Η Allianz αποδίδει αυτή τη μεταστροφή σε τρεις βασικούς άξονες. Πρώτον, οι μεταρρυθμίσεις που εφαρμόστηκαν μετά την κρίση ενίσχυσαν την ανταγωνιστικότητα και στήριξαν την απασχόληση. Δεύτερον, ο τουριστικός τομέας αποτέλεσε ισχυρό μοχλό ανάπτυξης, ιδιαίτερα για την Ελλάδα και την Πορτογαλία, όπου η συμβολή του αγγίζει περίπου το ένα πέμπτο του ΑΕΠ. Τρίτον, τα κονδύλια του ευρωπαϊκού προγράμματος Next Generation EU έδωσαν σημαντική ώθηση σε επενδύσεις, υποδομές και ψηφιακό μετασχηματισμό.

Παράλληλα, ο τραπεζικός τομέας στις χώρες αυτές έχει βελτιώσει θεαματικά την ποιότητά του, με τη μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων να αποτελεί καθοριστικό παράγοντα. Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια από τα πολύ υψηλά επίπεδα του παρελθόντος έχουν υποχωρήσει πλέον κοντά στο 2,8%, επιτρέποντας στον κλάδο να στηρίζει ενεργά την οικονομική δραστηριότητα και τις επενδύσεις.

Ωστόσο, η επόμενη περίοδος θεωρείται πιο απαιτητική. Η Allianz επισημαίνει ότι η μελλοντική ανάπτυξη δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στη δημιουργία θέσεων εργασίας, αλλά χρειάζεται ουσιαστική αύξηση της παραγωγικότητας. Σε αυτό το πλαίσιο, για την Ελλάδα κρίσιμες θεωρούνται οι μεταρρυθμίσεις στη δικαιοσύνη, η ενίσχυση της κεφαλαιαγοράς και η επένδυσηστην έρευνα και την καινοτομία.

Το μεγάλο στοίχημα θα φανεί μετά το 2026, όταν η επίδραση των πόρων του NGEU θα αρχίσει να υποχωρεί. Τότε θα φανεί ποιες οικονομίες μπορούν να μετατρέψουν την τρέχουσα ανάκαμψη σε διατηρήσιμη και διαρθρωτική ανάπτυξη.