|
Παρά τις όποιες
καθησυχαστικές αναφορές
γίνονται (στην Αθήνα
κυρίως), ότι η τουρκική
κίνηση αφορά τα
παιχνίδια εξουσίας στο
εσωτερικό της Τουρκίας,
είναι σαφές πως το
νομοσχέδιο της «Γαλάζιας
Πατρίδας», όπως το
«βάπτισαν» τα τουρκικά
ΜΜΕ, αφορά τη
γεωπολιτική στόχευση της
Άγκυρας. Είναι σαφές πως
ο Ερντογάν και οι
συνεργάτες του δεν
ξύπνησαν ξαφνικά μια
μέρα (ούτε και βράδυ)
και αποφάσισαν πως θα
προχωρήσουν στη σύνταξη
και κατάθεση ενός
νομοσχεδίου. Αποτελεί
μέρος ενός στρατηγικού
σχεδιασμού. Και είναι
λάθος να αναφέρεται από
ελληνικής πλευράς, ότι η
Τουρκία αναγκάσθηκε
δήθεν να πράξει
τούτο επειδή προηγήθηκαν
ενέργειες της
Αθήνας (θαλάσσια πάρκα
κ.λπ.).
Παρακολουθώντας τις
διεθνείς παρεμβάσεις της
Άγκυρας (επιστολές προς
ΟΗΕ, Ε.Ε.), μπορεί να
θεωρηθεί ότι η ψήφιση
του νόμου, συνιστά
κορύφωση της επεκτατικής
πολιτικής, μιας
ιμπεριαλιστικής δύναμης
της περιοχής, που
μονίμως στρέφεται
απειλητικά κατά της
Ελλάδος και της Κύπρου.
Σε σχέση με την Κύπρο,
υπενθυμίζονται, μεταξύ
άλλων πολλών ενεργειών,
ότι η κατοχική δύναμη με
ρηματικές διακοινώσεις
της στον ΟΗΕ, έχει
δηλώσει ότι έχει ipso
facto et ab initio
νόμιμα και κυριαρχικά
δικαιώματα σε όλες τις
θαλάσσιες ζώνες της
Ανατολικής
Μεσογείου, που κείνται
δυτικά του Μεσημβρινού
32ο 16’ 18΄ Ε (που
συμπίπτει με το όριο των
κυπριακών χωρικών υδάτων
των 12 ν.μ., στα ανοικτά
του
Ακάμα). Υπενθυμίζεται
ακόμη, ότι στην ίδια
γραμμή κινήθηκε,
καταθέτοντας τις ίδιες
θέσεις, και στο
Συμβούλιο Σύνδεσης
Τουρκίας – Ε.Ε.
Σύμφωνα με τον καθηγητή
Διεθνούς Δικαίου και
Εξωτερικής Πολιτικής του
Πάντειου Πανεπιστημίου,
βουλευτή Ν.Δ. στην Α΄
Αθηνών, Άγγελο
Συρίγο (Καθημερινή
Αθηνών, 17.5.2026), «η
ψήφιση του νόμου συνιστά
ποιοτική αναβάθμιση των
τουρκικών διεκδικήσεων
στο θαλάσσιο πεδίο…
Εφεξής η τήρηση του
νόμου θα είναι νομική
υποχρέωση των Tούρκων
διπλωματών. Οταν θα τους
λέμε ότι οι ισχυρισμοί
τους είναι αντίθετοι
προς το Διεθνές Δίκαιο,
θα απαντούν ότι
συμμορφώνονται προς νόμο
του κράτους τους. Κατ’
ουσίαν,
η Τουρκία κλείνει την
πόρτα στις όποιες
διαπραγματεύσεις.
Επίσης, αφ’ ης στιγμής
ψηφιστεί, θα είναι
εξαιρετικά δύσκολο να
τροποποιηθεί. Το
διαπιστώσαμε
επανειλημμένως μετά το
1995, οπότε πέρασε
στην τουρκική
εθνοσυνέλευση το ψήφισμα
για το casus belli σε
περίπτωση επέκτασης των
ελληνικών χωρικών
υδάτων».
Σήμερα, βρισκόμαστε
ενώπιον μιας ακόμη
απειλητικής
ενέργειας, πειρατικής,
της κατοχικής δύναμης,
την οποία θα πρέπει να
αντιμετωπίσουμε από
κοινού Ελλάδα και
Κύπρος. Κάθε ανοχή,
υποβάθμιση, αποθρασύνει
την Άγκυρα, η οποία
αναβαθμίζει συνεχώς τις
αξιώσεις της. Η κατοχική
Τουρκία επιλέγει την
αναβάθμιση των αξιώσεών
της και κανείς δεν
μπορεί -λόγω φοβικού
συνδρόμου- να κρύβει
αυτές τις επιδιώξεις
κάτω από το χαλί.
Κώστας Βενιζέλος
(Φιλελεύθερος της
Κύπρου)
|
