Σε κάθε περίπτωση, ο Γουόρς, από το βήμα στο Jackson Hole, εξέπεμψε (ασθενές) «σήμα» αύξησης  των επιτοκίων πολιτικής στο βαθμό, όμως, που ο πληθωρισμός στις ΗΠΑ παραμείνει υψηλός.

Σε κάθε περίπτωση, οι αγορές δεν μπορούν να επιβάλουν στη Fed αύξηση των επιτοκίων πολιτικής. Επειδή, όμως, απεχθάνονται την αβεβαιότητα της νομισματικής πολιτικής, «απαιτούν» υψηλότερα μακροχρόνια επιτόκια προκειμένου να δανείσουν τις ΗΠΑ.

Το πραγματικό πρόβλημα των αγορών δεν έχει να κάνει με τον Κέβιν Γουόρς, όμως. Μεγαλύτερο πρόβλημα για τις αγορές αποτελεί ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ. Αυτός ακολουθεί εξαιρετικά χαλαρή δημοσιονομική πολιτική η οποία, σύμφωνα με το ΔΝΤ, θα αυξήσει το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ από το 125,8% του ΑΕΠ το 2026 στο 142,1% το 2031 (υψηλότερα, δηλαδή και από το 110,9% του ΑΕΠ της Ελλάδας για το 2031)!

Δύο απρόβλεπτες κινήσεις του Bessent πρόσφατα ανησύχησαν τις αγορές περαιτέρω.

Πρώτον, ο Μπέσεντ προχώρησε στη στήριξη του υποτιμημένου γιεν της Ιαπωνίας μέσω της πώλησης ευρώ (αντί δολαρίων) χωρίς, όπως δείχνουν τα πράγματα, να ενημερώσει, εκ των προτέρων, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Δεύτερον, ανακοίνωσε την επαναγορά μακροχρόνιου χρέους των ΗΠΑ (μέσω της έκδοσης βραχυχρόνιου χρέους) προκειμένου να επιτύχει πλασματική μείωση στα μακροχρόνια επιτόκια. Και τούτο αγνοώντας ότι η αύξηση του κόστους δανεισμού απαιτεί συνετή διαχείριση των δημοσίων οικονομικών αντί ξαφνικής επαναγοράς χρέους.

Εν μέσω αύξησης των μακροχρόνιων επιτοκίων διεθνώς ας προσέχει (και) η ελληνική κυβέρνηση. Οι επικείμενες εκλογές δεν πρέπει να «εκτροχιάσουν» τη δημοσιονομική πειθαρχία…

Ο κ. Κώστας Μήλας είναι καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο University of Liverpool Management School.