Ο κ. Μυλωνάς σημείωσε ότι η κρίση στη Μέση Ανατολή δεν αλλάζει τη στρατηγική κατεύθυνση της ενεργειακής μετάβασης, αλλά αναδεικνύει ακόμη περισσότερο τη σημασία της ενεργειακής ασφάλειας και της διαφοροποίησης του ενεργειακού μείγματος. Όπως υπογράμμισε, για οικονομίες όπως η ελληνική και συνολικά οι ευρωπαϊκές, που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα, η επιτάχυνση του εξηλεκτρισμού και η ενίσχυση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας αποτελούν κρίσιμες προϋποθέσεις τόσο για την ανθεκτικότητα όσο και για τη μακροπρόθεσμη ανταγωνιστικότητα.

Παράλληλα, τόνισε ότι η επόμενη φάση της μετάβασης είναι αισθητά πιο σύνθετη από την προηγούμενη. Το ζητούμενο πλέον δεν περιορίζεται μόνο στην εγκατάσταση νέας ισχύος από ΑΠΕ, αλλά αφορά τη συνολική λειτουργία του ενεργειακού συστήματος σε ένα περιβάλλον αυξημένης μεταβλητότητας, με μεγαλύτερες διακυμάνσεις στις τιμές, αυξημένες ανάγκες για αποθήκευση ενέργειας, ενίσχυση των δικτύων και μεγαλύτερη ευελιξία του συστήματος.

Όπως εξήγησε, η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας δεν λειτουργεί όπως μια συμβατική αγορά, καθώς απαιτεί συνεχή εξισορρόπηση προσφοράς και ζήτησης, ενώ οι περιορισμένες δυνατότητες αποθήκευσης καθιστούν κρίσιμη τη διασφάλιση αξιοπιστίας και σταθερότητας.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στο χρηματοδοτικό σκέλος της μετάβασης. Σύμφωνα με τον ίδιο, το βασικό εμπόδιο πλέον δεν είναι μόνο η τεχνολογία ή η επενδυτική διάθεση, αλλά η δυνατότητα υλοποίησης μεγάλων έργων με βιώσιμους χρηματοδοτικούς όρους. Για να προχωρήσουν επενδύσεις μεγάλης κλίμακας απαιτούνται προβλέψιμες ταμειακές ροές και μηχανισμοί περιορισμού της μεταβλητότητας.

Στο πλαίσιο αυτό, ανέφερε ότι η ενεργειακή μετάβαση προϋποθέτει την ανάπτυξη εξειδικευμένων χρηματοοικονομικών εργαλείων, όπως το Energy Baseload Swap της National Bank of Greece, το οποίο στοχεύει στην αντιστάθμιση του κινδύνου από τις διακυμάνσεις των τιμών ενέργειας.

Κλείνοντας, ο κ. Μυλωνάς υπογράμμισε ότι ο ρόλος του κράτους παραμένει καθοριστικός στη διαμόρφωση ενός σταθερού, διαφανούς και λειτουργικού ρυθμιστικού πλαισίου, ικανού να μειώνει την αβεβαιότητα, να επιταχύνει την ανάπτυξη κρίσιμων υποδομών και να διευκολύνει τη σωστή κατανομή του κινδύνου μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Όπως ανέφερε, χωρίς θεσμική σταθερότητα και σαφείς κανόνες, η κινητοποίηση ιδιωτικών κεφαλαίων με την απαραίτητη ταχύτητα και κλίμακα καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολη.