Η εξέλιξη αυτή δεν σήμαινε φυσικά ότι οι καταναλωτές μπορούσαν να προμηθευτούν δωρεάν καύσιμα. Αντίθετα, αντανακλούσε τις ιδιαιτερότητες της αγοράς πετρελαίου, η οποία βασίζεται σε προθεσμιακά συμβόλαια. Τα συμβόλαια αυτά συνεπάγονται υποχρέωση φυσικής παράδοσης του πετρελαίου κατά τη λήξη τους, κάτι που εκείνη την περίοδο μετατράπηκε σε πρόβλημα, καθώς δεν υπήρχε διαθέσιμος αποθηκευτικός χώρος.

Το κρίσιμο σημείο ήταν η λήξη του συμβολαίου Μαΐου του WTI. Όσοι επενδυτές το κατείχαν έπρεπε είτε να παραλάβουν το πετρέλαιο είτε να το πουλήσουν. Ωστόσο, η φυσική παράδοση γινόταν αποκλειστικά στο Cushing της Οκλαχόμα, όπου οι δεξαμενές ήταν ήδη γεμάτες. Έτσι, πολλοί επενδυτές προτίμησαν να πληρώσουν για να ξεφορτωθούν τα συμβόλαια, οδηγώντας τις τιμές σε αρνητικά επίπεδα.

Την ίδια στιγμή, το συμβόλαιο Ιουνίου διατηρούνταν σε θετικό έδαφος, γύρω στα 20 δολάρια, γεγονός που υπογράμμιζε ότι το φαινόμενο ήταν σε μεγάλο βαθμό τεχνικό και συνδεδεμένο με τις συνθήκες της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής.

Η κρίση εκείνης της περιόδου αποκάλυψε τη δομική ευαισθησία της αγοράς ενέργειας σε ακραίες μεταβολές της ζήτησης. Με τα εργοστάσια να σταματούν τη λειτουργία τους και τις μετακινήσεις να περιορίζονται δραστικά, η κατανάλωση καυσίμων κατέρρευσε, δημιουργώντας μια άνευ προηγουμένου ανισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης.

Έξι χρόνια μετά, η εικόνα έχει αντιστραφεί πλήρως. Η ζήτηση έχει επανέλθει, οι γεωπολιτικές εντάσεις επηρεάζουν την προσφορά και οι τιμές κινούνται σε υψηλά επίπεδα. Το ιστορικό επεισόδιο του 2020, ωστόσο, παραμένει μια ισχυρή υπενθύμιση του πόσο γρήγορα μπορούν να ανατραπούν οι ισορροπίες στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας.