Αμερικανός αξιωματούχος που μίλησε στο Axios ανέφερε ότι στη συνάντηση είτε λήφθηκαν αποφάσεις είτε, τουλάχιστον, πραγματοποιήθηκε «πολύ βαθιά συζήτηση» για τις επόμενες κινήσεις της Ουάσιγκτον. Ο Λευκός Οίκος δεν σχολίασε το δημοσίευμα.

Το προηγούμενο του 2025

Η επιλογή του Καμπ Ντέιβιντ αποκτά πρόσθετο συμβολισμό λόγω του προηγούμενου.

Ανάλογη σύσκεψη υψηλόβαθμων στελεχών είχε πραγματοποιηθεί τον Ιούνιο του 2025, λίγο πριν από την έναρξη του πολέμου μεταξύ Ισραήλ και Ιράν. Το γεγονός δεν σημαίνει από μόνο του ότι έχει ληφθεί νέα απόφαση για στρατιωτική επέμβαση, δείχνει όμως το επίπεδο προτεραιότητας που δίνει η Ουάσιγκτον στην τρέχουσα κρίση.

Αυτή τη φορά, μάλιστα, το αντικείμενο της συζήτησης δεν περιορίζεται στο Ιράν. Στο τραπέζι βρίσκεται ταυτόχρονα η σύγκρουση στην Υεμένη και η πιθανότητα ευρύτερης αμερικανικής εμπλοκής στην περιοχή.

Το Ιράν στο επίκεντρο

Το βασικό ζήτημα παραμένει το Ιράν, καθώς οι διπλωματικές προσπάθειες δεν έχουν οδηγήσει μέχρι στιγμής σε συμφωνία και η Ουάσιγκτον εξετάζει το ενδεχόμενο επανέναρξης μεγάλης κλίμακας στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Η Τεχεράνη, από την πλευρά της, προετοιμάζεται για ισχυρότερη αντίδραση σε περίπτωση νέων αμερικανικών επιθέσεων. Σύμφωνα με το Reuters, το Ιράν εξετάζει ακόμη και τη διεύρυνση των πιθανών στόχων του πέρα από αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην περιοχή.

Οι προσπάθειες για διπλωματική λύση παραμένουν ενεργές, αλλά οι διαφορές μεταξύ των δύο πλευρών είναι μεγάλες. Η Ουάσιγκτον έχει απορρίψει ιρανικές προτάσεις που θεωρεί ανεπαρκείς, ενώ η Τεχεράνη εμφανίζεται επιφυλακτική ως προς τις προθέσεις της αμερικανικής κυβέρνησης.

Έτσι, το δίλημμα για τον Τραμπ είναι πλέον διπλό: να συνεχίσει την πίεση μέσω διαπραγματεύσεων ή να επαναφέρει στο προσκήνιο μια μεγάλης κλίμακας στρατιωτική επιλογή.

Η Σαουδική Αραβία ανοίγει δεύτερο μέτωπο

Παράλληλα με το Ιράν, η Ουάσιγκτον καλείται να αποφασίσει τη στάση της απέναντι στις εξελίξεις στην Υεμένη.

Η Σαουδική Αραβία προετοιμάζει στρατιωτική επιχείρηση εναντίον των Χούθι, με στόχο την ανάκτηση του ελέγχου στρατηγικών περιοχών στην ακτή της Ερυθράς Θάλασσας και, κυρίως, την αποκατάσταση του ελέγχου γύρω από τα Στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ, έναν από τους σημαντικότερους θαλάσσιους διαύλους για το παγκόσμιο εμπόριο.

Το Ριάντ αναμένεται να στηρίξει την επιχείρηση με εκτεταμένες αεροπορικές επιδρομές, ενώ ήδη υπάρχει αμερικανική υποστήριξη σε επίπεδο πληροφοριών και εντοπισμού στόχων. Η αμερικανική συμμετοχή, ωστόσο, δεν έχει μέχρι στιγμής μετατραπεί σε άμεση εμπλοκή των αμερικανικών δυνάμεων στις επιχειρήσεις.

Το ενδεχόμενο αλλαγής αυτής της στάσης είναι ένα από τα ζητήματα που εξετάζει η κυβέρνηση Τραμπ.

Από την Ερυθρά Θάλασσα μέχρι τα Στενά

Η εξέλιξη στην Υεμένη αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τις διεθνείς αγορές, καθώς το Μπαμπ ελ Μαντέμπ αποτελεί κρίσιμο πέρασμα για τη ναυσιπλοΐα μεταξύ Ερυθράς Θάλασσας και Ινδικού Ωκεανού.

Μια μεγάλης κλίμακας στρατιωτική επιχείρηση θα μπορούσε να αυξήσει περαιτέρω την ένταση στην περιοχή και να δημιουργήσει νέους κινδύνους για τις εμπορικές ροές και το κόστος μεταφοράς. Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από την παράλληλη κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ.

Έτσι, η αμερικανική κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα σύνθετο γεωπολιτικό σκηνικό, όπου οι εξελίξεις στο Ιράν και την Υεμένη δεν αποτελούν πλέον δύο απομονωμένες κρίσεις.

Ο Τραμπ κρατά κλειστά τα χαρτιά

Την ώρα που οι κορυφαίοι σύμβουλοί του συσκέπτονταν στο Καμπ Ντέιβιντ, ο Τραμπ απέφυγε να αποκαλύψει τις επόμενες κινήσεις του απέναντι στο Ιράν.

Όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους για το τι πρόκειται να κάνει, απάντησε ότι εάν αποκάλυπτε τα σχέδιά του, «θα είχατε μια μεγάλη είδηση», προσθέτοντας ότι η κατάσταση εξελίσσεται καλά και ότι το Ιράν «δεν τα πηγαίνει καλά».

Η αμερικανική κυβέρνηση, επομένως, διατηρεί σκόπιμα ασαφές το επόμενο βήμα.

Το βέβαιο είναι ότι η μυστική σύσκεψη στο Καμπ Ντέιβιντ πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία οι διπλωματικές προσπάθειες για το Ιράν εμφανίζουν περιορισμένη πρόοδο, ενώ παράλληλα η Σαουδική Αραβία προετοιμάζεται για στρατιωτική επιχείρηση κατά των Χούθι.

Το κρίσιμο ερώτημα για την Ουάσιγκτον δεν είναι πλέον μόνο πώς θα πιέσει την Τεχεράνη, αλλά και αν θα επιλέξει να εμπλακεί άμεσα σε μια ευρύτερη περιφερειακή σύγκρουση με δύο παράλληλα μέτωπα.