|
Οι δυνάμεις αυτές
επιδεινώνουν την κρίση
του κόστους ζωής, τη
λεγόμενη «κρίση
προσιτότητας», και
τροφοδοτούν περαιτέρω τα
φαινόμενα που έφεραν και
συνοδεύουν τον
οικονομικό εθνικισμό. Η
άνοδος του ρυθμού και
του επιπέδου των τιμών
ιδίως στην κτηματαγορά
αλλά στην ενέργεια,
άνοδος που τροφοδοτεί με
τη σειρά της μια σειρά
αυξήσεων στις τιμές
αγαθών και υπηρεσιών
βασικών αναγκών,
τροφοδοτεί επίσης εκ
νέου τα φαινόμενα που
προαναφέρθηκαν. Στις
πρόσφατες εκλογές στις
ΗΠΑ οι κόκκινες
πολιτείες που φέρουν
data
centers
ανέδειξαν Δημοκρατικούς
υποψηφίους, οι οποίοι
είναι επιφυλακτικοί στις
ραγδαίες τεχνολογικές
εξελίξεις της AI.
Η αυξημένη ζήτηση για
ενέργεια φέρνει αύξηση
του πληθωρισμού και των
επιτοκίων σε ένα
περιβάλλον μέτριας
ανάπτυξης και κυρίως
εξαιρετικά
ανισοκατανεμημένης. Οπως
τονίστηκε προηγουμένως,
όλες αυτές οι
οικονομικές και
κοινωνικοπολιτικές
δυνάμεις
αλληλοτροφοδοτούνται και
αλληλοενισχύονται.
Ο επιταχυντής όμως της
ΑΙ είναι πραγματικά άνευ
προηγουμένου. Για πρώτη
φορά, εδώ και λίγες
εβδομάδες, η
υπολογιστική ικανότητα
του ατόμου σε μια σειρά
τομέων όπως η επιστήμη,
η συγγραφή κώδικα, τα
μαθηματικά, η
κυβερνοεπίθεση κ.ά. έχει
ξεπεραστεί από την ΑΙ. Η
ΑΙ προχωράει σε
διαδικασίες και
ενέργειες, τις οποίες
δεν είχε ως αρχικό
σκοπό. Κανιβαλίζει
επιχειρήσεις και
ανθρώπινο δυναμικό με
επιταχυνόμενο, εκθετικό
ρυθμό και οξύνει τα
προβλήματα που
προαναφέρθηκαν. Τα μικρά
μοντέλα αναπτύσσουν ήδη
την ικανότητα των
rogue
agents
για αυτόβουλη αντιγραφή,
κρυπτόμενα ακόμη και σε
οικιακές συσκευές, χωρίς
πιθανώς δυνατότητα
διαγραφής από ανθρώπινο
χέρι.
Πού καταλήγει όλο αυτό
είναι δύσκολο να πει
κανείς. Παρακολουθούμε
το επιταχυνόμενο μέλλον
μιας εκθετικής,
σουμπετεριανής
δημιουργικής καταστροφής
στα πρώτα ακόμη στάδια.
Οι αισιόδοξοι προβλέπουν
μια μεγάλη αύξηση της
παραγωγικότητας που για
την Αμερική υπολογίζεται
στο 3,4% ετησίως, άλλοι
προβλέπουν μια
διαδικασία μπρος – πίσω
με κυβερνητικές
ρυθμιστικές παρεμβάσεις,
ενώ άλλοι διαβλέπουν ένα
«πισωγύρισμα λαϊκισμού»
για την ΑΙ με ευρείες
κοινωνικές αντιδράσεις
και απρόβλεπτες
συνέπειες. Το μέλλον
είναι πια πολύ κοντά
μας.
*Ο κ. Θεόδωρος Πελαγίδης
είναι καθηγητής
Οικονομικής Ανάλυσης στο
Πανεπιστήμιο Πειραιώς.
Εχει διατελέσει υπηρ.
υπουργός Οικονομικών.
** Το άρθρο δημοσιεύτηκε
αρχικά στην Καθημερινή
της Κυριακής.
|
