Σύμφωνα με πληροφορίες, στόχος είναι να υπάρξει νομοθετική πρωτοβουλία πριν από το τέλος του έτους.

Στο μικροσκόπιο ο Κώδικας Δεοντολογίας

Ο Κώδικας Δεοντολογίας αποτελεί βασικό εργαλείο για τη ρύθμιση οφειλών και την αποφυγή δυσμενών εξελίξεων για τους δανειολήπτες. Ωστόσο, στο υπουργείο διαπιστώνεται ότι η εφαρμογή του δεν αποδίδει τα αναμενόμενα, ενώ παραμένει περιορισμένη και η ενημέρωση των πολιτών για τις δυνατότητες που προσφέρει.

Οι παρεμβάσεις που εξετάζονται έχουν διπλό στόχο: αφενός να αυξηθεί ο αριθμός των ρυθμίσεων και αφετέρου να διασφαλιστεί ότι οι προτεινόμενες λύσεις ανταποκρίνονται πραγματικά στις οικονομικές δυνατότητες των οφειλετών.

Η βιωσιμότητα μιας ρύθμισης θεωρείται κρίσιμο ζήτημα, καθώς μια συμφωνία που προβλέπει υπερβολικά υψηλές δόσεις μπορεί να οδηγήσει σύντομα σε νέα αθέτηση πληρωμών.

Οι καταγγελίες των δανειοληπτών

Στο πλαίσιο της υπό εξέταση παρέμβασης αναμένεται να αξιοποιηθούν καταγγελίες πολιτών σχετικά με τη συμπεριφορά των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων.

Μεταξύ των προβλημάτων που καταγράφονται περιλαμβάνονται:

Μεγάλες καθυστερήσεις στην εξέταση αιτημάτων ρύθμισης.

Έλλειψη σαφούς απάντησης για το εάν και με ποιους όρους μπορεί να επιτευχθεί συμφωνία.

Καθυστέρηση ή μη χορήγηση εγγράφων που είναι απαραίτητα για τη ρύθμιση.

Ελλιπής ενημέρωση για την εξέλιξη της οφειλής.

Προβλήματα στην αποστολή αναλυτικών δοσολογίων.

Δυσκολία επικοινωνίας με τον αρμόδιο χειριστή της υπόθεσης.

Αδυναμία πλήρους κατανόησης του ύψους της απαίτησης, των επιβαρύνσεων και των ποσών που καλείται να καταβάλει ο οφειλέτης.

Σε αρκετές περιπτώσεις, οι δανειολήπτες υποστηρίζουν ότι παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε καθεστώς αναμονής, χωρίς να γνωρίζουν εάν η υπόθεσή τους εξετάζεται ουσιαστικά ή ποια θα είναι η επόμενη ενέργεια του διαχειριστή.

Προβληματισμός για τους όρους των ρυθμίσεων

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στις καταγγελίες για ρυθμίσεις που θεωρούνται μη ρεαλιστικές από τους οφειλέτες.

Δανειολήπτες αναφέρουν ότι σε ορισμένες περιπτώσεις οι προτεινόμενες δόσεις είναι δυσανάλογες σε σχέση με τα εισοδήματα και τις πραγματικές οικονομικές τους δυνατότητες. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αποδοχή μιας συμφωνίας, η οποία όμως σύντομα καθίσταται μη εξυπηρετούμενη.

Το υπουργείο εξετάζει, επομένως, κατά πόσο οι servicers αξιολογούν επαρκώς την οικονομική κατάσταση του οφειλέτη και εάν εξαντλούν όλα τα περιθώρια για την εξεύρεση βιώσιμης λύσης πριν από την επιβολή αναγκαστικών μέτρων.

Στο επίκεντρο βρίσκεται και το ερώτημα εάν έχουν προηγηθεί όλες οι απαραίτητες προσπάθειες συνεννόησης πριν μια υπόθεση οδηγηθεί σε κατάσχεση ή πλειστηριασμό.

Ειδική ομάδα εργασίας στο υπουργείο

Για την καλύτερη διαχείριση των καταγγελιών έχει ήδη συγκροτηθεί στο υπουργείο ομάδα εργασίας, η οποία ασχολείται με την οργάνωση, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των αναφορών που υποβάλλονται από δανειολήπτες κατά εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων.

Για κάθε καταγγελία θα μπορεί να δημιουργείται ξεχωριστός φάκελος, στον οποίο θα συγκεντρώνονται στοιχεία και έγγραφα από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Παράλληλα, θα παρακολουθείται η πορεία της υπόθεσης και η ανταπόκριση του servicer.

Σκοπός της διαδικασίας δεν είναι μόνο η καταγραφή του αριθμού των παραπόνων, αλλά η διερεύνηση της ουσίας κάθε υπόθεσης. Θα εξετάζεται εάν η καταγγελία είναι βάσιμη, ποια ήταν η πρακτική που ακολουθήθηκε, εάν υπήρξε επαρκής ενημέρωση του οφειλέτη και κατά πόσο το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε.

Στόχος η αποτελεσματικότερη ρύθμιση των οφειλών

Η κυβέρνηση επιδιώκει να ενισχύσει τον ρόλο του Κώδικα Δεοντολογίας και να δημιουργήσει ένα πιο αποτελεσματικό πλαίσιο επικοινωνίας μεταξύ δανειοληπτών και εταιρειών διαχείρισης.

Το ζητούμενο είναι οι ρυθμίσεις να μην περιορίζονται σε τυπικές προτάσεις, αλλά να οδηγούν σε λύσεις που μπορούν να τηρηθούν σε βάθος χρόνου. Παράλληλα, η μεγαλύτερη διαφάνεια ως προς την εξέλιξη των οφειλών, τις επιβαρύνσεις και τους όρους των συμφωνιών θεωρείται απαραίτητη για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης.

Οι τελικές παρεμβάσεις αναμένεται να αποσαφηνίσουν τις υποχρεώσεις των servicers, να βελτιώσουν τη διαδικασία εξέτασης των αιτημάτων και να ενισχύσουν την προστασία των δανειοληπτών πριν από την ενεργοποίηση μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης.