Δεν αναιρούμε τίποτα από όσα έχουμε γράψει τις τελευταίες ημέρες. Παραμένουμε αισιόδοξοι, όπως επίσης παραμένουμε τοποθετημένοι στην αγορά μετά και τις αγορές που κάναμε στα πρόσφατα χαμηλά. Εξακολουθούμε να θεωρούμε πιθανότερο το θετικό σενάριο, δηλαδή να υπάρξει τελικά αποκλιμάκωση στη Μέση Ανατολή, να ανοίξουν πλήρως τα Στενά του Ορμούζ και η αγορά, αργά ή γρήγορα, να κινηθεί ξανά προς τη ζώνη των 2.400 μονάδων.

Ωστόσο, αυτό που προσωπικά μας προβληματίζει ολοένα και περισσότερο είναι η υπερβολική αισιοδοξία που φαίνεται να επικρατεί. Το γράψαμε και τις προηγούμενες ημέρες. Όταν βλέπουμε σχεδόν τους πάντες να θεωρούν δεδομένο πως θα βρεθεί λύση, τους μικρούς επενδυτές να επιστρέφουν επιθετικά στις αγορές και παράλληλα την εικόνα των τελευταίων συνεδριάσεων να δείχνει μια αγορά που δυσκολεύεται αισθητά, δεν κρύβουμε πως αρχίζουν να μας “ζώνουν τα φίδια” μήπως τελικά βρεθούμε μπροστά σε κάποια αρνητική έκπληξη εκεί που δεν το περιμένει κανείς.

Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε ακόμη να μιλήσουμε για πλήρη αλλαγή σκηνικού. Ωστόσο, η συμπεριφορά της αγοράς το τελευταίο διάστημα απαιτεί σαφώς αυξημένη προσοχή, ειδικά μέσα σε ένα περιβάλλον όπου η αβεβαιότητα γύρω από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή παραμένει εξαιρετικά υψηλή. Και για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, όσο περνά ο χρόνος τόσο δυσκολευόμαστε να δούμε πώς μπορεί να βρεθεί εύκολα λύση σε αυτό το χάος γύρω από τις διαπραγματεύσεις ΗΠΑ – Ιράν. Από την πρώτη στιγμή φαίνεται πως το Ισραήλ δεν επιθυμεί έναν γρήγορο τερματισμό της σύγκρουσης, με κινήσεις που σε αρκετές περιπτώσεις δείχνουν να δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο οποιαδήποτε προσπάθεια συμφωνίας. Επαναλαμβάνουμε πως συνεχίζουμε να δίνουμε περισσότερες πιθανότητες στο θετικό σενάριο, χωρίς όμως να μπορούμε να αγνοήσουμε τους κινδύνους.

Σε σχέση τώρα με τη Metlen, τα είχαμε γράψει και χθες για το πόσο κρίσιμη είναι η τεχνική εικόνα της μετοχής. Υπάρχει και σήμερα αναλυτικό σχόλιο στη στήλη Λεωφόρος Αθηνών για τη σημασία των στηρίξεων στα 34,00 – 33,50 ευρώ. Εδώ θα σταθούμε σε δύο σημεία.

Το πρώτο, έστω και αν ακούγεται κάπως σαν “παρηγοριά στον άρρωστο”, είναι πως στο εσωτερικό της εταιρείας φαίνεται να υπάρχει μια συγκρατημένη αισιοδοξία ότι τα χειρότερα ίσως αρχίζουν να μένουν πίσω. Δεν θεωρούμε τυχαίο ότι μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα είδαμε τον Ε. Μυτιληναίο να προχωρά σε αγορές μετοχών. Το ίδιο ισχύει και για κάποιες αγορές από στελέχη της εταιρείας, ακόμη και αν αυτές δεν είναι μεγάλες. Είναι κινήσεις που προσωπικά δεν τις προσπερνάμε εύκολα, σε σχέση με τα όσα μαθαίνουμε και από το εσωτερικό της εταιρείας.

Το δεύτερο έχει να κάνει με όσα ακούγονται στην αγορά σχετικά με τα αποτελέσματα του πρώτου τριμήνου. Δεν είμαστε βέβαιοι για τίποτα, ωστόσο θεωρούμε εξαιρετικά δύσκολο να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα από τα στοιχεία που θα ανακοινωθούν στις αρχές Μαΐου. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, το πιθανότερο είναι να υπάρξει περιορισμένη ενημέρωση με έμφαση κυρίως στο EBITDA και όχι πλήρης εικόνα της τελικής γραμμής.

Και επειδή ξέρουμε πως στην αγορά αρέσουν πάντα οι πιο “πονηρές” σκέψεις, μεταφέρουμε και ένα σχόλιο που ακούσαμε από άνθρωπο της αγοράς: «Με τόσους μικρούς να έχουν αγοράσει Metlen τους τελευταίους μήνες, σιγά μην ανέβει εύκολα η μετοχή». Όπως έλεγε χαρακτηριστικά, «πρώτα θα ταλαιπωρήσει αρκετούς μικρούς επενδυτές και μετά θα έρθει η ουσιαστική ανάκαμψη». Δεν λέμε πως υιοθετούμε αυτή τη λογική. Δυστυχώς όμως, σε αντίστοιχες περιπτώσεις στο παρελθόν, το έργο αυτό το έχουμε ξαναδεί. Παρατεταμένη ταλαιπωρία, ψυχολογική φθορά και συνεχείς παγίδες μέχρι να εξαντληθεί η υπομονή των περισσότερων επενδυτών. Και τελικά, όταν η μετοχή αρχίζει πραγματικά να ανακάμπτει, όλο και περισσότεροι πουλάνε κατά την άνοδο φοβούμενοι ένα νέο πισωγύρισμα.

Τέλος, όσον αφορά τις χθεσινές πιέσεις στην ΑΡΑΙΓ μετά τις δηλώσεις Βασιλάκη — πιέσεις που επηρέασαν σε μικρότερο βαθμό και την ΟΤΟΕΛ ενόψει και της αποκοπής μερίσματος — πράγματι η κατάσταση προκαλεί ανησυχία, ειδικά για έναν τόσο ευαίσθητο κλάδο όπως οι αερομεταφορές. Ωστόσο θεωρούμε πως σε έναν βαθμό οι δηλώσεις παρερμηνεύτηκαν. Είναι διαφορετικό να αυξάνεται το κόστος καυσίμων κατά 100 εκατ. ευρώ και διαφορετικό να απορροφήσει η εταιρεία ολόκληρη αυτή την επιβάρυνση. Προσωπικά θεωρούμε πως αν υπάρξει σχετικά σύντομα αποκλιμάκωση της κρίσης, δεν αποκλείεται η συνολική επίδραση στα αποτελέσματα χρήσης του 2026 να είναι τελικά αρκετά περιορισμένη. Ακόμη όμως και αν δεχθούμε πλήρως το επιπλέον κόστος των 100εκ ευρώ, θεωρούμε σχεδόν βέβαιο πως σημαντικό μέρος του θα περάσει σταδιακά στους επιβάτες μέσω αυξήσεων εισιτηρίων, μάλιστα με πιο ήπιες αυξήσεις τιμών σε σχέση με άλλες διεθνείς αεροπορικές εταιρείες.

Και όπως έχουμε δει πολλές φορές στο παρελθόν, οι ισχυρές εταιρείες συχνά βγαίνουν ενισχυμένες από τέτοιες κρίσεις. Συνολικά λοιπόν, παρότι αυτή τη στιγμή ίσως βλέπουμε μεγαλύτερη ασφάλεια στην ΟΤΟΕΛ, εξακολουθούμε να θεωρούμε την ΑΡΑΙΓ μια πολύ ποιοτική εταιρεία και μια μετοχή στην οποία ενδεχομένως να παρουσιαστούν σημαντικές επενδυτικές ευκαιρίες αν συνεχιστεί η νευρικότητα.