Ωστόσο, υπάρχει και η αντίθετη οπτική: αν κάτι καλό βγήκε από τις διεργασίες που οδήγησαν σε αυτήν την εύθραυστη συμφωνία, είναι το γεγονός ότι αποφεύχθηκε μεγαλύτερη εμπλοκή –ενδεχομένως και παγίδευση– των ΗΠΑ στο Ιράν· κατ’ επέκτασιν, απεράπησαν μεγαλύτερες συνέπειες για το διεθνές σύστημα σε όρους ασφαλείας και οικονομικής λειτουργίας. Οσοι θεωρούσαν εξ αρχής λανθασμένη την απόφαση του Τραμπ να ξεκινήσει αυτόν τον πόλεμο πιστεύουν ότι πρακτικά δεν είχε άλλη επιλογή από το να περιορίσει τις απώλειες μιας αντιπαραγωγικής επιλογής.

Το πρόβλημα είναι ότι το καθεστώς της Τεχεράνης αναδύεται τώρα σαφώς ενισχυμένο, οι Ιρανοί που θα ήθελαν έναν άλλον δρόμο για τη χώρα τους βρίσκονται σε ακόμη πιο μειονεκτική θέση και οι σχέσεις ΗΠΑ – Ισραήλ μπαίνουν σε επικίνδυνα μονοπάτια.

Οσοι βεβαίως αρκούνται με τα μισόλογα του Ιράν για τα πυρηνικά του, και είναι σε θέση να ανεχθούν το «καψώνι» της Τεχεράνης στα Στενά του Ορμούζ, δεν έχουν παρά να είναι ευχαριστημένοι με αυτήν τη συμφωνία, η οποία πάντως δοκιμάζεται· αν και έχει ήδη κάνει τη δουλειά της, οδηγώντας σε αποκλιμάκωση τις διεθνείς τιμές ενέργειας.

* Η λέξη bazaar (παζάρι) έχει τις ρίζες της στα περσικά.

Βασίλης Κωστούλας (Money Review)