Στην εξίσωση αυτή, η προσιτή κατοικία, η αξιοποίηση ακινήτων του Δημοσίου, η αναθεώρηση του οικοδομικού πλαισίου και η επιτάχυνση του πολεοδομικού σχεδιασμού συνδέονται πλέον άμεσα. Η αγορά ζητά να περάσει από τις εξαγγελίες και τις μελέτες στην παραγωγή νέων κατοικιών, επισημαίνοντας ότι η αβεβαιότητα γύρω από τους κανόνες δόμησης και τις αδειοδοτήσεις αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που κρατούν επενδύσεις και διαθέσιμα ακίνητα εκτός αγοράς.

Προσιτή κατοικία με ιδιωτικά κεφάλαια και μακροχρόνια μίσθωση

Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρίσκεται η δημιουργία μιας νέας αγοράς προσιτής κατοικίας, με ιδιωτικές επενδύσεις μεγάλης κλίμακας και αποκλειστικό προσανατολισμό στη μακροχρόνια ενοικίαση. Το μοντέλο αυτό επιχειρεί να καλύψει ένα κενό στην ελληνική αγορά, δημιουργώντας κατοικίες με μισθώματα χαμηλότερα από εκείνα της ελεύθερης αγοράς, χωρίς να απαιτείται κρατική επιδότηση του ενοικίου.

Χαρακτηριστική είναι η πρωτοβουλία της DIMAND, η οποία προετοιμάζει επενδυτικά σχέδια στον Ελαιώνα, στον Πειραιά, στη Θεσσαλονίκη και στα Ιωάννινα, έχοντας εντοπίσει παράλληλα δύο έως τρεις ακόμη πιθανές επενδυτικές ευκαιρίες.

Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Δημήτρης Ανδριόπουλος, αποκάλυψε ότι βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο οι συζητήσεις με την κυβέρνηση για τη διαμόρφωση ειδικού θεσμικού πλαισίου, το οποίο θα μπορούσε να επιτρέψει την ενεργοποίηση των συγκεκριμένων σχεδίων μέσα στους επόμενους μήνες. Μέχρι στιγμής, πάντως, δεν έχει ληφθεί οριστική απόφαση, καθώς εξετάζονται οι δημοσιονομικές επιπτώσεις και οι όροι εφαρμογής ενός τέτοιου μοντέλου.

Η βασική πρόταση της DIMAND προβλέπει την ανάπτυξη μεγάλων οικιστικών συγκροτημάτων, στα οποία όλες οι κατοικίες θα παραμένουν στην αγορά μακροχρόνιας μίσθωσης, χωρίς δυνατότητα μεμονωμένης πώλησης διαμερισμάτων. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται ένα επενδυτικό προϊόν με χαμηλότερες αλλά σταθερές αποδόσεις, το οποίο απευθύνεται σε επενδυτές με μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Σύμφωνα με τον κ. Ανδριόπουλο, βασικό κριτήριο για να θεωρείται ένα ακίνητο προσιτής κατοικίας είναι το ενοίκιο να μην υπερβαίνει το 25%-30% του καθαρού εισοδήματος του νοικοκυριού. Για να επιτευχθεί αυτό, απαιτούνται σημαντικές παρεμβάσεις στο κόστος ανάπτυξης, καθώς οι σημερινές επιβαρύνσεις και το υψηλό κατασκευαστικό κόστος δυσκολεύουν την οικονομική βιωσιμότητα τέτοιων επενδύσεων.

Μεταξύ των προτάσεων που έχουν τεθεί στις συζητήσεις με την κυβέρνηση είναι η μείωση του ΦΠΑ στην κατασκευή από το 24% στο 6%, καθώς και η παροχή φορολογικών ελαφρύνσεων για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Τα κίνητρα, σύμφωνα με την εταιρεία, θα πρέπει να είναι κυρίως οικονομικά και φορολογικά και όχι πολεοδομικά, ώστε να μην εξαρτάται η βιωσιμότητα των έργων από μεταβαλλόμενους κανόνες δόμησης.

Το επενδυτικό μοντέλο προβλέπει ορίζοντα περίπου 10 έως 15 ετών, με τους επενδυτές να αποδέχονται χαμηλότερες αποδόσεις στα πρώτα χρόνια λειτουργίας, μέχρι να ωριμάσουν οικονομικά τα έργα. Η DIMAND διαχωρίζει, άλλωστε, την προσιτή κατοικία από την κοινωνική κατοικία, η οποία αποτελεί πρωτίστως ευθύνη του κράτους. Στην πρώτη περίπτωση, η παραγωγή κατοικιών μπορεί να πραγματοποιηθεί με ιδιωτικά κεφάλαια, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχουν οι κατάλληλοι κανόνες και τα αναγκαία κίνητρα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η σχεδιαζόμενη ανάπτυξη στον Ελαιώνα, όπου η DIMAND διαθέτει ήδη ακίνητο και εξετάζει τη συνεργασία με την Alpha Bank, τόσο σε επίπεδο χρηματοδότησης όσο και μέσω συμμετοχής της τράπεζας στο επενδυτικό σχήμα. Η εταιρεία εμφανίζεται ανοιχτή και σε συνεργασίες με άλλα τραπεζικά ιδρύματα, αναγνωρίζοντας ότι η τραπεζική χρηματοδότηση θα αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα για τη δημιουργία μιας νέας αγοράς προσιτής κατοικίας.

Ο κ. Ανδριόπουλος υπογράμμισε ότι χωρίς οργανωμένη παραγωγή νέων κατοικιών δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστική αποκλιμάκωση των ενοικίων, χαρακτηρίζοντας τις αποσπασματικές βραχυπρόθεσμες παρεμβάσεις «τσιρότα για βαθιά τραύματα». Η εμπειρία χωρών όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ιταλία δείχνει, σύμφωνα με την προσέγγιση που παρουσίασε, ότι η ανάπτυξη οργανωμένων επενδύσεων μακροχρόνιας μίσθωσης μπορεί να αποτελέσει μέρος της λύσης.

ΝΟΚ: Επενδύσεις εκατομμυρίων παραμένουν σε αναμονή

Την ίδια στιγμή, η αγορά ακινήτων βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα παράδοξο: ενώ η χώρα χρειάζεται περισσότερες κατοικίες, σημαντικές επενδύσεις παραμένουν εγκλωβισμένες σε δικαστικές και διοικητικές εκκρεμότητες. Η αβεβαιότητα που ακολούθησε τις δικαστικές εξελίξεις γύρω από τα πολεοδομικά κίνητρα του Νέου Οικοδομικού Κανονισμού εξακολουθεί να επηρεάζει την οικοδομική δραστηριότητα, ακόμη και δύο χρόνια μετά τις σχετικές αποφάσεις.

Την εικόνα αυτή περιέγραψε ο αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της TEN BRINKE HELLAS, Φώτης Γιόφτσιος, παρουσιάζοντας τρεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις ακινήτων στα οποία η εταιρεία έχει επενδύσει σημαντικά κεφάλαια.

Στην πρώτη περίπτωση, η εκδίκαση υπόθεσης που αφορά οικοδομική άδεια έχει ήδη πραγματοποιηθεί, χωρίς να έχει εκδοθεί ακόμη η δικαστική απόφαση. Στο μεταξύ, τα έξοδα διακράτησης του ακινήτου συνεχίζουν να συσσωρεύονται και το κόστος κατασκευής αυξάνεται, επιβαρύνοντας διαρκώς τον αρχικό επενδυτικό σχεδιασμό.

Η δεύτερη περίπτωση αφορά οικιστικές αναπτύξεις στις οποίες οι εργασίες έχουν ολοκληρωθεί και έχει ήδη πωληθεί περίπου το 80% των διαμερισμάτων. Ωστόσο, η διαδικασία αναθεώρησης των οικοδομικών αδειών έχει μπλοκάρει εξαιτίας των απαιτήσεων που συνδέονται με την κατάργηση των πολεοδομικών κινήτρων του ΝΟΚ. Το πρόβλημα γίνεται ιδιαίτερα σύνθετο όταν τα κτίρια έχουν ήδη κατασκευαστεί βάσει αδειών που είχαν εκδοθεί νόμιμα, αλλά η μεταγενέστερη διαδικασία αναθεώρησης προσκρούει στο νέο κανονιστικό πλαίσιο.

Η τρίτη περίπτωση αφορά ακίνητο κοντά στον Κηφισό, σε περιοχή που έχει ενταχθεί στο σχέδιο πόλης εδώ και περίπου 35 χρόνια και διαθέτει πράξη εφαρμογής. Παρά τις προϋποθέσεις που έχουν δημιουργηθεί για την αξιοποίηση της έκτασης, οι οικοδομικές άδειες παραμένουν σε αναστολή λόγω εκκρεμότητας σχετικά με τη διευθέτηση του ποταμού. Όπως ανέφερε ο κ. Γιόφτσιος, παρότι ο Κηφισός έχει ουσιαστικά διευθετηθεί στην πράξη, η σχετική διοικητική διαδικασία δεν έχει ολοκληρωθεί και η απαιτούμενη μελέτη δεν έχει ακόμη ανατεθεί.

Το πρόβλημα, όπως προκύπτει από τα παραδείγματα της TEN BRINKE, δεν περιορίζεται στην καθυστέρηση νέων επενδύσεων. Σε ορισμένες περιπτώσεις επηρεάζει ακόμη και ακίνητα στα οποία έχουν ήδη ολοκληρωθεί οι κατασκευές και έχουν πραγματοποιηθεί πωλήσεις, δημιουργώντας πρόσθετη αβεβαιότητα για επενδυτές και αγοραστές.

Ο επικεφαλής της εταιρείας ζήτησε να υπάρξει θεσμικό πλαίσιο αποζημίωσης για περιπτώσεις στις οποίες αποδεικνύεται ότι ένας επενδυτής ενήργησε νόμιμα, αλλά υπέστη ζημιά εξαιτίας διοικητικών ή θεσμικών εμπλοκών. Όπως διευκρίνισε, το ζητούμενο δεν είναι να αναλάβει το κράτος το επιχειρηματικό ρίσκο, αλλά να διασφαλίζει τους κανόνες βάσει των οποίων καταρτίζονται οι επενδύσεις.

Πρόταση για νέο Οικοδομικό Κανονισμό δέκα άρθρων

Η ανάγκη αποκατάστασης της ασφάλειας δικαίου επανέφερε στο προσκήνιο την πρόταση του προέδρου του ΤΕΕ, Γιώργου Στασινού, για έναν νέο, απλό Οικοδομικό Κανονισμό, περίπου δέκα άρθρων, με σαφείς και αντικειμενικούς κανόνες που δεν θα επιδέχονται διαφορετικές ερμηνείες από υπηρεσία σε υπηρεσία.

Στόχος είναι να περιοριστούν οι πολυπλοκότητες και οι ασάφειες που χαρακτηρίζουν σήμερα το πλαίσιο δόμησης, ώστε πολίτες, μηχανικοί και επιχειρήσεις να γνωρίζουν εκ των προτέρων τι επιτρέπεται και ποιες προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται για την υλοποίηση ενός έργου.

Ο κ. Στασινός έθεσε παράλληλα το ζήτημα της ενιαίας κεντρικής εποπτείας των Υπηρεσιών Δόμησης, με αξιοποίηση των ψηφιακών εργαλείων που έχει αναπτύξει το ΤΕΕ. Η διαφορετική αντιμετώπιση παρόμοιων υποθέσεων από τις επιμέρους πολεοδομίες αποτελεί, σύμφωνα με την προσέγγιση του Επιμελητηρίου, σημαντική πηγή καθυστερήσεων και αβεβαιότητας.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στις καθυστερήσεις της Δικαιοσύνης, σημειώνοντας ότι αποφάσεις που εκδίδονται έπειτα από τρία ή τέσσερα χρόνια μπορούν να προκαλέσουν ανεπανόρθωτη ζημιά σε επιχειρήσεις και επενδυτικά σχέδια. Για τον λόγο αυτό ζήτησε συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα στην εκδίκαση των υποθέσεων που σχετίζονται με την οικοδομική δραστηριότητα.

Από την πλευρά του, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, ανέφερε ότι το υπουργείο θα εξετάσει την πρόταση για έναν απλούστερο Οικοδομικό Κανονισμό, ενώ προανήγγειλε άμεσες διαβουλεύσεις για τα Τοπικά και Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια, τη μεταφορά των Υπηρεσιών Δόμησης στο Κτηματολόγιο και το Προεδρικό Διάταγμα για την αναγνώριση των οδών στις εκτός σχεδίου περιοχές.

Η τελευταία εκκρεμότητα έχει ιδιαίτερη σημασία για την οικοδομησιμότητα των παρόδιων οικοπέδων, καθώς η αναγνώριση των δρόμων αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τη δυνατότητα αξιοποίησής τους.

Η αδειοδότηση παραμένει κρίσιμο εμπόδιο για τις μεγάλες αναπτύξεις

Την ανάγκη ουσιαστικής απλοποίησης των αδειοδοτικών διαδικασιών ανέδειξε και η Lamda Development, μεταφέροντας την εμπειρία από την υλοποίηση της μεγάλης επένδυσης στο Ελληνικό, όπου έχουν εκδοθεί περισσότερες από 1.000 άδειες.

Η διευθύντρια Πολεοδομικού Σχεδιασμού και Αδειοδοτήσεων της εταιρείας, Αναστασία Τουφεγγοπούλου, υπογράμμισε ότι η απλοποίηση δεν μπορεί να περιορίζεται στην ψηφιοποίηση της υφιστάμενης γραφειοκρατίας ή στην κωδικοποίηση της νομοθεσίας. Αντίθετα, απαιτείται ένας ενιαίος και σαφής αδειοδοτικός οδηγός για όλα τα έργα, οργανωμένοι έλεγχοι και μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου.

Το ζητούμενο είναι κάθε επενδυτής, ανεξάρτητα από το μέγεθος του έργου του, να γνωρίζει από την αρχή ποιες διαδικασίες και ποια δικαιολογητικά απαιτούνται, χωρίς να ανακαλύπτει στην πορεία νέες διοικητικές εκκρεμότητες. Η αδειοδότηση, σύμφωνα με την ίδια, πρέπει να ενσωματώνεται εξαρχής στον σχεδιασμό κάθε επένδυσης και να μην αποτελεί το τελευταίο εμπόδιο πριν από την έναρξη των κατασκευαστικών εργασιών.

Δημόσια ακίνητα, πολεοδομικός σχεδιασμός και νέες εκτάσεις για κατοικία

Πέρα από τις ιδιωτικές επενδύσεις, σημαντικό ρόλο στην αύξηση της προσφοράς κατοικιών μπορεί να διαδραματίσει η αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας. Η ενεργοποίηση ακινήτων που παραμένουν αναξιοποίητα, λόγω ιδιοκτησιακών ή πολεοδομικών εκκρεμοτήτων, θα μπορούσε να δημιουργήσει νέες δυνατότητες οικιστικής ανάπτυξης.

Ο διευθύνων σύμβουλος της CONSORTIS, Γεώργιος Τσακούμης, συνέδεσε την προοπτική αυτή με την ολοκλήρωση των Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων. Μέσω του καθορισμού χρήσεων γης και της δυνατότητας επέκτασης οικισμών, τα σχέδια μπορούν να δημιουργήσουν νέες εκτάσεις κατάλληλες για κατοικία. Προϋπόθεση, ωστόσο, είναι να αποσαφηνιστεί το ιδιοκτησιακό και θεσμικό καθεστώς των δημόσιων ακινήτων, ώστε να μπορούν να αξιοποιηθούν χωρίς νέες καθυστερήσεις.

Η υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Μαριλένα Σούκουλη-Βιλιάλη, ανακοίνωσε ότι προωθείται πρόσθετη χρηματοδότηση μέσω του Πράσινου Ταμείου για την ολοκλήρωση των πολεοδομικών και χωροταξικών μελετών. Οι μελέτες που έχουν προκηρυχθεί με χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης καλύπτουν το 78% των δημοτικών ενοτήτων και περίπου το 80% της έκτασης της χώρας.

Το επόμενο κρίσιμο βήμα είναι η θεσμοθέτησή τους, ώστε οι προβλέψεις για τις χρήσεις γης και τους όρους δόμησης να αποκτήσουν νομική ισχύ και να προσφέρουν σαφήνεια σε πολίτες και επιχειρήσεις. Παράλληλα, οι πρώτες μελέτες για τις Ζώνες Υποδοχής Συντελεστή Δόμησης αναμένεται να τεθούν σε δημόσια διαβούλευση, ανοίγοντας τον δρόμο για την ενεργοποίηση της μεταφοράς συντελεστή μέσω και της Ψηφιακής Τράπεζας Γης.

Στην ανάγκη να περάσει ο πολεοδομικός σχεδιασμός από τη θεωρία στην πράξη στάθηκε και ο πρόεδρος της ReDePlan, Σωκράτης Μπαλτάς. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ανέφερε τον Ελαιώνα, όπου ο αρχικός σχεδιασμός έχει ολοκληρωθεί εδώ και περίπου 30 χρόνια, χωρίς να έχει εφαρμοστεί στο σύνολό του. Όπως επισήμανε, η ολοκλήρωση μιας μελέτης δεν αποτελεί αυτοσκοπό, εάν δεν συνοδεύεται από συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και δυνατότητα υλοποίησης των προβλεπόμενων παρεμβάσεων.

Αντίστοιχα, ο πρόεδρος της ALUMIL, Γιώργος Μυλωνάς, υπογράμμισε ότι η δημιουργία μεγαλύτερων οικιστικών συγκροτημάτων μπορεί να συμβάλει στη μείωση του κόστους κατασκευής. Επικαλούμενος την εμπειρία από τον Καναδά, τις ΗΠΑ και την Αυστραλία, ανέφερε ότι οι αναπτύξεις μεγάλης κλίμακας επιτρέπουν καλύτερη κατανομή των δαπανών και μπορούν να οδηγήσουν σε χαμηλότερα ενοίκια.

Για να εφαρμοστεί ένα αντίστοιχο μοντέλο στην Ελλάδα, απαιτείται η δυνατότητα συνένωσης μικρότερων οικοπέδων και εκτάσεων, ώστε να δημιουργούνται μεγαλύτερα και οικονομικά βιώσιμα οικιστικά έργα. Παράλληλα, ο σχεδιασμός των πόλεων πρέπει να λαμβάνει υπόψη την αστικοποίηση, τις μετακινήσεις πληθυσμού προς τα αστικά κέντρα και την ανάγκη αναβάθμισης του υφιστάμενου κτιριακού αποθέματος.

Ελαιώνας: Στο προσκήνιο η μεγάλη πολεοδομική ανάπλαση

Ο Ελαιώνας συγκεντρώνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς αποτελεί ταυτόχρονα πεδίο πιθανής ιδιωτικής επένδυσης σε προσιτή κατοικία και μιας ευρύτερης προσπάθειας δημόσιου πολεοδομικού σχεδιασμού.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Ανάπλαση Δημοσίων Χώρων Α.Ε., Πολυχρόνης Ακριτίδης, γνωστοποίησε ότι έχει προκηρυχθεί, σε συνεργασία με το υπουργείο Οικονομικών, αρχιτεκτονικός διαγωνισμός για την περιοχή, με καταληκτική ημερομηνία υποβολής προτάσεων τη 16η Νοεμβρίου. Μετά την ολοκλήρωση του διαγωνισμού θα ακολουθήσουν η αξιολόγηση των προτάσεων, η διαβούλευση και η έκδοση των απαραίτητων κανονιστικών οδηγιών.

Παρά τις προσπάθειες που έχουν γίνει, η περιοχή εξακολουθεί να αντιμετωπίζει εκκρεμότητες δεκαετιών, μεταξύ των οποίων και ζητήματα αποζημιώσεων για εκτάσεις γης που συνδέονται με τους δήμους. Στο τραπέζι βρίσκεται επίσης η αξιοποίηση δημόσιων κτιρίων με μικτές χρήσεις, όπως εμπορικές δραστηριότητες, κατοικία και κοινόχρηστοι χώροι, ενώ έχει ήδη εγκριθεί η αξιοποίηση ακινήτου στο Ολυμπιακό Χωριό.

Η περίπτωση του Ελαιώνα αποτυπώνει με χαρακτηριστικό τρόπο το πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο πολεοδομικός σχεδιασμός στην Ελλάδα: ακόμη και όταν υπάρχουν μελέτες και αναπτυξιακές προτάσεις, η μετάβαση στην εφαρμογή μπορεί να απαιτήσει δεκαετίες.

Πάνω από 10.000 νέες κατοικίες από το στεγαστικό πρόγραμμα των Ενόπλων Δυνάμεων

Σημαντική διάσταση στην προσπάθεια αύξησης του οικιστικού αποθέματος αποκτά και η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Το σχετικό πρόγραμμα προβλέπει την κατασκευή 10.454 νέων κατοικιών για τα στελέχη τους σε ολόκληρη τη χώρα, καθώς και την ανακαίνιση 7.030 υφιστάμενων οικημάτων, με ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2030.

Όπως παρουσίασε ο διευθυντής της Υπηρεσίας Αξιοποίησης Ακίνητης Περιουσίας Ενόπλων Δυνάμεων, Παναγιώτης Κισκήρας, τρία στρατόπεδα στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα έχουν παραχωρηθεί στο πλαίσιο του προγράμματος Κοινωνικής Αντιπαροχής, σε συνεργασία με το υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.

Στις συγκεκριμένες εκτάσεις προβλέπεται να κατασκευαστούν 1.900 κατοικίες που θα διατεθούν προς ενοικίαση με χαμηλό μίσθωμα, καθώς και 600 κατοικίες για στρατιωτικούς. Επιπλέον, το 15% των κατοικιών που κατασκευάζονται σε παραμεθόριες περιοχές προβλέπεται να διατεθεί σε γιατρούς και εκπαιδευτικούς που υπηρετούν εκεί, καλύπτοντας μέρος των αυξημένων στεγαστικών αναγκών σε ακριτικές περιοχές.

Η χρηματοδότηση του προγράμματος προέρχεται κατά 85% από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και κατά 15% από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Οι πρώτες κατοικίες έχουν ήδη παραδοθεί στον Έβρο και σε ακριτικά νησιά.

Το μεγάλο στοίχημα είναι η μετάβαση από τις εξαγγελίες στην παραγωγή κατοικιών

Οι παρεμβάσεις στο Green Deal Greece 2026 ανέδειξαν ότι η στεγαστική κρίση δεν αποτελεί ένα πρόβλημα που μπορεί να λυθεί με μία μόνο νομοθετική ή χρηματοδοτική παρέμβαση. Απαιτείται συνδυασμός νέων ιδιωτικών επενδύσεων, αξιοποίησης δημόσιας γης, φορολογικών κινήτρων, χαμηλότερου κατασκευαστικού κόστους και ενός σαφούς πλαισίου αδειοδότησης.

Η δημιουργία μιας αγοράς προσιτής κατοικίας μπορεί να προσελκύσει ιδιωτικά κεφάλαια, εφόσον εξασφαλιστούν οι κατάλληλες αποδόσεις και οι κατοικίες παραμείνουν διαθέσιμες για μακροχρόνια μίσθωση. Ωστόσο, οι επενδύσεις αυτές δεν μπορούν να προχωρήσουν όταν το θεσμικό πλαίσιο παραμένει αβέβαιο και οι οικοδομικές άδειες κινδυνεύουν να βρεθούν αντιμέτωπες με πολυετείς δικαστικές και διοικητικές εμπλοκές.

Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι μόνο να βρεθούν κεφάλαια και οικόπεδα, αλλά να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον στο οποίο η κατασκευή νέων κατοικιών θα μπορεί να ξεκινά και να ολοκληρώνεται με προβλέψιμους όρους. Η απλούστευση του Οικοδομικού Κανονισμού, η ενιαία εποπτεία των πολεοδομιών, η ταχύτερη απονομή της Δικαιοσύνης και η θεσμοθέτηση των πολεοδομικών σχεδίων αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για να απελευθερωθούν επενδύσεις που σήμερα παραμένουν σε αναμονή.

Η ελληνική αγορά ακινήτων βρίσκεται μπροστά σε μια διπλή πρόκληση: από τη μία πλευρά πρέπει να αυξήσει γρήγορα την προσφορά κατοικιών και από την άλλη να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών στους κανόνες λειτουργίας της. Χωρίς σταθερό θεσμικό περιβάλλον, ακόμη και οι πιο φιλόδοξες πρωτοβουλίες για την προσιτή κατοικία κινδυνεύουν να παραμείνουν στα χαρτιά.