Η θέση του Νετανιάχου καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολη, καθώς είχε επενδύσει πολιτικά στην υπόσχεση μιας «οριστικής νίκης» απέναντι στο Ιράν. Αντί αυτού, το ιρανικό καθεστώς διατηρεί τη θέση του, ενώ αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι εξέρχεται από τη σύγκρουση χωρίς να έχει υποστεί το στρατηγικό πλήγμα που προσδοκούσε το Ισραήλ. Παράλληλα, η κατάληξη των εξελίξεων βρήκε τον Ντόναλντ Τραμπ να προωθεί μια συμφωνία αποκλιμάκωσης που, κατά την ισραηλινή ανάγνωση, προσφέρει σημαντικά οφέλη στην Τεχεράνη.

Σύμφωνα με το Axios, ο Νετανιάχου εμφανίζεται πλέον απομονωμένος ως προς την αντίθεσή του στη συμφωνία. Ακόμη και χώρες του Κόλπου που παραδοσιακά διατηρούσαν επιφυλακτική στάση απέναντι στο Ιράν, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, επέλεξαν να στηρίξουν τη γενικότερη προσπάθεια αποκλιμάκωσης στην περιοχή.

Αντίστοιχα, στις Ηνωμένες Πολιτείες, παρά τις επιμέρους αντιδράσεις από στελέχη των Ρεπουμπλικανών, ελάχιστοι είναι διατεθειμένοι να αμφισβητήσουν δημόσια μια πρωτοβουλία που φέρει την προσωπική σφραγίδα του Αμερικανού προέδρου. Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι οι συνθήκες διαφέρουν σημαντικά από το 2015, όταν ο Νετανιάχου είχε επιχειρήσει να κινητοποιήσει το Κογκρέσο κατά της συμφωνίας του Μπαράκ Ομπάμα με το Ιράν. Μια αντίστοιχη κίνηση σήμερα θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρή κρίση στις σχέσεις του με τον Τραμπ.

Την ίδια στιγμή, ο Αμερικανός πρόεδρος δεν έχει κρύψει τη δυσφορία του για ορισμένες επιλογές της ισραηλινής ηγεσίας. Κατά τη διάρκεια της συνόδου των G7 αναγνώρισε τη συνεργασία του με τον Νετανιάχου κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, ωστόσο άφησε αιχμές για τη στάση του Ισραηλινού πρωθυπουργού, σημειώνοντας ότι «μερικές φορές ενθουσιάζεται υπερβολικά», υπογραμμίζοντας παράλληλα την ανισορροπία ισχύος μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ.

Σύμφωνα με το Axios, σε ιδιωτικές συνομιλίες ο Τραμπ φέρεται να εμφανίστηκε ακόμη πιο επικριτικός, εκφράζοντας ενόχληση για ισραηλινές στρατιωτικές ενέργειες που, κατά την αμερικανική πλευρά, θα μπορούσαν να είχαν θέσει σε κίνδυνο τις διαπραγματεύσεις.

Ιδιαίτερο σημείο τριβής αποτελεί και το ζήτημα του Λιβάνου. Η συμφωνία περιλαμβάνει πρόνοιες για την αποκλιμάκωση των συγκρούσεων μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ, ενώ προβλέπει, στο πλαίσιο μιας μελλοντικής οριστικής διευθέτησης, την αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων από τον νότιο Λίβανο.

Η ισραηλινή πλευρά, πάντως, ξεκαθαρίζει ότι δεν θεωρεί δεσμευτική τη συγκεκριμένη πρόβλεψη και επιμένει πως οποιαδήποτε αποχώρηση προϋποθέτει προηγουμένως τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ. Ο ίδιος ο Τραμπ έχει αναγνωρίσει δημοσίως ότι παραμένουν σημαντικές διαφωνίες μεταξύ των δύο συμμάχων στο συγκεκριμένο θέμα.

Καθώς το Ισραήλ εισέρχεται σε προεκλογική περίοδο και οι εκλογές απέχουν μόλις λίγους μήνες, η νέα συμφωνία αναμένεται να εντείνει τις πολιτικές πιέσεις προς τον Νετανιάχου. Η εξέλιξη αυτή συνιστά ένα ακόμη δύσκολο τεστ για τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, ο οποίος καλείται να διαχειριστεί μια συμφωνία που προωθήθηκε από τον στενότερο στρατηγικό σύμμαχο της χώρας του, αλλά αντιμετωπίζεται με έντονο σκεπτικισμό στην Ιερουσαλήμ.