Οι προειδοποιήσεις περιλαμβάνονται στην έκδοση της 14ης Αυγούστου του «Βιβλίου Διαταγών του Υπουργού Άμυνας», ενός διαβαθμισμένου εγγράφου που καταγράφει ανά τακτά χρονικά διαστήματα τη διαθεσιμότητα αμερικανικών δυνάμεων και οπλικών συστημάτων σε ολόκληρο τον κόσμο και αξιολογεί τις επιπτώσεις της κατανομής τους στις διάφορες στρατιωτικές αποστολές.

Από Ευρώπη και Ασία μεταφέρονται δυνάμεις στη Μέση Ανατολή

Στο επίκεντρο των ανησυχιών βρίσκεται η ανακατανομή αμερικανικών στρατιωτικών πόρων προς τη Μέση Ανατολή.

Πλοία, αεροσκάφη και εξοπλισμός μεταφέρονται από άλλες περιοχές προκειμένου να ενισχυθεί η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM), που έχει την ευθύνη για τις επιχειρήσεις στην περιοχή.

Η εξέλιξη αυτή έχει άμεσες συνέπειες για τις υπόλοιπες αμερικανικές διοικήσεις.

Οι επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Διοίκησης, της Διοίκησης Ινδο-Ειρηνικού και της Νότιας Διοίκησης έχουν εκφράσει επιφυλάξεις για την παράταση των αναπτύξεων, καθώς η μεταφορά μέσων προς τη Μέση Ανατολή περιορίζει τη δυνατότητά τους να εκτελούν τις δικές τους αποστολές και να διατηρούν τα απαιτούμενα επίπεδα εκπαίδευσης.

Ιδιαίτερη ανησυχία έχει εκφράσει και ο διοικητής της Διοίκησης Ινδο-Ειρηνικού, ναύαρχος Σάμιουελ Παπάρο, καθώς οι δυνάμεις του εξακολουθούν να καλούνται να διαθέτουν σημαντικά μέσα για την επιχείρηση, μεταξύ των οποίων μια ομάδα κρούσης αεροπλανοφόρου και αντιτορπιλικά.

Παρά τις αντιρρήσεις τους, οι στρατιωτικοί διοικητές έχουν ξεκαθαρίσει ότι θα εφαρμόσουν τις εντολές της πολιτικής ηγεσίας.

Ένας αξιωματούχος που έχει ενημερωθεί για την αξιολόγηση περιέγραψε το κλίμα στους στρατιωτικούς κύκλους, λέγοντας ότι η επιχείρηση εναντίον του Ιράν, η οποία βρίσκεται πλέον στον έκτο μήνα, θεωρείται από αρκετούς ως «υπερβολικά εκτεταμένη και υπερβολικά παρατεταμένη».

Οι επιχειρήσεις μπορεί να συνεχιστούν έως το 2027

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο από το γεγονός ότι δεν υπάρχει σαφής ημερομηνία επιστροφής όλων των δυνάμεων.

Σύμφωνα με την αξιολόγηση της 14ης Αυγούστου, ένα μέρος των αμερικανικών μονάδων που βρίσκονται ήδη στη Μέση Ανατολή αναμένεται να παραμείνει στην περιοχή τουλάχιστον μέχρι τον Σεπτέμβριο, ενώ για άλλες μονάδες η ανάπτυξη ενδέχεται να παραταθεί ακόμη και έως το 2027.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η 82η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία, η οποία ανακοίνωσε ότι μέρος του προσωπικού της θα παραμείνει στην περιοχή για ακόμη έναν χρόνο.

Η μονάδα είχε αναπτύξει περίπου 2.000 στρατιώτες τον Μάρτιο, μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν.

Η παρατεταμένη ανάπτυξη δεν επιβαρύνει μόνο το προσωπικό. Δημιουργεί ολοένα μεγαλύτερη πίεση και στα αποθέματα κρίσιμων οπλικών συστημάτων.

Μειώνονται τα αποθέματα πυραύλων

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η μείωση των αποθεμάτων των πυραύλων Patriot, οι οποίοι χρησιμοποιούνται για την αναχαίτιση πυραύλων και drones που στοχεύουν αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις.

Παράλληλα, έχουν περιοριστεί σημαντικά και τα διαθέσιμα αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων THAAD, καθώς και πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς Tomahawk.

Η αξιολόγηση καταγράφει επίσης απώλεια περίπου 25% του στόλου των μη επανδρωμένων αεροσκαφών Reaper.

Όλα αυτά δημιουργούν έναν διαφορετικό κίνδυνο για την Ουάσιγκτον: ακόμη και αν οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις διαθέτουν την απαιτούμενη στρατιωτική ισχύ, η παρατεταμένη χρήση συγκεκριμένων όπλων και μέσων μπορεί να περιορίσει την ικανότητά τους να αντιδράσουν γρήγορα σε μια νέα κρίση αλλού στον κόσμο.

Με άλλα λόγια, το πρόβλημα δεν είναι μόνο πόσες δυνάμεις διαθέτουν οι ΗΠΑ, αλλά πόσες από αυτές παραμένουν διαθέσιμες και επιχειρησιακά έτοιμες όταν χρειαστούν σε άλλη περιοχή.

Δύο εκεχειρίες που δεν άντεξαν

Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από την αποτυχία των προσπαθειών για κατάπαυση του πυρός.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν είχαν ανακοινώσει δύο φορές, τον Απρίλιο και τον Ιούνιο, συμφωνίες εκεχειρίας με στόχο την αποκλιμάκωση της σύγκρουσης.

Βασικός στόχος ήταν μεταξύ άλλων η αποκατάσταση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, από τα οποία διέρχεται σημαντικό μέρος της παγκόσμιας ενεργειακής διακίνησης, και η δημιουργία των προϋποθέσεων για τον τερματισμό του πολέμου.

Και οι δύο συμφωνίες, ωστόσο, κατέρρευσαν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Έτσι, όσο η σύγκρουση παρατείνεται, το κόστος για τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις αυξάνεται σε προσωπικό, εξοπλισμό και πυρομαχικά, ενώ ταυτόχρονα μειώνεται η δυνατότητα των ΗΠΑ να διατηρούν πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα σε όλα τα μέτωπα.

Η προειδοποίηση των Αμερικανών στρατιωτικών δεν αφορά επομένως μόνο τον πόλεμο στο Ιράν. Αφορά το κατά πόσο οι ΗΠΑ μπορούν να διατηρήσουν μια παγκόσμια στρατιωτική παρουσία πολλαπλών μετώπων όταν μία και μόνο σύγκρουση απορροφά για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα ολοένα περισσότερους ανθρώπινους και υλικούς πόρους.