|
Οι κεντρικές τράπεζες
δεν έχουν ως βασικό
στόχο την επίτευξη
κερδών, ωστόσο οι
συσσωρευμένες ζημίες
αποτελούν ευαίσθητο
ζήτημα για τις
κυβερνήσεις και τους
φορολογουμένους. Σε
ορισμένες περιπτώσεις,
όπως στη γερμανική
Bundesbank,
οι απώλειες έχουν ήδη
δημιουργήσει σημαντικές
πιέσεις, ενώ η προοπτική
ενδεχόμενης
ανακεφαλαιοποίησης με
δημόσιους πόρους
προκαλεί πολιτικές
αντιδράσεις.
Εξοικονόμηση 4,4 δισ.
ευρώ ετησίως
Με βάση τους
υπολογισμούς του
Reuters,
η αύξηση των
υποχρεωτικών
αποθεματικών από το 1%
στο 2% θα μπορούσε να
μειώσει τις ετήσιες
δαπάνες τόκων του
Ευρωσυστήματος κατά
περίπου 4,4 δισ. ευρώ,
με τα σημερινά επίπεδα
επιτοκίων. Το ποσό αφορά
την ΕΚΤ και τις 21
εθνικές κεντρικές
τράπεζες της ευρωζώνης.
Το όφελος ενδέχεται να
διευρυνθεί εφόσον
επιβεβαιωθούν οι
προσδοκίες για υψηλότερα
επιτόκια τα επόμενα
χρόνια. Σύμφωνα με τις
εκτιμήσεις που παραθέτει
το δημοσίευμα, το
επιτόκιο καταθέσεων της
ΕΚΤ, το οποίο αναφέρεται
στο 2,5%, θα μπορούσε να
κινηθεί μεταξύ 3% και
3,25% το 2027,
αυξάνοντας αντίστοιχα το
κόστος
remunerating
της πλεονάζουσας
ρευστότητας.
Σήμερα, οι τράπεζες δεν
λαμβάνουν τόκους για τα
ελάχιστα υποχρεωτικά
αποθεματικά τους, ενώ
για τα κεφάλαια που
διατηρούν πέραν αυτού
του ορίου στην κεντρική
τράπεζα αμείβονται με
βάση το επιτόκιο
καταθέσεων της ΕΚΤ. Το
αποτέλεσμα είναι το
Ευρωσύστημα να
καταβάλλει περίπου 52,2
δισ. ευρώ ετησίως για
πλεονάζουσα ρευστότητα
που υπερβαίνει ελαφρώς
τα 2 τρισ. ευρώ.
Η ρευστότητα αυτή
προήλθε σε μεγάλο βαθμό
από τις μαζικές αγορές
ομολόγων που
πραγματοποίησε η ΕΚΤ την
περίοδο 2015-2022, με
στόχο την αποτροπή του
αποπληθωρισμού και την
ενίσχυση της οικονομικής
δραστηριότητας. Ωστόσο,
η αναστροφή της
νομισματικής πολιτικής
και η άνοδος των
επιτοκίων ανέδειξαν το
κόστος αυτής της
στρατηγικής για τις
εθνικές κεντρικές
τράπεζες.
Η νομισματική διάσταση
της πρότασης
Πέρα από τη μείωση των
χρηματοοικονομικών
επιβαρύνσεων, ο
διπλασιασμός των
υποχρεωτικών
αποθεματικών θα
λειτουργούσε και ως
εργαλείο περιορισμού της
πλεονάζουσας ρευστότητας
στο τραπεζικό σύστημα.
Μεγαλύτερο μέρος των
διαθέσιμων κεφαλαίων των
εμπορικών τραπεζών θα
παρέμενε δεσμευμένο σε
λογαριασμούς χωρίς τόκο,
περιορίζοντας το ποσό
που μπορεί να
τοποθετηθεί σε τοκοφόρα
υπόλοιπα στην κεντρική
τράπεζα.
Η συγκεκριμένη διάσταση
προσφέρει στην ΕΚΤ και
ένα επιχείρημα
νομισματικής πολιτικής
για την αλλαγή, πέρα από
την εξοικονόμηση πόρων.
Σύμφωνα με τις πηγές που
επικαλείται το
Reuters,
παρά τις αρχικές
επιφυλάξεις, η
πλειονότητα των
διοικητών των εθνικών
κεντρικών τραπεζών
φαίνεται πλέον να
υποστηρίζει την πρόταση.
Εκπρόσωπος της ΕΚΤ δεν
θέλησε να σχολιάσει τις
πληροφορίες. Επομένως, η
αύξηση των αποθεματικών
παραμένει υπό εξέταση
και θα πρέπει να
αναμένεται η επίσημη
τοποθέτηση της κεντρικής
τράπεζας στις προσεχείς
συνεδριάσεις.
|