| Ειδήσεις | Ο Κυνηγός | Λεωφόρος Αθηνών | "Κουλου - Βάχατα" | +/- | "Μας ακούνε" | Fundamentalist | Marx - Soros |

 
 

Κυριακή, 15/11/2026

         

 

Με διαφορετικές ισορροπίες σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά ξεκινά η ελαιοκομική περίοδος 2026/27, καθώς οι εκτιμήσεις για την παγκόσμια παραγωγή παραπέμπουν σε σημαντική αύξηση της προσφοράς. Οι ευνοϊκές καιρικές συνθήκες και οι βροχοπτώσεις σε βασικές παραγωγικές ζώνες της Μεσογείου δημιουργούν προϋποθέσεις για μια ιδιαίτερα καλή χρονιά, με τη συνολική παραγωγή να εκτιμάται ότι μπορεί να ξεπεράσει τους 3,5 εκατ. τόνους.

Για την Ελλάδα, οι πρώτες προβλέψεις τοποθετούν την παραγωγή κοντά στους 300.000 τόνους, επίπεδο που επιβεβαιώνει τη σταθεροποίηση της εγχώριας παραγωγικής δυναμικής και διατηρεί τη χώρα μεταξύ των πέντε μεγαλύτερων παραγωγών παγκοσμίως.

Το θετικό σκέλος της αυξημένης παραγωγής, ωστόσο, συνοδεύεται από μια λιγότερο ευνοϊκή πραγματικότητα για τους ελαιοπαραγωγούς. Η μεγαλύτερη διαθεσιμότητα προϊόντος, τα σημαντικά αποθέματα που παραμένουν στην αγορά και η υποτονική κατανάλωση περιορίζουν τα περιθώρια ανόδου των τιμών. Την ίδια στιγμή, το κόστος συγκομιδής και καλλιέργειας παραμένει υψηλό, ενώ η εξεύρεση εργατών εξελίσσεται σε ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα του κλάδου.

 

Οι τιμές παραγωγού ξεκινούν από χαμηλά επίπεδα

Η εικόνα που διαμορφώνεται στην αγορά αποτυπώνει ήδη τις πιέσεις. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Ελαιολάδου, Μανώλη Γιαννούλη, οι τιμές παραγωγού κινούνται αυτή την περίοδο περίπου στα 3,20-3,30 ευρώ το κιλό, παρά το γεγονός ότι η φετινή συγκομιδή έχει ξεκινήσει ικανοποιητικά τόσο στην Ελλάδα όσο και στις υπόλοιπες μεσογειακές χώρες.

Ο ίδιος θεωρεί πρόωρη οποιαδήποτε ασφαλή εκτίμηση για την πορεία των τιμών τους επόμενους μήνες, καθώς η ελαιοκομική περίοδος βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο. Επισημαίνει, μάλιστα, ότι οι υψηλές τιμές που καταγράφονται σε ορισμένες πρώτες εμπορικές συμφωνίες δεν πρέπει να θεωρούνται αντιπροσωπευτικές για το σύνολο της αγοράς. Συνήθως αφορούν περιορισμένες ποσότητες, στην αρχή της συγκομιδής, όταν η απόδοση του καρπού είναι χαμηλότερη.

Ανάλογη είναι η εκτίμηση του διευθυντή του ΣΕΒΙΤΕΛ, Γιώργου Μητράκου, ο οποίος σημειώνει ότι η ελληνική παραγωγή εμφανίζει φέτος σημάδια σταθεροποίησης. Η εξέλιξη αυτή διατηρεί τη χώρα στην πρώτη πεντάδα των μεγαλύτερων παραγωγών, αλλά η ταυτόχρονη ενίσχυση της προσφοράς σε διεθνές επίπεδο δημιουργεί δυσκολότερες συνθήκες για τις τιμές που λαμβάνουν οι παραγωγοί και για τα περιθώρια κέρδους της μεταποιητικής βιομηχανίας.

Στο διεθνές περιβάλλον, η Ισπανία αναμένεται να διατηρήσει με μεγάλη διαφορά την πρωτιά, με παραγωγή που υπολογίζεται περίπου στους 1,6 εκατ. τόνους. Αξιόλογες ποσότητες αναμένονται επίσης από την Ιταλία, την Ελλάδα, την Τουρκία και την Τυνησία, ενισχύοντας τον ανταγωνισμό μεταξύ των βασικών προμηθευτών της παγκόσμιας αγοράς.

Το μεγάλο πρόβλημα είναι η περιορισμένη κατανάλωση

Η αύξηση της παραγωγής δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη ενίσχυση της ζήτησης. Αυτός είναι και ο βασικός παράγοντας που προκαλεί ανησυχία για την πορεία της αγοράς τους επόμενους μήνες.

Τα διαθέσιμα αποθέματα εκτιμάται ότι ανέρχονται σε περίπου 500.000 τόνους διεθνώς, ενώ στην Ελλάδα υπολογίζονται σε περίπου 40.000 τόνους. Με την κατανάλωση να παραμένει ουσιαστικά στάσιμη, οι ποσότητες που θα προστεθούν από τη νέα συγκομιδή θα πρέπει να απορροφηθούν σε ένα περιβάλλον όπου η ζήτηση δεν εμφανίζει ανάλογη δυναμική.

Η ανισορροπία αυτή περιορίζει τη διαπραγματευτική δύναμη των παραγωγών και δημιουργεί πρόσθετη πίεση στις επιχειρήσεις του κλάδου. Εάν η κατανάλωση δεν επιταχυνθεί, η αυξημένη διαθεσιμότητα ενδέχεται να οδηγήσει σε περαιτέρω ανταγωνισμό μεταξύ των παραγωγικών χωρών, με άμεση επίπτωση στις τιμές.

Το ελληνικό ελαιόλαδο χάνει υπεραξία λόγω της χύμα διάθεσης

Πέρα από τις βραχυπρόθεσμες διακυμάνσεις των τιμών, η ελληνική αγορά εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ένα διαχρονικό διαρθρωτικό μειονέκτημα: το περιορισμένο ποσοστό τυποποίησης της εγχώριας παραγωγής.

Παρά την αναγνωρισμένη ποιότητα του ελληνικού ελαιολάδου και τη σημαντική παρουσία του στις διεθνείς αγορές, μεγάλες ποσότητες εξακολουθούν να εξάγονται χύμα. Με αυτόν τον τρόπο, σημαντικό μέρος της προστιθέμενης αξίας δημιουργείται σε άλλες χώρες, όπου το ελληνικό προϊόν τυποποιείται, αποκτά εμπορική ταυτότητα και διατίθεται στον τελικό καταναλωτή.

Οι ποσότητες που περνούν από την ελληνική τυποποίηση εκτιμώνται σε περίπου 90.000-100.000 τόνους. Η διεύρυνση αυτού του μεγέθους αποτελεί βασική προϋπόθεση για να ενισχυθεί η θέση των ελληνικών επιχειρήσεων και να αξιοποιηθεί καλύτερα η ποιότητα της εγχώριας παραγωγής.

Η ενίσχυση των εξαγωγών επώνυμων και τυποποιημένων προϊόντων, η ανάπτυξη ισχυρότερων εμπορικών δικτύων και η δημιουργία αναγνωρίσιμων ελληνικών σημάτων θα μπορούσαν να περιορίσουν την εξάρτηση από τις πωλήσεις χύμα ελαιολάδου. Όπως επισημαίνει ο διευθυντής του ΣΕΒΙΤΕΛ, η σημερινή πρακτική, ιδιαίτερα στις συναλλαγές με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στερεί από τις ελληνικές επιχειρήσεις σημαντικές δυνατότητες ανάπτυξης.

Οι δασμοί αναδιατάσσουν τον ανταγωνισμό στις διεθνείς αγορές

Ένας ακόμη παράγοντας που αλλάζει τις εμπορικές ισορροπίες είναι η πολιτική δασμών, η οποία επηρεάζει άμεσα την ανταγωνιστικότητα των βασικών εξαγωγικών χωρών.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των ΗΠΑ, όπου η Ισπανία φαίνεται να χάνει μέρος της κυρίαρχης θέσης της, με την Τυνησία να ενισχύει σημαντικά την παρουσία της και να εξελίσσεται σε βασικό προμηθευτή της αμερικανικής αγοράς.

Οι επιβαρύνσεις στα ευρωπαϊκά προϊόντα καθιστούν δυσκολότερη την ανταγωνιστική τιμολόγηση του ισπανικού και του ελληνικού ελαιολάδου, δημιουργώντας παράλληλα ευκαιρίες για τρίτες χώρες που δεν αντιμετωπίζουν τις ίδιες εμπορικές επιβαρύνσεις. Σύμφωνα με τον Γιώργο Μητράκο, η Τυνησία έχει πλέον αποκτήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αγορά των ΗΠΑ.

Παράλληλα, ενδιαφέρον παρουσιάζει και η κίνηση της Τουρκίας να ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση τη δυνατότητα εισαγωγής 60.000 τόνων ελαιολάδου χωρίς δασμούς. Το αίτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω της αυξημένης τουρκικής παραγωγής και των πιθανών επιπτώσεων που θα μπορούσε να έχει στην προσφορά και τον ανταγωνισμό εντός της ευρωπαϊκής αγοράς.

Η ισπανική παρέμβαση για την απόσυρση 188.000 τόνων

Στο πλαίσιο της προσπάθειας διαχείρισης της αυξημένης προσφοράς, η Ισπανία προχωρά σε ένα μέτρο περιορισμού της διαθέσιμης ποσότητας ελαιολάδου για την περίοδο 2026/27.

Με απόφαση του υπουργείου Γεωργίας, Αλιείας και Τροφίμων, τα ισπανικά ελαιοτριβεία καλούνται να αποσύρουν από την αγορά το 12% της παραγωγής τους. Η ποσότητα υπολογίζεται σε περίπου 188.000 τόνους, χωρίς διάκριση ως προς την κατηγορία του ελαιολάδου, και θα παραμείνει σε αποθηκευτικούς χώρους μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2027.

Η παρέμβαση αποσκοπεί στον περιορισμό της άμεσα διαθέσιμης προσφοράς, ώστε να αποφευχθεί η υπερσυσσώρευση προϊόντος και να στηριχθούν οι τιμές σε μια περίοδο αυξημένης παραγωγής.

Για την Ελλάδα, πάντως, η συγκεκριμένη απόφαση δεν εκτιμάται ότι θα έχει ουσιαστική επίδραση στην εγχώρια αγορά. Όπως διευκρινίζει ο Μανώλης Γιαννούλης, οι ποσότητες που θα αποσυρθούν είναι μικρές σε σχέση με το σύνολο της μεσογειακής παραγωγής. Επιπλέον, δεν πρόκειται για οριστική καταστροφή ή απώλεια του προϊόντος, αλλά για προσωρινή αποθήκευση, καθώς οι συγκεκριμένες ποσότητες θα μπορούν να διατεθούν σε μεταγενέστερο χρόνο.

Η νέα ελαιοκομική περίοδος ξεκινά, επομένως, με μια σημαντική αντίφαση: οι παραγωγικές προοπτικές είναι βελτιωμένες, αλλά η εμπορική αξιοποίηση του προϊόντος γίνεται δυσκολότερη. Για την Ελλάδα, το ζητούμενο δεν είναι μόνο να διατηρήσει τη θέση της μεταξύ των κορυφαίων παραγωγών, αλλά να αποκτήσει μεγαλύτερο μερίδιο από την αξία που δημιουργείται μετά την παραγωγή, μέσα από την τυποποίηση, την οργανωμένη εξαγωγική παρουσία και την ενίσχυση των ελληνικών εμπορικών σημάτων.

 

Greek Finance Forum Team

 
 
 
GFF Feed

Loading...

 
 
 
 
 
 
 

Αποποίηση Ευθύνης.... 

© 2016-2026 Greek Finance Forum