|
Παρόμοια εικόνα
καταγράφηκε και με την
έναρξη του πολέμου ΗΠΑ
και Ισραήλ εναντίον του
Ιράν στις 28
Φεβρουαρίου. Η άνοδος
των τιμών του πετρελαίου
ενίσχυσε τις
πληθωριστικές ανησυχίες,
με αποτέλεσμα να
αυξηθούν και οι
αποδόσεις των κρατικών
ομολόγων, αντί να
λειτουργήσουν ως
αντιστάθμισμα στην
αναταραχή.
Ούτε ο χρυσός απέφυγε
τις πιέσεις. Στα τέλη
Οκτωβρίου υποχώρησε
παράλληλα με τις
μετοχές, διασπώντας
τεχνικά επίπεδα στήριξης
και φθάνοντας στο
χαμηλότερο επίπεδο του
τελευταίου έτους.
«Τελειώνουν τα ασφαλή
καταφύγια στα οποία
μπορούμε να βασιστούμε»,
σχολίασε ο Steve
Englander,
παγκόσμιος επικεφαλής
έρευνας συναλλάγματος
G10
και επικεφαλής
μακροοικονομικής
στρατηγικής για τη
Βόρεια Αμερική στη
Standard
Chartered.
Όταν οι πληθωριστικοί
φόβοι ακυρώνουν την
προστασία των ομολόγων
Τα ασφαλή καταφύγια
έχουν έναν συγκεκριμένο
ρόλο στα χαρτοφυλάκια:
να διατηρούν την αξία
τους ή να ενισχύονται
όταν τα υπόλοιπα
περιουσιακά στοιχεία
υποχωρούν. Με αυτόν τον
τρόπο περιορίζουν τις
συνολικές απώλειες και
προσφέρουν μεγαλύτερη
σταθερότητα στις
επενδύσεις.
Ωστόσο, η
αποτελεσματικότητά τους
εξαρτάται από το είδος
της κρίσης. Όταν η
ανησυχία αφορά την
οικονομική ανάπτυξη ή
την αποφυγή κινδύνου, τα
κρατικά ομόλογα συνήθως
ευνοούνται. Όταν όμως η
αναταραχή συνοδεύεται
από πληθωριστικές
πιέσεις και προσδοκίες
για αυστηρότερη
νομισματική πολιτική, η
εικόνα αλλάζει.
Ο Will
Compernolle,
μακροοικονομικός
στρατηγικός αναλυτής της
FHN
Financial,
επισημαίνει ότι η
μεταβλητότητα που
προκάλεσαν οι
ανακοινώσεις για τους
αμερικανικούς δασμούς το
2025 δυσκόλεψε την
αξιολόγηση του κατά πόσο
τα κρατικά ομόλογα είχαν
χάσει τον παραδοσιακό
ρόλο τους. Οι συζητήσεις
περί μαζικής
απομάκρυνσης επενδυτών
από τα αμερικανικά
περιουσιακά στοιχεία,
στο πλαίσιο της τάσης «Sell
USA»,
δεν αποτυπώθηκαν, όπως
ανέφερε, σε αντίστοιχα
μεγάλες διεθνείς εκροές.
Παράλληλα, οι πρόσφατες
αναταράξεις, μεταξύ
άλλων και λόγω των
δημοσιονομικών ανησυχιών
στη Γαλλία, έδειξαν ότι
τα κρατικά ομόλογα
εξακολουθούν να
διατηρούν τον χαρακτήρα
του ασφαλούς καταφυγίου
σε περιόδους
γενικευμένης αποφυγής
κινδύνου. Το πρόβλημα,
σύμφωνα με τον ίδιο,
είναι ότι όταν στο
επίκεντρο βρίσκονται ο
πληθωρισμός ή οι
γεωπολιτικές εξελίξεις,
οι επιλογές προστασίας
περιορίζονται σημαντικά.
Ο Campbell
Harvey,
καθηγητής
Χρηματοοικονομικών στη
Σχολή Διοίκησης
Επιχειρήσεων
Fuqua
του Πανεπιστημίου
Duke,
εξακολουθεί να θεωρεί τα
αμερικανικά κρατικά
ομόλογα το κατεξοχήν
ασφαλές περιουσιακό
στοιχείο παγκοσμίως.
Αναγνωρίζει, ωστόσο, ότι
η παραδοσιακή αρνητική
συσχέτιση μεταξύ μετοχών
και ομολόγων έχει
εξασθενήσει.
Αυτό έχει άμεσες
συνέπειες για το κλασικό
χαρτοφυλάκιο 60/40, το
οποίο κατανέμει το 60%
των επενδύσεων σε
μετοχές και το 40% σε
ομόλογα. Το μοντέλο αυτό
στηριζόταν στην παραδοχή
ότι οι δύο κατηγορίες
περιουσιακών στοιχείων
θα κινούνται συχνά
αντίθετα, περιορίζοντας
τις συνολικές
διακυμάνσεις. Όταν όμως
υποχωρούν ταυτόχρονα, το
όφελος της
διαφοροποίησης μειώνεται
αισθητά.
Σύμφωνα με τον
Harvey,
πρόσθετη πηγή κινδύνου
αποτελεί η δημοσιονομική
εικόνα των ΗΠΑ: το
δημόσιο χρέος έχει
φθάσει τα 40 τρισ.
δολάρια, τα ετήσια
ελλείμματα
διαμορφώνονται περίπου
στα 2 τρισ. δολάρια και
οι ετήσιες πληρωμές
τόκων ανέρχονται σε
περίπου 1,1 τρισ.
δολάρια. Τα μεγέθη αυτά
ενισχύουν τις ανησυχίες
για τη μακροπρόθεσμη
δημοσιονομική
σταθερότητα και
προσθέτουν έναν ακόμη
παράγοντα κινδύνου για
τους κατόχους ομολόγων.
Ο χρυσός: Ασφάλεια σε
βάθος χρόνου, αλλά όχι
απαραίτητα στις κρίσεις
Η υποχώρηση του χρυσού
σε περιόδους έντονης
αναταραχής δεν αναιρεί
τον μακροπρόθεσμο ρόλο
του ως μέσου διατήρησης
αξίας. Αναδεικνύει,
όμως, τη διαφορά μεταξύ
μιας επένδυσης που
προστατεύει τον πλούτο
σε βάθος χρόνου και ενός
περιουσιακού στοιχείου
που λειτουργεί ως άμεσο
καταφύγιο σε ένα ξαφνικό
χρηματιστηριακό σοκ.
Ο Campbell
Harvey
επισημαίνει ότι ο χρυσός
μπορεί να αποδειχθεί
ιδιαίτερα αξιόπιστος σε
εξαιρετικά μακροχρόνιους
ορίζοντες, ακόμη και σε
βάθος αιώνων, αλλά δεν
προσφέρει αντίστοιχη
βεβαιότητα σε
βραχυπρόθεσμες
περιόδους.
Η ετήσια μεταβλητότητά
του ξεπερνά το 15%,
επίπεδο αντίστοιχο με
εκείνο του δείκτη
S&P
500. Παράλληλα, η
συσχέτιση του χρυσού με
τις μετοχές είναι σχεδόν
μηδενική σε περιόδους
τριών έως πέντε ετών,
κάτι που τον καθιστά
χρήσιμο στοιχείο
διαφοροποίησης. Αυτό,
ωστόσο, δεν σημαίνει ότι
δεν μπορεί να υποχωρήσει
μαζί με τις μετοχές σε
μικρότερα χρονικά
διαστήματα.
Ιδιαίτερη σημασία έχουν
και οι πληθωριστικές
εκπλήξεις. Όπως
επισημαίνει ο
Harvey,
μια απρόσμενη άνοδος του
πληθωρισμού συνδέεται
συχνά με πιέσεις στις
χρηματιστηριακές αγορές,
ενώ μπορεί να οδηγήσει
χαμηλότερα και την τιμή
του χρυσού.
Η Suki
Cooper,
παγκόσμια επικεφαλής
έρευνας εμπορευμάτων της
Standard
Chartered,
εκτιμά ότι ο ρόλος του
χρυσού έχει μεταβληθεί.
Πέρα από τη
μακροπρόθεσμη διατήρηση
αξίας, αρκετοί επενδυτές
τον αντιμετωπίζουν πλέον
ως ένα ιδιαίτερα ρευστό
περιουσιακό στοιχείο, το
οποίο μπορούν να
ρευστοποιήσουν σε
περιόδους ακραίας
πίεσης.
Όταν οι απότομες πτώσεις
των μετοχών προκαλούν
απαιτήσεις για πρόσθετες
εγγυήσεις (margin
calls),
οι επενδυτές συχνά
αναγκάζονται να
πουλήσουν ό,τι διαθέτουν
με επαρκή ρευστότητα. Ο
χρυσός μπορεί τότε να
βρεθεί μεταξύ των πρώτων
επιλογών ρευστοποίησης,
ιδιαίτερα όταν έχει
προηγηθεί μεγάλη άνοδος
και βρίσκεται κοντά σε
ιστορικά υψηλά επίπεδα,
όπως συνέβη έως τον
Ιανουάριο.
Σε μεγαλύτερο χρονικό
ορίζοντα, πάντως,
εξακολουθούν να
λειτουργούν υπέρ του οι
διαρθρωτικοί παράγοντες.
Σε αυτούς
περιλαμβάνονται οι
αυξημένες αγορές από τις
κεντρικές τράπεζες από
το 2022, οι ανησυχίες
για το παγκόσμιο χρέος,
η εξασθένηση του
δολαρίου και οι φόβοι
υποτίμησης των
νομισμάτων.
Τα νομίσματα και οι
διαφορετικές αδυναμίες
τους
Ούτε στην αγορά
συναλλάγματος υπάρχει
ένα νόμισμα που να
προσφέρει απόλυτη
προστασία σε κάθε
συνθήκη. Κάθε επιλογή
συνοδεύεται από
διαφορετικούς κινδύνους,
οι οποίοι εξαρτώνται από
την οικονομική και
πολιτική κατάσταση της
χώρας έκδοσης.
Ο Steve
Englander
επισημαίνει ότι το
ελβετικό φράγκο έχει ήδη
υψηλή αποτίμηση, το ευρώ
επηρεάζεται από τις
πολιτικές και
οικονομικές προκλήσεις
της Ευρώπης, ενώ η
στερλίνα έχει
παρουσιάσει καλή πορεία,
αλλά παραμένει
εκτεθειμένη στις
δημοσιονομικές και
πολιτικές επιλογές της
βρετανικής κυβέρνησης.
Το ιαπωνικό γιεν
εμφανίζει πιο σύνθετη
συμπεριφορά. Μπορεί να
λειτουργήσει ως ασφαλές
καταφύγιο σε περιόδους
χρηματοπιστωτικής
μεταβλητότητας, υπό την
προϋπόθεση ότι η
αναταραχή δεν προέρχεται
από την άνοδο των τιμών
του πετρελαίου. Η
Ιαπωνία εξαρτάται σε
μεγάλο βαθμό από τις
εισαγωγές ενέργειας, με
αποτέλεσμα οι υψηλότερες
τιμές του πετρελαίου να
επιβαρύνουν την
οικονομία της και να
επηρεάζουν αρνητικά το
νόμισμά της.
Το δολάριο, από την άλλη
πλευρά, εξακολουθεί να
προσφέρει έναν συνδυασμό
ρευστότητας, ασφάλειας
και αποδόσεων που
δύσκολα βρίσκει κανείς
σε άλλα νομίσματα. Όπως
επισημαίνει ο
Englander,
ένας επενδυτής μπορεί να
τοποθετηθεί σε
αμερικανικά κρατικά
ομόλογα, να εξασφαλίσει
απόδοση μέσω του
τοκομεριδίου, το οποίο
στην αναφερόμενη
περίπτωση φθάνει το
4,5%, και να περιμένει
μέχρι να υποχωρήσει η
μεταβλητότητα προτού
αποφασίσει την επόμενη
επενδυτική του κίνηση.
Υπό αυτή την έννοια, το
δολάριο και τα
αμερικανικά ομόλογα
εξακολουθούν να
αποτελούν μια ιδιαίτερα
σημαντική επιλογή για
επενδυτές που αναζητούν
προσωρινή ασφάλεια και
ρευστότητα.
Η λύση βρίσκεται στη
διαφοροποίηση και όχι σε
ένα μοναδικό καταφύγιο
Το βασικό συμπέρασμα των
αναλυτών είναι ότι
κανένα μεμονωμένο
περιουσιακό στοιχείο δεν
μπορεί να προσφέρει
αξιόπιστη αντιστάθμιση
σε κάθε μορφή κρίσης. Η
αποτελεσματική προστασία
ενός χαρτοφυλακίου
απαιτεί συνδυασμό
διαφορετικών επενδυτικών
κατηγοριών και
στρατηγικών, με τρόπο
που να λαμβάνει υπόψη
τις συνθήκες της αγοράς.
Ο Harvey
επισημαίνει ότι ο χρυσός
και τα κρατικά ομόλογα
εξακολουθούν να έχουν
θέση σε ένα αμυντικό
χαρτοφυλάκιο. Παράλληλα,
μπορούν να αξιοποιηθούν
εμπορεύματα, άλλα
πραγματικά περιουσιακά
στοιχεία και κρατικά
ομόλογα συνδεδεμένα με
τον πληθωρισμό, τα οποία
προσφέρουν διαφορετικού
τύπου προστασία.
Σημαντικό ρόλο μπορούν
επίσης να διαδραματίσουν
ενεργητικές επενδυτικές
στρατηγικές. Μία από
αυτές είναι η στρατηγική
ποιότητας, με
ταυτόχρονες long
θέσεις σε εταιρείες
υψηλής ποιότητας και
short
θέσεις σε επιχειρήσεις
χαμηλότερης ποιότητας.
Μια τέτοια προσέγγιση
μπορεί να περιορίσει τις
απώλειες σε περιόδους
έντονης πτώσης των
αγορών.
Αντίστοιχα, οι
στρατηγικές που
ακολουθούν τις τάσεις (trend-following)
μπορούν να αποδώσουν
θετικά σε περιβάλλοντα
παρατεταμένης
υποχώρησης, καθώς έχουν
τη δυνατότητα να
προσαρμόζονται στην
κατεύθυνση της αγοράς.
Καμία από αυτές τις
επιλογές, ωστόσο, δεν
λειτουργεί με συνέπεια
από μόνη της. Η
ουσιαστική προστασία
προκύπτει από τον
συνδυασμό τους και από
τη διαφοροποίηση των
πηγών κινδύνου και
απόδοσης.
Οι πρόσφατες αναταράξεις
υπενθυμίζουν ότι η
έννοια του ασφαλούς
καταφυγίου δεν είναι
απόλυτη. Ένα περιουσιακό
στοιχείο μπορεί να
προστατεύει από τον
κίνδυνο ύφεσης, αλλά να
αποτυγχάνει όταν η
απειλή προέρχεται από
τον πληθωρισμό ή τη
γεωπολιτική ένταση. Για
τους επενδυτές,
επομένως, το ζητούμενο
δεν είναι να εντοπίσουν
ένα μοναδικό καταφύγιο,
αλλά να διαμορφώσουν
χαρτοφυλάκια που μπορούν
να αντέξουν διαφορετικά
και ενδεχομένως
ταυτόχρονα σοκ.
Πηγή: Reuters
|