|
Η συμβολή ΗΠΑ και Κίνας
στην εξισορρόπηση της
αγοράς
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ,
η συγκράτηση των τιμών
αποδίδεται εν μέρει στη
στάση των δύο
μεγαλύτερων οικονομιών
παγκοσμίως. Οι Ηνωμένες
Πολιτείες, ως ο
κορυφαίος παραγωγός και
σημαντικός εξαγωγέας
πετρελαίου, έχουν
αυξήσει τις εξαγωγές
τους, ενώ η Κίνα, ως ο
μεγαλύτερος εισαγωγέας,
έχει περιορίσει αισθητά
τις αγορές της.
Τα στοιχεία που
παρατίθενται δείχνουν
ότι οι εξαγωγές από
χώρες εκτός Μέσης
Ανατολής, κυρίως από τις
ΗΠΑ, έχουν αυξηθεί κατά
περίπου 3,5 εκατομμύρια
βαρέλια ημερησίως κατά
τη διάρκεια της κρίσης.
Την ίδια στιγμή, η Κίνα
έχει μειώσει τις
εισαγωγές της κατά
περίπου 3,6 εκατομμύρια
βαρέλια ημερησίως.
Οι δύο αυτές μεταβολές,
συνολικού μεγέθους
περίπου 7,1 εκατομμυρίων
βαρελιών ημερησίως,
καλύπτουν σχεδόν το 70%
της απώλειας προσφοράς
από τον Περσικό Κόλπο.
Επιπλέον, Ιαπωνία, Νότια
Κορέα και Ινδία έχουν
επίσης μειώσει τη ζήτησή
τους κατά περίπου 3,6
εκατομμύρια βαρέλια
ημερησίως.
Γιατί δεν έχουν
εκτοξευθεί οι τιμές
Brent
Αναλυτές που επικαλείται
το CNBC
επισημαίνουν ότι αυτή η
«ευελιξία» στην πλευρά
της ζήτησης και της
προσφοράς εξηγεί γιατί
το Brent
δεν έχει κινηθεί προς τα
120 δολάρια το βαρέλι,
παρά τη σοβαρότητα της
κρίσης.
Η απότομη μείωση των
κινεζικών εισαγωγών
θεωρείται από ορισμένους
αναλυτές ως ο
σημαντικότερος
παράγοντας που συγκρατεί
τις τιμές, ενώ οι
αυξημένες αμερικανικές
εξαγωγές λειτουργούν ως
αντίβαρο στην απώλεια
του Περσικού Κόλπου.
Η γεωπολιτική διάσταση
και οι αγορές
Μετά τη συνάντηση Τραμπ
– Σι στο Πεκίνο, οι δύο
πλευρές συμφώνησαν στην
ανάγκη να παραμείνουν
ανοιχτά τα Στενά του
Ορμούζ, ώστε να
διασφαλιστεί η
απρόσκοπτη ροή
ενέργειας. Ωστόσο, δεν
υπάρχει ακόμη σαφές
χρονοδιάγραμμα για την
πλήρη αποκατάσταση της
εμπορικής ναυσιπλοΐας.
Παράλληλα, η Ουάσινγκτον
εμφανίζεται να επιδιώκει
αύξηση των εξαγωγών
πετρελαίου προς την
Κίνα, με το Πεκίνο να
διατηρεί σημαντικά
στρατηγικά αποθέματα που
του επιτρέπουν να
καλύψει τις ανάγκες του
για μεγάλο χρονικό
διάστημα, ακόμη και με
μειωμένες εισαγωγές.
Αντίθετα, οι ΗΠΑ
εμφανίζονται πιο
εκτεθειμένες, καθώς η
αύξηση των εξαγωγών
στηρίζεται σε μεγάλο
βαθμό στα διαθέσιμα
αποθέματα,
συμπεριλαμβανομένου του
στρατηγικού αποθέματος,
γεγονός που δημιουργεί
μεγαλύτερη πίεση στη
μακροπρόθεσμη δυνατότητα
διατήρησης της τρέχουσας
πολιτικής.
Συμπέρασμα
Η εικόνα που
διαμορφώνεται δείχνει
ότι η αγορά πετρελαίου
βρίσκεται σε μια
προσωρινή ισορροπία,
όπου η ευελιξία ΗΠΑ και
Κίνας απορροφά μεγάλο
μέρος του σοκ από τη
Μέση Ανατολή. Ωστόσο,
παραμένει ανοιχτό το
ερώτημα κατά πόσο αυτή η
ισορροπία μπορεί να
διατηρηθεί σε περίπτωση
παρατεταμένης διαταραχής
στην προσφορά.
|
