Οι αγορές έχουν ήδη προσαρμόσει τις προσδοκίες τους. Η πιθανότητα διατήρησης των επιτοκίων αμετάβλητων στη συνεδρίαση του Σεπτεμβρίου έχει αυξηθεί περίπου στο 67%, από 55% μία εβδομάδα νωρίτερα.

Η αποπληθωριστική διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη

Η Morgan Stanley εκτιμά ότι η πρόσφατη αποκλιμάκωση του πληθωρισμού οφείλεται σε έναν συνδυασμό παραγόντων. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η αντιστροφή μέρους των επιπτώσεων από τους δασμούς, η υποχώρηση των ενεργειακών τιμών και η επιβράδυνση του κόστους στέγασης.

Οι αναλυτές της τράπεζας θεωρούν ότι η Fed έχει πλέον τη δυνατότητα να παραμείνει σε στάση αναμονής έως το τέλος του έτους.

«Η υποχώρηση του πληθωρισμού, σε συνδυασμό με την επιβράδυνση της απασχόλησης και της αύξησης των μισθών, επιτρέπει στη Fed να παραμείνει σε αναμονή», είναι ουσιαστικά το βασικό συμπέρασμα της Morgan Stanley.

Παρότι ο CPI και ο PPI αποτελούν τους πιο γνωστούς δείκτες πληθωρισμού, η Fed δίνει μεγαλύτερο βάρος στον δείκτη προσωπικών καταναλωτικών δαπανών (PCE), με τον δομικό PCE να αποτελεί βασικό σημείο αναφοράς για τον στόχο του 2%.

Μετά την ενσωμάτωση των στοιχείων του PPI για τον Ιούλιο, η Morgan Stanley εκτιμά ότι ο δομικός PCE αυξήθηκε κατά 0,23% σε μηνιαία βάση και ο συνολικός PCE κατά 0,14%. Σε ετήσια βάση, οι αντίστοιχες αυξήσεις υπολογίζονται σε 3,27% και 3,64%.

Τι προβλέπει για τα επιτόκια

Στο βασικό της σενάριο, η Morgan Stanley αναμένει ότι ο δομικός PCE θα υποχωρήσει στο 3% τον Δεκέμβριο και περαιτέρω στο 2,4% έως το τέλος του 2027.

Εφόσον αυτή η πορεία επιβεβαιωθεί, η Fed αναμένεται να διατηρήσει αμετάβλητη τη νομισματική πολιτική της μέχρι το τέλος του 2026 και στη συνέχεια να προχωρήσει σε συνολικές μειώσεις επιτοκίων κατά 50 μονάδες βάσης το 2027.

Το βασικό σενάριο της Morgan Stanley προβλέπει δύο μειώσεις κατά 25 μονάδες βάσης, τον Μάρτιο και τον Ιούνιο του 2027.

Ωστόσο, η τράπεζα επισημαίνει ότι η εικόνα δεν είναι χωρίς κινδύνους.

Οι δύο μεγάλες αβεβαιότητες για το 2027

Η Morgan Stanley θεωρεί ότι οι κίνδυνοι για την πρόβλεψή της είναι κυρίως ανοδικοί ως προς τον πληθωρισμό.

Το πρώτο ενδεχόμενο είναι η πρόσφατη αποκλιμάκωση να συνεχιστεί, αλλά με πιο αργό ρυθμό από αυτόν που απαιτείται ώστε ο πληθωρισμός να επιστρέψει επαρκώς κοντά στον στόχο του 2%. Σε αυτή την περίπτωση, η Fed θα μπορούσε να διατηρήσει αμετάβλητα τα επιτόκια και μέσα στο 2027.

Το δεύτερο και πιο δυσμενές σενάριο είναι η πρόσφατη αποπληθωριστική τάση να αποδειχθεί προσωρινή. Εάν ο πληθωρισμός σταματήσει να υποχωρεί ή αρχίσει εκ νέου να επιταχύνεται, η Fed θα μπορούσε να χρειαστεί να αντιστρέψει μέρος των προηγούμενων μειώσεων επιτοκίων.

Σε ένα τέτοιο σενάριο, η Morgan Stanley αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο αυξήσεων συνολικού ύψους 50-75 μονάδων βάσης.

Η εκτίμηση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς η βασική πρόβλεψη της τράπεζας προϋποθέτει ότι οι πρόσφατες διαταραχές στην πλευρά της προσφοράς θα εξομαλυνθούν και ότι η έκρηξη της ζήτησης που συνδέεται με την τεχνητή νοημοσύνη δεν θα δημιουργήσει σημαντικές νέες πληθωριστικές πιέσεις.

«Μία ή και οι δύο αυτές υποθέσεις μπορεί να αποδειχθούν λανθασμένες», προειδοποιεί η Morgan Stanley.

Το μεγάλο ερώτημα για τις αγορές

Για τις χρηματιστηριακές αγορές, η εξέλιξη του πληθωρισμού αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς η πρόσφατη άνοδος των αμερικανικών μετοχών στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην προσδοκία ότι η Fed δεν θα χρειαστεί να διατηρήσει μια πιο επιθετική νομισματική πολιτική.

Εάν η αποπληθωριστική τάση συνεχιστεί, δημιουργείται ένα ιδιαίτερα ευνοϊκό περιβάλλον: χαμηλότερες πληθωριστικές πιέσεις, σταθεροποίηση της αγοράς εργασίας και προοπτική μελλοντικών μειώσεων επιτοκίων.

Αντίθετα, μια νέα επιτάχυνση του πληθωρισμού θα μπορούσε να ανατρέψει γρήγορα αυτές τις προσδοκίες, ιδιαίτερα σε μια αγορά με υψηλές αποτιμήσεις και έντονη συγκέντρωση στις μετοχές τεχνολογίας και τεχνητής νοημοσύνης.

Το συμπέρασμα της Morgan Stanley είναι επομένως διττό: η αποπληθωριστική διαδικασία έχει ξεκινήσει και προς το παρόν επιτρέπει στη Fed να περιμένει, αλλά το κρίσιμο ερώτημα είναι πόσο θα διαρκέσει και πόσο μακριά μπορεί να φτάσει.

Για τις αγορές, αυτή η διάκριση είναι καθοριστική. Η συνέχιση της αποκλιμάκωσης μπορεί να στηρίξει περαιτέρω τα assets υψηλού ρίσκου, ενώ οποιαδήποτε αναζωπύρωση των πληθωριστικών πιέσεων θα μπορούσε να επαναφέρει στο προσκήνιο το σενάριο υψηλότερων επιτοκίων για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.