|
Υπάρχει, όμως, καλύτερη
λύση. Πρόσφατη ανάλυση
του Paolo
Surico
από το London
Business
School
κατέληξε στο συμπέρασμα
ότι οι στρατιωτικές
δαπάνες οδηγούν σε
αύξηση του ΑΕΠ για δύο
έτη, με περαιτέρω
θετικές και
μακροπρόθεσμες
επιπτώσεις, οι οποίες
προέρχονται από τις
στρατιωτικές δαπάνες σε
Ερευνα και Τεχνολογία (Research
& Development,
βλέπε R&D).
Αυτό με οδηγεί στο
συμπέρασμα ότι οι χώρες
του ΝΑΤΟ θα μπορούσαν να
εκδώσουν ομόλογα άμυνας
με ρήτρα R&D.
Με άλλα λόγια, θα
προσφέρουν υψηλότερο
επιτόκιο όσο αυξάνονται
οι στρατιωτικές δαπάνες
σε R&D.
Καθώς, λοιπόν, οι
θετικές συνέπειες του
R&D
στην ανάπτυξη
λειτουργούν σε
μακροπρόθεσμο ορίζοντα,
τα συγκεκριμένα ομόλογα
θα προκαλέσουν το
ενδιαφέρον σοβαρών και
μακροπρόθεσμων επενδυτών
αντί επενδυτών με
κερδοσκοπικές βλέψεις!
Το κόστος δανεισμού των
χωρών του ΝΑΤΟ θα
μπορούσε μάλιστα να
κινηθεί σε επίπεδο
μικρότερο του σημερινού
εάν όλες οι χώρες του
ΝΑΤΟ
προχωρήσουν ταυτόχρονα
σε έκδοση ομολόγων
άμυνας με ρήτρα R&D.
Με άλλα λόγια, οι
επενδυτές θα δώσουν
«ψήφο εμπιστοσύνης» λόγω
πληθώρας επιλογών. Και
τούτο επειδή οι
επενδυτές θα έχουν τη
δυνατότητα να μειώσουν
το ρίσκο του
χαρτοφυλακίου τους
προχωρώντας σε αγορά
ομολόγων άμυνας από όλες
τις χώρες του ΝΑΤΟ αντί
να «εκτεθούν» στην αγορά
ομολόγων μόνο από μία
χώρα-εκδότη!
Ο κ. Κώστας Μήλας είναι
καθηγητής
Χρηματοοικονομικών στο
University
of
Liverpool
|
