Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα των ελληνικών τραπεζών είναι η ισχυρή τους ρευστότητα, η εύκολη και χαμηλού κόστους πρόσβαση σε χρηματοδότηση, καθώς και η δυνατότητα να επεκτείνουν τη δανειοδοτική τους δραστηριότητα χωρίς να χρειάζεται οι ίδιες να προσφύγουν σε ακριβό δανεισμό.

Πέρα από την ασφάλεια που αποτυπώνεται στον λόγο δανείων προς καταθέσεις, οι συνολικοί δείκτες ρευστότητας και χρηματοδότησης λειτουργούν ως βασικός μοχλός κερδοφορίας. Οι τράπεζες δεν αναγκάζονται να ανταγωνίζονται έντονα για την προσέλκυση καταθέσεων ούτε να αντλούν κεφάλαια από τις αγορές, γεγονός που συγκρατεί τα λειτουργικά τους κόστη και ενισχύει τα περιθώρια κέρδους.

Σε περιόδους ανόδου των επιτοκίων, αυτό το πλεονέκτημα μετατρέπεται σε ισχυρό καταλύτη για τα αποτελέσματά τους, καθώς οι αποδόσεις τους βελτιώνονται αισθητά. Με βάση τα πιο πρόσφατα στοιχεία του SSM, οι ελληνικές συστημικές τράπεζες υπερτερούν των ευρωπαϊκών μέσων όρων σε βασικούς δείκτες και συγκαταλέγονται μεταξύ των τραπεζικών συστημάτων με την υψηλότερη ρευστότητα και την πιο άνετη χρηματοδοτική βάση.

Ειδικότερα:

Ο δείκτης δανείων προς καταθέσεις παραμένει σταθερά σε χαμηλά επίπεδα, κάτω από το 63%, διαμορφούμενος στο 62,55% στο τέλος του 2025 (από 62,39% στο τρίτο τρίμηνο). Παρά την αύξηση των χορηγήσεων, η ενίσχυση των καταθέσεων διατηρεί τον δείκτη περιορισμένο. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μόνο η Λιθουανία εμφανίζει χαμηλότερο ποσοστό (30,38%), ενώ κοντά βρίσκονται η Πορτογαλία (64,54%) και η Ιρλανδία (65,71%). Ο μέσος όρος στην Ευρώπη ξεπερνά το 100%, γεγονός που σημαίνει ότι τα δάνεια υπερβαίνουν τις καταθέσεις.

Όσον αφορά τον δανεισμό από άλλες τράπεζες, την ΕΚΤ και λοιπούς φορείς, η εικόνα έχει αντιστραφεί πλήρως σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Οι ελληνικές τράπεζες εμφανίζουν πλέον πολύ χαμηλή εξάρτηση, με ποσοστό μόλις 7,74% στο τέλος του 2025. Συγκαταλέγονται έτσι στις λίγες χώρες με μονοψήφια επίπεδα, μαζί με τη Λιθουανία, την Πορτογαλία, τη Σλοβενία και τη Λετονία (9,97%). Καθοριστικό ρόλο παίζει η ισχυρή βάση καταθέσεων νοικοκυριών, που στην Ελλάδα φτάνει το 58,49%.

Στον δείκτη καθαρής σταθερής χρηματοδότησης (NSFR), οι ελληνικές τράπεζες καταγράφουν επίσης υψηλές επιδόσεις, με ποσοστό 136,4%, σημαντικά πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 126,49%.

Αντίστοιχα, ο δείκτης κάλυψης ρευστότητας (LCR) διαμορφώνεται περίπου στο διπλάσιο του ελάχιστου απαιτούμενου, στο 198,81%, έναντι 158,60% στην Ευρώπη.

Όπως συνέβη και σε αρκετές μετοχές του FTSE 25 αλλά και στους βασικούς δείκτες, η μετοχή της Alpha Bank κατέγραψε ένα ήπιο pull back, χωρίς ωστόσο — μέχρι στιγμής — να αλλάζει η γενική εικόνα της τάσης.

Η μετοχή έκλεισε χθες στα 3,594 ευρώ, με άνοδο 0,53%, μετά από τρεις συνεχόμενες πτωτικές συνεδριάσεις, χωρίς πάντως να πείθει η εικόνα με κλείσιμο και εδώ σε απόσταση από το υψηλό ημέρας (3,66 ευρώ). Και σε αυτό το πλαίσιο, η βραχυπρόθεσμη διόρθωση χαρακτηρίζεται φυσιολογική, ειδικά μετά την προηγούμενη ανοδική κίνηση. Ωστόσο, από εδώ και πέρα η κατάσταση αρχίζει να γίνεται πιο απαιτητική, καθώς η μετοχή βρίσκεται στα όρια σημαντικών στηρίξεων.

Συγκεκριμένα, έχει σημάνει συναγερμός για τη ζώνη των 3,60 – 3,50 ευρώ, ενώ χαμηλότερα εντοπίζονται οι επόμενες ισχυρές στηρίξεις στα 3,40 ευρώ. Μια ενδεχόμενη απώλεια αυτών των επιπέδων θα αποτελούσε σημαντικό τεχνικό πισωγύρισμα, με κίνδυνο να μιλήσουμε ακόμη και για πλήρως αρνητική βραχυπρόθεσμη τάση, επιστρέφοντας σε συνθήκες που είχαμε δει στις πρώτες εβδομάδες του πολέμου.

Σε ένα τέτοιο σενάριο, οι επόμενες στηρίξεις εντοπίζονται στα 3,20 ευρώ και κυρίως στη ζώνη των 3,00 – 2,95 ευρώ.

Στον αντίποδα, όσο η μετοχή διατηρείται υψηλότερα των 3,60 – 3,50 ευρώ, η τάση παραμένει θετική. Σε αυτή την περίπτωση, επόμενοι στόχοι είναι οι αντιστάσεις στα 3,80 ευρώ και κυρίως στη ζώνη των 3,90 – 4,00 ευρώ.

Με τη μετοχή να βρίσκεται σε φάση εξέλιξης της αύξησης μετοχικού κεφαλαίου μαμούθ, η τεχνική εικόνα της ΔΕΗ παραμένει ιδιαίτερα ευαίσθητη στις εξελίξεις έχοντας πάντως  η μετοχή επιδείξει χαρακτηριστικές αντοχές.

Η μετοχή έκλεισε χθες στα 18,30 ευρώ, με άνοδο 1,10%. Και αυστηρώς διαγραμματικά, το βασικό στοίχημα στο άμεσο διάστημα είναι η επαναφορά και σταθεροποίηση υψηλότερα των 18,40 – 18,50 ευρώ ή, στη χειρότερη περίπτωση, η διατήρηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερης επαφής με αυτά τα επίπεδα, όσο «τρέχει» η διαδικασία της ΑΜΚ.

Σε περίπτωση οριστικής επιστροφής υψηλότερα των παραπάνω επιπέδων, η τάση επανέρχεται σε πλήρως θετική, με επόμενους στόχους τις αντιστάσεις στα 19,50 ευρώ και στη συνέχεια στη ζώνη των 19,80 – 20,00 ευρώ.

Αντίθετα, απώλεια της επαφής με τα τρέχοντα επίπεδα θα άνοιγε τον δρόμο για υποχώρηση προς τις ζώνες των 17,00 – 16,80 ευρώ, που αποτελούν τις πλέον κρίσιμες μακροπρόθεσμες στηρίξεις και είχαν ήδη δοκιμαστεί κατά την πρώτη αντίδραση της αγοράς στην ανακοίνωση της ΑΜΚ των 4 δισ. ευρώ. 

Η Yardeni Research εκτιμά ότι το χειρότερο έχει πλέον περάσει για τις αμερικανικές μετοχές, υποστηρίζοντας ότι το χαμηλό της 30ής Μαρτίου σηματοδοτεί το κατώτατο σημείο της αγοράς για φέτος και επαναβεβαιώνοντας τον στόχο για τον δείκτη S&P 500 στο τέλος του έτους στις 7.700 μονάδες.

Η εταιρεία έκανε ιστορική σύγκριση με την κρίση του Σουέζ το 1956, όταν το κλείσιμο της διώρυγας οδήγησε σε απότομη άνοδο των τιμών του πετρελαίου και ο δείκτης Dow Jones Industrial Average υποχώρησε περίπου 10%, πριν ανακάμψει και φτάσει σε νέα υψηλά την επόμενη άνοιξη.

«Με εξαίρεση τη δεκαετία του 1970, οι γεωπολιτικές διαταραχές στην προσφορά πετρελαίου τείνουν να αποτελούν ευκαιρίες αγορών για τις μετοχές», έγραψε ο Yardeni.

Η μπλοκαρισμένη πρόσβαση του Ιράν μέσω του Στενού του Ορμούζ και ο αποκλεισμός ιρανικών λιμανιών από τις ΗΠΑ παραμένουν σε ισχύ, ενώ οι ειρηνευτικές συνομιλίες το Σαββατοκύριακο στο Ισλαμαμπάντ δεν απέδωσαν αποτέλεσμα.

Το βασικό σενάριο της Yardeni προβλέπει ότι «ο S&P 500 θα κινείται πλαγίως γύρω από τις 7.000 μονάδες όσο διαρκεί το αδιέξοδο και στη συνέχεια θα κινηθεί σταδιακά υψηλότερα στο δεύτερο μισό του έτους» προς τον στόχο των 7.700 μονάδων, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει συμφωνία έως τα μέσα του έτους.

Η εταιρεία σημείωσε ότι η ανθεκτική εικόνα των εταιρικών κερδών ενισχύει την αισιόδοξη προοπτική. Τα μελλοντικά κέρδη ανά μετοχή (forward EPS) του S&P 500 έφτασαν σε νέο ιστορικό υψηλό στα 344,30 δολάρια την περασμένη εβδομάδα, ενώ οι προβλέψεις της αγοράς για το 2026 ανέρχονται στα 326,78 δολάρια και για το 2027 στα 380,37 δολάρια, με τις εκτιμήσεις να αναθεωρούνται συνεχώς προς τα πάνω.

Η Yardeni ανέφερε επίσης ότι το 82,6% των εταιρειών του S&P 500 εμφανίζει πλέον θετική μελλοντική αύξηση κερδών, με το ποσοστό αυτό να μπορεί να φτάσει το 90% αργότερα μέσα στο έτος.