|
Για τον Ramsey,
επομένως, μεγαλύτερη
σημασία έχουν οι
οικονομικές συνήθειες
που μπορεί να ελέγξει ο
ίδιος ο άνθρωπος.
Κεντρική θέση σε αυτές
έχει το να ζει
κανείς κάτω από τις
δυνατότητές του.
Ακόμη και ένα πολύ υψηλό
εισόδημα δεν εγγυάται
οικονομική ασφάλεια όταν
συνοδεύεται από
αντίστοιχα υψηλές
δαπάνες και έναν διαρκώς
διογκούμενο τρόπο ζωής.
Ο
πλούτος χτίζεται με
συνέπεια και υπομονή
Η δεύτερη αρχή αφορά τις
επενδύσεις. Ο
Ramsey
υποστηρίζει ότι οι
άνθρωποι που διατηρούν
τον πλούτο τους
μακροπρόθεσμα συνήθως
δεν αναζητούν
εντυπωσιακές ή
εξαιρετικά ριψοκίνδυνες
επενδυτικές ευκαιρίες.
Αντίθετα, επιλέγουν
επενδύσεις που κατανοούν
και ακολουθούν μια
σχετικά «βαρετή»
στρατηγική με συνέπεια.
Ο ίδιος προκρίνει κυρίως
μετοχικά
αμοιβαία κεφάλαια
ανάπτυξης και
ακίνητα, ενώ συμβουλεύει
την αξιοποίηση των
διαθέσιμων φορολογικών
κινήτρων για
συνταξιοδοτική
αποταμίευση και, στη
συνέχεια, την επένδυση
του επιπλέον εισοδήματος
μέσω φορολογητέων
επενδυτικών λογαριασμών.
Η λογική είναι απλή: η
συστηματική αποταμίευση
και επένδυση για πολλά
χρόνια μπορεί να
δημιουργήσει σημαντικό
κεφάλαιο μέσω της
σύνθετης απόδοσης, χωρίς
να απαιτείται η πρόβλεψη
της επόμενης μεγάλης
επενδυτικής ευκαιρίας.
Δεν
συμφωνούν όλοι για το
«χαμηλό ρίσκο»
Εδώ, ωστόσο, υπάρχει μια
σημαντική διαφοροποίηση
μεταξύ των ειδικών.
Ο Robert
R.
Johnson,
καθηγητής
χρηματοοικονομικών στο
Creighton
University
και κάτοχος CFA,
υποστηρίζει ότι το
πρόβλημα δεν είναι πάντα
η ανάληψη υπερβολικού
ρίσκου. Σε ορισμένες
περιπτώσεις, η
ανάληψη υπερβολικά
μικρού επενδυτικού
κινδύνου μπορεί να
αποτελέσει μεγαλύτερο
εμπόδιο στη δημιουργία
πλούτου.
Για έναν επενδυτή με
μακροπρόθεσμο ορίζοντα,
επισημαίνει, ένα
διαφοροποιημένο
χαρτοφυλάκιο κοινών
μετοχών μπορεί να
αποτελεί
αποτελεσματικότερο
εργαλείο δημιουργίας
πλούτου από την
υπερβολική προσήλωση σε
επενδύσεις χαμηλής
μεταβλητότητας.
Η διαφορά βρίσκεται
ουσιαστικά στον ορισμό
του «κινδύνου». Για τον
Ramsey,
ο κίνδυνος συνδέεται
κυρίως με την πιθανότητα
μιας καταστροφικής
απώλειας κεφαλαίου. Για
άλλους επενδυτικούς
ειδικούς, όμως, κίνδυνος
είναι και η μη
ανάληψη επαρκούς
επενδυτικού ρίσκου ώστε
το κεφάλαιο να ξεπεράσει
τον πληθωρισμό και να
αναπτυχθεί σε βάθος
δεκαετιών.
Το
κοινό μήνυμα
Παρά τη διαφωνία γύρω
από το πόσο ρίσκο πρέπει
να αναλαμβάνει ένας
επενδυτής, οι δύο
προσεγγίσεις συγκλίνουν
σε ένα βασικό σημείο:
ο πλούτος
συνήθως χτίζεται
σταδιακά και όχι μέσα
από μία μεγάλη
οικονομική «έκρηξη».
Υψηλό εισόδημα χωρίς
αποταμίευση μπορεί να
εξαφανιστεί μέσα σε έναν
ακριβό τρόπο ζωής.
Αντίστοιχα, ένα
χαρτοφυλάκιο χωρίς
πειθαρχία μπορεί να
καταστραφεί από την
αναζήτηση γρήγορων
κερδών.
Η συνταγή που προκύπτει
είναι λιγότερο
εντυπωσιακή αλλά
περισσότερο διαχρονική:
έλεγχος των
δαπανών, συστηματική
αποταμίευση,
διαφοροποίηση,
επενδύσεις με
μακροπρόθεσμο ορίζοντα
και αποφυγή της ανάγκης
να γίνει κανείς πλούσιος
γρήγορα.
|
