|
Μερικοί
ηλίθιοι (συγνώμη για την έκφραση αλλά για
τέτοιους πρόκειται) που έβλεπαν «το δίκαιο του
ισχυρού» να επελαύνει στον πλανήτη, δεν άκουγαν
όσους έλεγαν ότι «η Αμερική είναι πιο ισχυρή από
τον Τραμπ» και ότι τελικά θα τον σταματήσει σε
ότι επικίνδυνο κάνει : και για την χώρα του και
για την ανθρωπότητα.
Η θεσμική
αγνωσία πολλών, και φυσικά ο εκχυδαισμένος
εκφασισμός τους, κάνει μερικούς να μην διαβάζουν
– τόσο απλά. Δεν μελετούν αυτό που πιστεύουν :
το εποικοδόμημα του καπιταλισμού.
Δεν
μπαίνουν στον κόπο να αμφισβητήσουν την
ιδεολογία τους (γιατί δεν είναι γνήσιοι
φιλελεύθεροι) και δεν κατανοούν τι εστί πχ
Ανώτατο Δικαστήριο και που σταματάει η
αυθαιρεσία του κάθε προέδρου απέναντι πχ στην
δημοσιονομική πολιτική.
Η παγκόσμια
οικονομία και το εμπόριο δεν θα μπορούσαν να
είναι όμηροι ενός…. πίνακα με «αριθμητικούς
μέσους όρους» μεταξύ φορολογικών συντελεστών και
δασμών που συσχετίζονται αυθαίρετα με εμπορικά
ισοζύγια χώρων !
Οι δασμοί
ήταν ένα φιάσκο (όπως και η δήθεν επέλαση στα
πετρέλαια της Βενεζουέλα). Ο άνθρωπος αυτός
αγνοεί τον Νόμο και το Σύνταγμα της χώρας του.
Και κυρίως, αγνοεί βασικούς κανόνες του
εποπτικού ρόλου του κράτους στον καπιταλισμό,
πολύ απλά διότι αν και «πλούτισε» δεν έμαθε ότι
οι θεσμοί κάνουν την αγορά και το εμπόριο, όχι
το ανάποδο…
Και ακούστε
τώρα τι κάνει : προτίθεται να υπογράψει
εκτελεστικό διάταγμα για την επιβολή δασμών
ύψους 10% (κάτι σαν παγκόσμιο φόρο) σε όλα τα
εισαγόμενα προϊόντα, επικαλούμενος άρθρο
Εμπορικού Νόμου του 1974 !
Και τώρα
λέει ότι δεν χρειάζεται την έγκριση του
Κογκρέσου για την επιβολή αυτών των δασμών (!)
και ότι τα έσοδα από αυτούς, θα αυξηθούν
σημαντικά. Τα πάντα λογιστική αλχημεία και μόνο,
όχι στοχοπροσήλωση σε μεσοπρόθεσμη βάση.
Αφού φέσωσε
αμερικανικές εταιρείες με τεράστια ποσά και
κόστη, με διαφυγόντα κέρδη, και που τώρα θα τις
αποζημιώσει ο αμερικάνος φορολογούμενος (μπορεί
και με 400 δις $), αφού έκανε ότι δεν έβλεπε τι
εστί παγκοσμιοποίηση και πως ένα αμερικανικό
προϊόν κατασκευάζεται και συναρμολογείται ανά
τον πλανήτη, σε διαφορετικές χώρες, πυροβόλησε
τα πόδια του αμερικανικού καπιταλισμού και δήθεν
«έπληξε» ξένα οικονομικά συμφέροντα.
Όλο αυτό
του γυρνάει μπούμεραγκ – και ταπεινά φρονώ ότι
ίσως τώρα αρχίζουν τα δύσκολα για την
αμερικανική οικονομία. Ο λόγος ; Μα προσπαθεί να
κάνει την άλλη πειρατεία του : να βάλει δικό του
πρόεδρο για να ελέγξει και την νομισματική
πολιτική της
FED.
Όπως γράφει
ο
Martin
Wolf
όμως στους
Financial
Times
«είναι παρήγορο το γεγονός ότι η
Fed
είναι ένας θεσμός, και είναι πολύ περισσότερα
από τον νέο πρόεδρο της : δεν μπορεί να αγνοήσει
τα άλλα μέλη της Ομοσπονδιακής Επιτροπής
Ανοικτής Αγοράς ή ακόμη και το προσωπικό της,
τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα»
Αυτό φίλε
αναγνώστη εστί Αμερική. Και μεταξύ μας, ένας
μέρος του δυτικού αυτού συστήματος εποπτείας, σε
θεσμούς και οικονομία, φέραμε και στην Ευρώπη
μεταπολεμικά, άσχετα που δεν εφαρμόζεται…
ΥΓ Ας το πούμε με ένα παράδειγμα : δεν μπορεί η
ελληνική κυβέρνηση να αλλάζει αυθαίρετα χωρίς
συναίνεση υπερκομματική την διοίκηση στις
ανεξάρτητες αρχές, ώστε να χειραγωγεί πορίσματα
ή να περιορίζει δικαιοδοσία, για υποθέσεις
δημοσίου συμφέροντος, όπως πχ οι υποκλοπές.
Και αφού το
κάνει, μετά να μιλάει για συνταγματική
αναθεώρηση χωρίς να προτείνει κανονιστική αλλαγή
στην εξουσιαστική αυτή αυθαιρεσία, και όλα να τα
πετάει στο βολικό ρητό για το συλλογικό
ασυνείδητο («κατάργηση νόμου ευθύνης υπουργών
και όλοι στο φυσικό δικαστή»)
Τίποτα πιο
επικίνδυνο δεν υπάρχει στον φιλελευθερισμό από
την στρέβλωση και το πατρονάρισμα των θεσμών.
Αυτό κάνει ο τραμπισμός, όμως εκεί πολύ απλά ο
συνταγματικός κόφτης δεν επιτρέπει αναθεωρητικό
λαϊκισμό…
European
Business Review
|
