Τα νοικοκυριά και οι μικρές επιχειρήσεις συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο βάρος

Το μεγαλύτερο μέρος των οφειλών αφορά καταναλωτές χαμηλής τάσης, δηλαδή νοικοκυριά και μικρές επιχειρήσεις, όπου τα χρέη φθάνουν περίπου τα 2,1 δισ. ευρώ, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το 80% των συνολικών ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Ακολουθούν οι επιχειρήσεις μέσης τάσης με οφειλές 683,8 εκατ. ευρώ, ενώ οι πελάτες υψηλής τάσης εμφανίζουν ανεξόφλητες υποχρεώσεις περίπου 214 εκατ. ευρώ.

Ειδικότερα:

τα νοικοκυριά οφείλουν περίπου 710 εκατ. ευρώ,

οι μικρές εμπορικές και βιομηχανικές επιχειρήσεις περίπου 819 εκατ. ευρώ,

οι επιχειρήσεις μέσης τάσης 577 εκατ. ευρώ,

ενώ οι μεγάλες επιχειρήσεις υψηλής τάσης περίπου 55 εκατ. ευρώ.

Η ΡΑΑΕΥ προειδοποιεί για αυξημένο πιστωτικό κίνδυνο

Η Ρυθμιστική Αρχή επισημαίνει ότι το ύψος των ληξιπρόθεσμων οφειλών αποτελεί σοβαρό πρόβλημα για τη βιωσιμότητα των προμηθευτών ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς αυξάνει σημαντικά τον πιστωτικό κίνδυνο και τις ανάγκες χρηματοδότησης των εταιρειών.

Παράλληλα, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι μεγάλο μέρος των οφειλών αφορά πελάτες που έχουν ήδη αλλάξει πάροχο, καθιστώντας ιδιαίτερα δύσκολη την είσπραξη των χρεών.

Η ΡΑΑΕΥ επισημαίνει ότι, παρότι η δυνατότητα αλλαγής προμηθευτή αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό μιας ανταγωνιστικής αγοράς, όταν συνοδεύεται από ανεξόφλητες οφειλές δημιουργεί πρόσθετο κόστος, το οποίο τελικά επιβαρύνει το σύνολο της αγοράς.

Ο «ενεργειακός τουρισμός» παραμένει βασική πηγή του προβλήματος

Σημαντικό μέρος των ληξιπρόθεσμων οφειλών αποδίδεται στο φαινόμενο του λεγόμενου «ενεργειακού τουρισμού», δηλαδή στην πρακτική καταναλωτών που αλλάζουν πάροχο αφήνοντας πίσω ανεξόφλητους λογαριασμούς.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της αγοράς, περίπου 1,53 δισ. ευρώ, δηλαδή περισσότερο από το ήμισυ των συνολικών οφειλών, αφορά καταναλωτές που δεν βρίσκονται πλέον στο πελατολόγιο της εταιρείας απέναντι στην οποία δημιουργήθηκε η οφειλή.

Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία ενός συνεχώς αυξανόμενου αποθέματος επισφαλειών, το οποίο επιβαρύνει τους ισολογισμούς των προμηθευτών και αυξάνει το λειτουργικό τους κόστος.

Οι συνεπείς καταναλωτές πληρώνουν τελικά το κόστος

Παρότι οι επισφάλειες δεν εμφανίζονται ως ξεχωριστή χρέωση στους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος, οι εταιρείες ενσωματώνουν μέρος αυτού του κόστους στις τιμολογιακές τους πολιτικές.

Η ΡΑΑΕΥ υπολογίζει ότι:

οι παλαιές οφειλές επιβαρύνουν την τιμή του ρεύματος κατά 3,041 λεπτά ανά κιλοβατώρα,

οι τρέχουσες ληξιπρόθεσμες οφειλές προσθέτουν ακόμη 2,89 λεπτά ανά κιλοβατώρα.

Συνολικά, η επιβάρυνση εκτιμάται σε περίπου 5,93 λεπτά ανά κιλοβατώρα, ποσό που, σύμφωνα με τη ΡΑΑΕΥ, μεταφέρεται εμμέσως στους καταναλωτές που εξοφλούν κανονικά τους λογαριασμούς τους.

Από την πλευρά τους, οι προμηθευτές αναγνωρίζουν ότι οι ανεξόφλητες οφειλές αυξάνουν το κόστος λειτουργίας, ωστόσο εκτιμούν ότι η πραγματική επίδραση στις τελικές τιμές είναι χαμηλότερη από τους υπολογισμούς της Ρυθμιστικής Αρχής.

Αυξημένες οφειλές και στην Καθολική Υπηρεσία

Ξεχωριστό ζήτημα αποτελεί η Καθολική Υπηρεσία, μέσω της οποίας εξασφαλίζεται προσωρινά η ηλεκτροδότηση καταναλωτών που δεν διαθέτουν ενεργή σύμβαση προμήθειας.

Οι συνολικές ληξιπρόθεσμες οφειλές στο συγκεκριμένο καθεστώς ανέρχονται σε περίπου 421,5 εκατ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 14,2% του συνόλου των ληξιπρόθεσμων χρεών της αγοράς.

Από αυτά:

περίπου 108,6 εκατ. ευρώ αφορούν ενεργούς πελάτες,

ενώ σχεδόν 313 εκατ. ευρώ προέρχονται από καταναλωτές που έχουν ήδη αλλάξει πάροχο.

Η ΡΑΑΕΥ σημειώνει πάντως ότι η θέσπιση ανώτατου χρόνου παραμονής τεσσάρων μηνών στην Καθολική Υπηρεσία φαίνεται να αποδίδει, καθώς μέσα στο 2025 ο αριθμός των πελατών του συγκεκριμένου καθεστώτος μειώθηκε κατά 50,8%, ενώ η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας περιορίστηκε κατά 28,3%.

Το μεγάλο ζητούμενο

Παρά τη μείωση των συνολικών ληξιπρόθεσμων οφειλών σε σχέση με το 2024, η αγορά εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ένα ιδιαίτερα σοβαρό διαρθρωτικό πρόβλημα. Η αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση του «ενεργειακού τουρισμού», η ταχύτερη είσπραξη των οφειλών και η ενίσχυση των μηχανισμών πιστωτικού ελέγχου θεωρούνται πλέον κρίσιμες προϋποθέσεις τόσο για τη βιωσιμότητα των εταιρειών προμήθειας όσο και για τη συγκράτηση του κόστους ηλεκτρικής ενέργειας για τους συνεπείς καταναλωτές.