|
Ο
Ερχάν Αρικλί, είναι της
πολιτικής αλλά και τις
βίας. Δεν έχει πρόβλημα
να απειλήσει και να
υιοθετήσει ακραίες
συμπεριφορές έναντι όσων
διαφωνεί. Όταν πρόσφατα
αναφέρθηκε, από τον
Πρόεδρο
Χριστοδουλίδη, πως η
Κυπριακή Δημοκρατία
προετοιμάζει νέα
εντάλματα σύλληψης για
τη δολοφονία του Τάσου
Ισαάκ και του Σολωμού
Σολωμού, στη Δερύνεια το
1996, αντέδρασε
έντονα. «Όταν ένας
εχθρός κατεβάζει βίαια
τη σημαία μιας χώρας,
αυτό δεν θεωρείται απλώς
ως η αφαίρεση ενός
κομματιού υφάσματος από
έναν ιστό», ανέφερε,
μεταξύ άλλων, στην
ανάρτησή του. Και δήλωσε
πως δεν μετανιώνει.
Αυτός ήταν και ο
οργανωτής των βίαιων
επιθέσεων στα γραφεία
της εφημερίδας «Αβρούπα»
του Σενέρ Λεβέντ, τον
οποίο απείλησε ευθέως.
Ο
Αρικλί απολύθηκε από
τον ψευδοπρωθυπουργό,
Ουστέλ. Για την ακρίβεια
τον έπαυσε η Άγκυρα, την
προηγούμενη ημέρα της
άφιξης στα κατεχόμενα
του Αντιπρόεδρου της
Τουρκίας, Γιλμάζ. Ένας
Αρικλί έφυγε, πολλοί θα
έλθουν, έχει πολλούς
τέτοιους η κατοχική
δύναμη. Άλλωστε στην
υποδοχή του Γιλμάζ, στο
παράνομο αεροδρόμιο
της Τύμπου, ο Αρικλί
ήταν εκεί!!! Για τις
«επίσημες» χαιρετούρες.
Ο Σενέρ Λεβέντ έγραψε (
Αβρούπα/ Πολίτης) ότι ο
«υπουργός συγκοινωνιών»,
ο Αρικλί, είναι ένοχος
και διερωτήθηκε γιατί ο
Τουφάν Έρχιουρμαν τον
αγκάλιασε. «Έκλαιγε ο
Αρικλί και γι’ αυτό,
λέει. Θέλησε να τον
παρηγορήσει, λέει. Μήπως
έκλαιγε λόγω του
αισθήματος ενοχής ο
Αρικλί ή λόγω του πόνου
που ένιωθε; Ο κύριος
ένοχος είναι εκείνος που
προσπαθεί ακόμα να
συγκαλύψει τις
πραγματικότητες. Μήπως
μπορεί να είναι ίδια τα
δάκρυα του Αρικλί με τα
δάκρυα μιας μητέρας που
γλίστρησαν από τα χέρια
της τα παιδιά της και τα
πήραν τα κύματα;». Και
συνέχισε σημειώνοντας τα
εξής: «…Αν οι βασικοί
ένοχοι αυτού του
ομαδικού εγκλήματος
κλαίνε, αντί να
λογοδοτήσουν και τους
αγκαλιάζουμε για
παρηγοριά, σε τι
διαφέρει αυτό από το να
αγκαλιάζουμε τον
δολοφόνο ενός παιδιού
που κλαίει στους
διαδρόμους του
δικαστηρίου;»
Ο
Αρικλί... έφυγε, αν και
ποτέ δεν έπρεπε να ήταν
σε θέσεις-κλειδί στα
κατεχόμενα. Κι όμως
ήταν. Γιατί ήταν ο
άνθρωπος των ειδικών
αποστολών. Δεν τον
έκρυψαν μετά τις
δολοφονίες στη Δερύνεια.
Τον… αξιοποίησαν
πολιτικά. Ήταν η
πολιτική γέφυρα των
εποίκων με το σύστημα
στα κατεχόμενα. Το Κόμμα
της Αναγέννησης των
εποίκων μπήκε στην
εξίσωση και είναι το
«παιδί των θελημάτων»
της Τουρκίας. Το ρόλο
αυτό διαδραματίζουν και
τουρκοκυπριακά κόμματα.
Το
πολύνεκρο ναυάγιο μπορεί
να δρομολογήσει και
«εκλογές» στα
κατεχόμενα. Η Άγκυρα θα
αποφασίσει αναλόγως και
τι επιδιώκει σε αυτή τη
φάση. Την εξυπηρετεί η
«πολιτική αστάθεια»;
Θέλει να κλείσει το θέμα
γρήγορα; Και ο Αρικλί,
που έχει κι άλλα σε
βάρος του, προφανώς δεν
θα… αδικηθεί. Γι΄αυτό
και ήταν στη γραμμή για
να χαιρετήσει τον Τούρκο
αντιπρόεδρο.
Κώστας Βενιζέλος
(Φιλελεύθερος της
Κύπρου)
|
