|
Η κατοχική
πλευρά χρησιμοποιεί την
ισχύ της, κυρίως τη
στρατιωτική, για να
εκφράσει από την μια
δυσφορία, ενόχληση και
από την άλλη, να
προωθήσει τις
επεκτατικές της βλέψεις.
Πώς, όμως μια μεγάλη
περιφερειακή
υπερδύναμη, όπως η ίδια
αυτοπαρουσιάζεται, ενοχλείται
με όλες τις κινήσεις
της Κυπριακής
Δημοκρατίας, την οποία
εκτός των άλλων τη
θεωρεί εκλιπούσα; Τι
έχει να φοβηθεί αυτή η
υπερδύναμη από συμφωνίες
της Λευκωσίας και τις
πρωτοβουλίες, που
αναπτύσσει;
Στο
διεθνές περιβάλλον, που
ζούμε, ιδιαίτερα την
τελευταία περίοδο,
οι ισορροπίες είναι
λεπτές και οι συμμαχίες
συνδέονται προδήλως με
την ανακατανομή
ισχύος. Και σε αυτές
εντάσσονται
και οι κυπριακές
πρωτοβουλίες.
Ως
εκ τούτου την ενοχλεί
καθετί που αλλάζει
τις ισορροπίες. Και
ενόψει τούτου αντιδρά σε
όλα όσα πράττει
η Λευκωσία. Αλλά και
στις πρωτοβουλίες
της Αθήνας.
Βλέπει φαντάσματα
η Άγκυρα. Βλέπει ή και
δημιουργεί εχθρούς.
Βλέπει συνωμοσίες σε
βάρος της. Σε αυτή τη
φάση ο μεγάλος
αντίπαλος του
καθεστώτος Ερντογάν είναι
το Ισραήλ. Κι αυτό
επειδή είναι μια δύναμη
με τις ίδιες επεκτατικές
επιδιώξεις με την
Τουρκία. Ερντογάν και
Νετανιάχου βαδίζουν στα
ίδια αχνάρια, αλλά από
διαφορετική
ανταγωνιστική οπτική
προσέγγιση. Στο παρελθόν
τα συμφέροντα τους
ταυτίζονταν, τώρα όμως
όχι.
Μπορεί, για να
επανέλθουμε στο
νομοσχέδιο καθορισμού
θαλάσσιων συνόρων, να
μην έχει καμία νομική/
πολιτική αξία καθώς δεν
έχει καμία σχέση με το
διεθνές δίκαιο, αλλά δεν
μπορεί να υποβαθμιστεί
η ενέργεια αυτή.
Η Τουρκία θέλει να
θέσει- και με τον τρόπο
αυτό- τις παράνομες
αξιώσεις της. Να
δημιουργήσει ένα ειδικό
καθεστώς και να ζητήσει
στη συνέχεια να
διεξαχθεί συζήτηση στη
βάση αυτή. Στη βάση της
παρανομίας και του
παραλογισμού.
Στην Άγκυρα, συχνά-
πυκνά, δηλώνουν πως
τίποτε δεν μπορεί να
γίνει στην περιοχή χωρίς
την Τουρκία. Πρέπει,
σύμφωνα με το τουρκικό
αφήγημα, να δώσει πρώτα
έγκριση η Άγκυρα. Να
συμφωνήσει ή και να
συμμετέχει σε
οποιοδήποτε έργο
γίνεται. Αυτή
η αλαζονεία έχει
σχέση με το μεγάλο
επεκτατικό όραμα της
αναθεωρητικής Τουρκίας.
Θα πρέπει, όμως, αυτό το
αφήγημα να τεθεί από
την… ανάποδη. Γιατί
υπάρχει και η απέναντι
όχθη. Δεν μπορεί να
γίνει οτιδήποτε με τη
συμμετοχή της
Τουρκίας όσο η Άγκυρα
συνεχίζει αυτή
τη συμπεριφορά, κατέχει
εδάφη της Κύπρου και
γκριζάρει το Αιγαίο.
Κώστας Βενιζέλος
(Φιλελεύθερος της
Κύπρου)
|
