Το βασικό ερώτημα, όπως αναδεικνύεται από τις απόψεις επενδυτικών ειδικών που επικαλείται το Business Insider, δεν είναι αν η «AI αποκάλυψη» θα συμβεί, αλλά πώς μπορεί ένα χαρτοφυλάκιο να είναι λιγότερο ευάλωτο σε ένα μεγάλο και απρόβλεπτο σοκ.

Χρυσός: Το παραδοσιακό καταφύγιο

Ο Νιλ Γουίλσον, επενδυτικός στρατηγικός αναλυτής της Saxo UK, εκτιμά ότι σε ένα πραγματικά καταστροφικό σενάριο ο χρυσός θα ήταν μεταξύ των περιουσιακών στοιχείων που θα μπορούσαν να αντέξουν περισσότερο.

Η λογική είναι γνωστή στις αγορές: ο χρυσός δεν εξαρτάται από την πιστοληπτική ικανότητα ενός κράτους ή από τα κέρδη μιας εταιρείας και χρησιμοποιείται διαχρονικά ως μέσο αντιστάθμισης σε περιόδους μεγάλης αβεβαιότητας.

Ο ίδιος θεωρεί ότι ακόμη και χωρίς να υπάρξει ένα ακραίο σενάριο, η αυξανόμενη ανησυχία γύρω από την AI θα μπορούσε να ενισχύσει τις αμυντικές δαπάνες και να δημιουργήσει επενδυτικό ενδιαφέρον για εταιρείες κυβερνοασφάλειας.

Σε μια γενικευμένη αναταραχή, στο επίκεντρο θα μπορούσαν επίσης να βρεθούν μεταλλευτικές εταιρείες, ακίνητα, χρυσός, αμυντικές επιχειρήσεις και εταιρείες που συνδέονται με βασικές καταναλωτικές ανάγκες.

Το μεγάλο μάθημα: όχι ένα «σωσίβιο», αλλά διαφοροποίηση

Ο Τζον Λόνγκο, συγγραφέας, διαχειριστής χαρτοφυλακίων και καθηγητής χρηματοοικονομικών, επιστρέφει στις πιο βασικές αρχές της διαχείρισης κεφαλαίων:

διαφοροποίηση, περιορισμός του δανεισμού και επαρκής ρευστότητα.

Σε ένα σενάριο μεγάλης αναστάτωσης που θα συνδεόταν με την AI, παραδοσιακά καταφύγια όπως ο χρυσός, τα αμερικανικά κρατικά ομόλογα και το ελβετικό φράγκο θα μπορούσαν να προσελκύσουν κεφάλαια.

Στις μετοχές, αντίστοιχα, οι εταιρείες κυβερνοασφάλειας και άμυνας θα μπορούσαν να βρεθούν στο επίκεντρο, καθώς η ανάγκη προστασίας από ψηφιακές απειλές θα αυξανόταν.

Το σημαντικότερο όμως στοιχείο δεν είναι η επιλογή ενός συγκεκριμένου «ασφαλούς» περιουσιακού στοιχείου. Είναι η αποφυγή υπερβολικής συγκέντρωσης του χαρτοφυλακίου σε έναν μόνο κλάδο ή μία μόνο τεχνολογική τάση.

Η υπερσυγκέντρωση στους τεχνολογικούς κολοσσούς γίνεται κίνδυνος

Η Σουζάνα Στρέετερ, επικεφαλής επενδυτικής στρατηγικής της Wealth Club, υποστηρίζει ότι οι επενδυτές δεν θα πρέπει να αναζητούν μία μοναδική «σωσίβια λέμβο».

Αντίθετα, η διαχείριση του κινδύνου περνά μέσα από τη μείωση της υπερβολικής έκθεσης στις μεγαλύτερες αμερικανικές τεχνολογικές μετοχές, τη διατήρηση ενός αποθέματος ρευστότητας και τη γεωγραφική και κλαδική διαφοροποίηση.

Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία για τις διεθνείς αγορές, καθώς η άνοδος της AI έχει οδηγήσει τα τελευταία χρόνια σε τεράστιες επενδύσεις και υψηλές αποτιμήσεις γύρω από έναν σχετικά περιορισμένο αριθμό τεχνολογικών κολοσσών.

Εάν η αγορά αρχίσει να αμφισβητεί τις προοπτικές της AI, ο κίνδυνος δεν θα περιορίζεται σε μία μεμονωμένη εταιρεία. Θα μπορούσε να επηρεάσει ταυτόχρονα ένα μεγάλο μέρος του τεχνολογικού δείκτη.

Ομόλογα και ποιοτικές επιχειρήσεις

Η Ιπέκ Οζκαρντεσκάγια, ανώτερη αναλύτρια της Swissquote Bank, εκτιμά ότι σε περίπτωση μεγάλης αναταραχής οι επενδυτές θα μπορούσαν να στραφούν σε κρατικά ομόλογα, χρυσό, επενδυτικά ακίνητα και εταιρείες υψηλής ποιότητας με αμυντικά χαρακτηριστικά.

Στο χρηματιστηριακό σκέλος, το ενδιαφέρον θα μπορούσε να μετακινηθεί προς επιχειρήσεις με:

ισχυρή κερδοφορία,

χαμηλό δανεισμό,

υψηλές και σταθερές ταμειακές ροές,

μικρότερη εξάρτηση από την οικονομική συγκυρία,

και προϊόντα ή υπηρεσίες που παραμένουν αναγκαία ανεξάρτητα από τον οικονομικό κύκλο.

Με άλλα λόγια, σε ένα περιβάλλον ακραίου φόβου, η αγορά θα μπορούσε να αναζητήσει ξανά τις λεγόμενες αμυντικές μετοχές.

Τα κρυπτονομίσματα δεν αποτελούν απαραίτητα ασφαλές καταφύγιο

Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο αφορά τα κρυπτονομίσματα.

Η Στρέετερ εκτιμά ότι σε μία κρίση που θα προκαλούσε μαζική φυγή από το ρίσκο, τα κρυπτονομίσματα δύσκολα θα μπορούσαν να θεωρηθούν ασφαλές καταφύγιο, κυρίως λόγω της υψηλής ιστορικής μεταβλητότητάς τους.

Αυτό διαφοροποιεί σημαντικά τα κρυπτονομίσματα από τον χρυσό ή ορισμένες κατηγορίες κρατικών ομολόγων, τα οποία έχουν μακρά ιστορία ως εργαλεία διαχείρισης κινδύνου.

Ρευστότητα: Το πιο απλό «όπλο»

Η Σάρα Κόουλς, επικεφαλής προσωπικών οικονομικών στην AJ Bell, προειδοποιεί ότι οι φόβοι για μια «AI αποκάλυψη» δεν θα πρέπει να οδηγούν σε υπερβολικές κινήσεις.

Το συγκεκριμένο σενάριο παραμένει θεωρητικό και υπάρχουν πολλαπλοί μηχανισμοί ασφαλείας που θα μπορούσαν να περιορίσουν τους κινδύνους.

Ωστόσο, η διατήρηση ρευστότητας παραμένει μία από τις πιο πρακτικές μορφές άμυνας σε κάθε μεγάλη κρίση.

Η λογική είναι απλή: όποιος διαθέτει επαρκή ρευστότητα δεν αναγκάζεται να πουλήσει περιουσιακά στοιχεία σε περιόδους μεγάλης πτώσης.

Παράλληλα, η μαζική έξοδος από τις αγορές εξαιτίας του φόβου μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα δαπανηρή εάν το ακραίο σενάριο τελικά δεν επιβεβαιωθεί.

Και αν το σενάριο γίνει πραγματικά ακραίο;

Η Κριστίν Πιου, διαχειρίστρια ιδιωτικού πλούτου στην Creative Planning, θέτει το ζήτημα σε διαφορετικό επίπεδο.

Σε ένα πραγματικά καταστροφικό σενάριο που θα επηρέαζε συνολικά την ανθρώπινη κοινωνία, η συζήτηση για μετοχές, ομόλογα, νομίσματα και σύνορα θα έχανε μεγάλο μέρος της σημασίας της.

Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, η πραγματική αξία θα βρισκόταν περισσότερο στις ανθρώπινες σχέσεις, στις οικογένειες και στις κοινότητες.

Ακόμη και σε αυτό το ακραίο σενάριο, η πρακτική συμβουλή είναι η διατήρηση βασικών αποθεμάτων, όπως νερό και τρόφιμα.

Τι σημαίνει τελικά για τους επενδυτές

Το ενδιαφέρον γύρω από την «AI αποκάλυψη» δεν σημαίνει ότι οι επενδυτές πρέπει να εγκαταλείψουν την τεχνολογία ή τις χρηματιστηριακές αγορές.

Το ουσιαστικό μήνυμα είναι διαφορετικό.

Η τεχνητή νοημοσύνη έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους επενδυτικούς και οικονομικούς παράγοντες της εποχής. Όσο μεγαλύτερη γίνεται η συμμετοχή της στο παγκόσμιο επενδυτικό αφήγημα, τόσο μεγαλύτερη σημασία αποκτά και η διαχείριση του κινδύνου από μία ενδεχόμενη ανατροπή των προσδοκιών.

Για ένα χαρτοφυλάκιο, η άμυνα δεν βρίσκεται απαραίτητα σε ένα μαγικό περιουσιακό στοιχείο.

Βρίσκεται στη διαφοροποίηση, στη λογική χρήση της μόχλευσης, στη ρευστότητα και στην αποφυγή υπερβολικής συγκέντρωσης σε μία μόνο επενδυτική ιστορία.

Και αυτό ισχύει όχι μόνο για την AI, αλλά για κάθε τεχνολογική, οικονομική ή γεωπολιτική κρίση.