Ο Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να μετριάζει τη ρητορική του απέναντι στη Federal Reserve, σηματοδοτώντας πιθανή αλλαγή πλεύσης στη σχέση του Λευκού Οίκου με την κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, αλλά και στην ευρύτερη νομισματική στρατηγική της κυβέρνησης.

Με τον νέο πρόεδρο της Fed, Κέβιν Γουόρς, να αναλαμβάνει καθήκοντα, ο Τραμπ εμφανίζεται πιο διατεθειμένος να του δώσει περιθώριο ανεξαρτησίας, τονίζοντας σε πρόσφατες δηλώσεις ότι η Fed πρέπει να επικεντρωθεί στην καταπολέμηση του πληθωρισμού χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις. Παράλληλα, άφησε να εννοηθεί ότι οι πιέσεις για άμεσες μειώσεις επιτοκίων ενδέχεται να υποχωρήσουν, τουλάχιστον προσωρινά.

Η στάση αυτή έρχεται σε αντίθεση με την προηγούμενη έντονη κριτική του προς τον πρώην επικεφαλής της Fed, Τζερόμ Πάουελ, τον οποίο κατηγορούσε επανειλημμένα για υψηλά επιτόκια και περιοριστική νομισματική πολιτική.

Η πιθανή αλλαγή προσέγγισης έχει σημαντικές επιπτώσεις και για το δολάριο. Η πολιτική της κυβέρνησης Τραμπ είχε συνδεθεί ευρέως με την ιδέα ενός ασθενέστερου νομίσματος, ως εργαλείο ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας και της επαναβιομηχάνισης των ΗΠΑ. Ωστόσο, μια πιο ανεξάρτητη Fed, που δίνει προτεραιότητα στον έλεγχο του πληθωρισμού, θα μπορούσε να οδηγήσει σε υψηλότερα επιτόκια για μεγαλύτερο διάστημα και ενίσχυση του δολαρίου.

Ιδιαίτερη σημασία δίνεται και στη στάση του νέου επικεφαλής της Fed ως προς τον ισολογισμό των 6,7 τρισ. δολαρίων και τον ρυθμό μείωσής του, καθώς και στις αμφιβολίες για τη χρήση των γραμμών swap, που επηρεάζουν τη ρευστότητα του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος. Οι επιλογές αυτές θα μπορούσαν να ενισχύσουν περαιτέρω το αμερικανικό νόμισμα.

Ορισμένοι οικονομολόγοι προειδοποιούν ότι η επιδίωξη ενός πιο αδύναμου δολαρίου ενδέχεται τελικά να λειτουργεί αντίστροφα, επιβαρύνοντας το κόστος ζωής και αυξάνοντας τις πιέσεις στον πληθωρισμό, ενώ παράλληλα δυσκολεύει τη διαχείριση του αμερικανικού χρέους.

Καθώς οι ΗΠΑ εισέρχονται σε προεκλογική περίοδο ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών, η ισορροπία ανάμεσα σε ανάπτυξη, πληθωρισμό και συναλλαγματική πολιτική αποκτά ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα. Η νέα προσέγγιση του Τραμπ απέναντι στη Fed ενδέχεται να σηματοδοτεί μια πιο ρεαλιστική στάση, αλλά και μια σιωπηρή εγκατάλειψη της στρατηγικής του «ασθενούς δολαρίου» — με πιθανές σημαντικές επιπτώσεις στις διεθνείς αγορές.