Η πρώτη βασική συνέπεια αφορά τη διεύρυνση του ενεργειακού χάσματος με τις ΗΠΑ. Από την έναρξη της σύγκρουσης, οι τιμές φυσικού αερίου στην Ευρώπη έχουν αυξηθεί κατά περίπου 46%, ενώ στις ΗΠΑ καταγράφεται μείωση της τάξης του 6%. Η απόκλιση αυτή δεν περιορίζεται στο φυσικό αέριο, αλλά επεκτείνεται και στην ηλεκτρική ενέργεια, επιβαρύνοντας συνολικά το κόστος παραγωγής. Αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμη και πριν από την πρόσφατη κρίση, οι τιμές ρεύματος για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες ήταν ήδη περίπου διπλάσιες στην Ευρώπη σε σύγκριση με τις ΗΠΑ, ενώ παρέμεναν υψηλότερες και έναντι άλλων οικονομιών, όπως η Ινδία, η Κίνα και η Νορβηγία.

Η δεύτερη σημαντική επίπτωση αφορά τις ενδοευρωπαϊκές ανισορροπίες. Η αύξηση του κόστους φυσικού αερίου ενισχύει τις διαφορές στις τιμές ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ των κρατών-μελών. Επιχειρήσεις σε χώρες όπως η Ιταλία, η Γερμανία και γενικότερα η Κεντρική Ευρώπη επιβαρύνονται σημαντικά περισσότερο σε σχέση με ανταγωνιστές τους στη Γαλλία, την Ισπανία ή τις σκανδιναβικές χώρες.

Οι αποκλίσεις αυτές οφείλονται κυρίως στο ενεργειακό μείγμα κάθε χώρας. Όπου η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας βασίζεται περισσότερο σε ανανεώσιμες πηγές ή πυρηνική ενέργεια, το κόστος παραμένει χαμηλότερο και λιγότερο εξαρτημένο από το φυσικό αέριο. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ισπανία και σε αυξανόμενο βαθμό η Γαλλία καταφέρνουν να περιορίσουν τη σύνδεση των τιμών ρεύματος με τις διακυμάνσεις του φυσικού αερίου, γεγονός που ενισχύει την ελκυστικότητά τους για ενεργοβόρες επενδύσεις, όπως τα data centers.

Επιπλέον, σημαντικό ρόλο στο τελικό κόστος ηλεκτρικής ενέργειας διαδραματίζουν οι φόροι και οι χρεώσεις δικτύου. Σύμφωνα με την ανάλυση, η φορολογική επιβάρυνση είναι ιδιαίτερα υψηλή στην Πολωνία, ενώ παραμένει χαμηλότερη στις σκανδιναβικές χώρες.

Από την άλλη πλευρά, τα μέτρα στήριξης που εξετάζονται σε ορισμένες χώρες, όπως το σχέδιο της Γερμανία για επιβολή πλαφόν στην τιμή ηλεκτρικής ενέργειας για τη βιομηχανία, εκτιμάται ότι θα έχουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα. Το μέτρο αφορά μόνο συγκεκριμένες επιχειρήσεις και καλύπτει μέρος της κατανάλωσης, χωρίς να αντιμετωπίζει συνολικά το πρόβλημα κόστους.

Συνολικά, η νέα άνοδος των ενεργειακών τιμών επιβαρύνει περαιτέρω ένα ήδη δύσκολο περιβάλλον για την ευρωπαϊκή βιομηχανία, ιδιαίτερα για τους ενεργοβόρους κλάδους, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει το συγκριτικό πλεονέκτημα ορισμένων χωρών εντός της Ευρώπης, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Ισπανία.