανιακού εγκλεισμού στον
μιλιταρισμό του κέρδους
και της ηγεμονίας που
φαντασιώνονται.
Και
σκοτώνουν αμάχους,
φουσκώνουν χρέη σε
προυπολογισμούς, βάζουν
το ενεργειακό κεφάλαιο
στις τσέπες μας και
εξαντλούν οικονομικά τον
πλανήτη.
Μέχρι οι κοινωνίες να
βρουν έναν ακραίο
λαϊκισμό ως αντίβαρο που
θα τους υποδείξει τον
άλλο διπλό αντιφατικό
εχθρό, αυτόν που παράγει
τώρα ο πόλεμος εκει κάτω
: το κεφάλαιο και τους
μετανάστες.
Σε
αυτή την αντίφαση
επιβιώνει,
μετατοπίζοντας το όριο
του, ο καπιταλισμός του
πλασματικού κεφαλαίου
της Wall Street και των
ισραηλινών start ups
τεχνητής νοημοσύνης :
αυτή είναι η βασική
αιτία που φουσκώνει τον
μιλιταρισμό του Τράμπ
και του Νετανιάχου, με
τα δις δολάρια των
κρατών και των θεσμικών
στην φούσκα της ΑΙ…
|
