|
Στην καθημερινή ζωή, το
βλέπουμε περισσότερο στα
πρατήρια, όπου οι τιμές
της βενζίνης και του
ντίζελ έχουν αυξηθεί
δραματικά, πάνω από 2,20
ευρώ το λίτρο.
Όλα
αυτά, με τη σειρά τους,
αυξάνουν τις
πληθωριστικές πιέσεις
και έτσι τίθεται
σε κίνηση η «σπείρα των
τιμών».
Δευτερογενές φαινόμενο
Οι
οικονομολόγοι το
αποκαλούν δευτερογενές
φαινόμενο.
Η
Ευρωπαϊκή Κεντρική
Τράπεζα, η οποία
στοχεύει σε πληθωρισμό
2%, αντιμετωπίζει αυτό
το φαινόμενο με αυξήσεις
επιτοκίων. Έχει ήδη
αυξήσει τα βασικά
επιτόκια δύο φορές
φέτος.Ακόμη μία αύξηση
είναι πιθανή τον
Δεκέμβριο. Αυτό καθιστά
το χρήμα πιο ακριβό-για
το δανεισμό των
επιχειρήσεων αλλά και τα
στεγαστικά δάνεια με
κυμαινόμενο επιτόκιο πιο
ακριβά για τα
νοικοκυριά.
Οι
επενδύσεις είναι πιο
δύσκολο να
χρηματοδοτηθούν. Όλα
αυτά επιβραδύνουν την
οικονομική ανάπτυξη.
Οι
κυβερνήσεις επίσης , δεν
είναι άτρωτες από τις
επιπτώσεις των υψηλών
τιμών του πετρελαίου.
Τα
τελευταία 20 χρόνια, το
χρέος των 38 χωρών του
ΟΟΣΑ έχει σχεδόν
τριπλασιαστεί.
Όσο
λιγότερο υγιής είναι
ένας κρατικός
προϋπολογισμός, τόσο
υψηλότερα είναι τα
επιτόκια που απαιτούν τα
funds για τη
χρηματοδότηση μιας
χώρας. Επιπλέον, θέλουν
επίσης να αποζημιωθούν
για τις αυξημένες
προσδοκίες για τον
πληθωρισμό. Συνδυαστικά
, αυτοί οι δύο
παράγοντες έχουν
οδηγήσει τος αποδόσεις
πολλών κρατικών ομολόγων
στα υψηλότερα επίπεδά
τους εδώ και δεκαετίες,
αυξάνοντας δραματικά το
κόστος έκδοσης νέου
χρέους.
Οι
φτωχότεροι πληρώνουν τον
λογαριασμό
Ο
πληθωρισμός είναι πάντα
μια διανεμητική
σύγκρουση. Όσοι δεν
μπορούν να αυξήσουν το
εισόδημά τους – για
παράδειγμα, τον μηνιαίο
μισθό τους με το
πάτημα ενός κουμπιού-
είναι οι χαμένοι στον
κύκλο του πληθωρισμού.
Αυτό πλήττει περισσότερο
τα νοικοκυριά με χαμηλά
εισοδήματα.
Στην πλειονότητά τους,
χρεώνονται για να
βγάλουν τον μήνα.
Είναι σίγουρα απαραίτητο
η κυβέρνηση να εφαρμόσει
δραστικά μέτρα για να
μετριαστούν κάπως αυτές
οι επιβαρύνσεις. Τα
αυξημένα πρόσθετα έσοδα
από τον ΦΠΑ από τις
αυξημένες τιμές των
καυσίμων θα πρέπει να
επιστραφούν στα
νοικοκυριά . Και αυτό
είναι θεμελιωδώς βάσιμο
και απολύτως αναγκαίο.
Αναμφίβολα θα έχει
δημοσιονομικό κόστος.
Αλλά οι ζωές των
ανθρώπων δεν μπορεί να
μετρώνται μόνο
«δημοσιονομικά» . Ούτε
να εξαρτώνται από την
«καλή θέληση» της
Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν
να δώσει δημοσιονομικό
χώρο στην κυβέρνηση. Σε
τελευταία ανάλυση, στις
εκλογές της άνοιξης οι
Ελληνες πολίτες θα
ψηφίσουν και όχι η φον
ντερ Λάιεν.
Μιχάλης Ψύλος
(Ναυτεμπορική)
|
