|
Ο τύπος
αυτός έρχεται τώρα -που στην κυβέρνηση
Trump
έκοψε «περιττές σπατάλες δημόσιας διοίκησης»- να
πει ότι το αμερικανικό χρέος και το ΑΕΠ δεν
έχουν σωτηρία παρά μόνο με τα ΑΙ και ρομποτικά
προϊόντα του.
Αλλά τι
χρησιμοποιεί ως ικανή και αναγκαία συνθήκη του
νέου οικονομικού τοπίου ; Μα φυσικά τον χρόνο.
Ναι, οι κολοσσοί της τεχνολογίας με τα
εκατοντάδες δις περιουσίας και κεφαλαιοποιήσεων,
ζητάνε «χρόνο». Κατανοείτε πιστεύω ότι ο χρόνος
αυτός σημαίνει «κεφάλαια» : από το ξέφρενο
χρηματιστήριο, από την τραμπική διοίκηση, από
παντού.
Ο
αμερικανικός καπιταλισμός έχει ήδη αλλάξει
νόμισμα, από καιρό τώρα. Το δολάριο τρέχει πίσω
από τον χρόνο. Και ο βασικός λόγος είναι ότι το
δολάριο, ντυμένο με τα ρούχα του επικοινωνιακού
και συμβολικού κεφαλαίου, είχε ήδη «αποικίσει»
τον ανθρώπινο και κοινωνικό χρόνο, με την μορφή
του τεχνολογικού θαύματος.
Έχει ήδη
δηλαδή κατακτήσει την επικράτεια της εργασίας
αφού με ένα
Tesla
ή ένα
iPhone
(σε δόσεις) συν λίγες μετοχές πχ
Space
X
και
Apple,
μέχρι και ο προλετάριος νιώθει μεσαία τάξη.
Κοιτάξετε :
ο
Musk ξέρει ότι ούτε τα
cryptos ούτε τα
stablecoins της
οικογένειας Τrump,
έχουν πραγματικό αντίκρυσμα, δηλαδή μια κάποια
στοιχειώδη νομισματική βάση και ένα ελάχιστο
παραγωγικό εχέγγυο.
Το μόνο
«νόμισμα» που έχει αξία για τον καπιταλισμό των
ολιγοπωλίων του Μusk,
του
Bezos
και μερικών άλλων, είναι ο χρόνος της εργασίας
και του μόχθου, ο χρόνος της απόσπασης υπεραξίας
από ανθρώπινα χέρια, ο χρόνος της εξόρυξης
προϊόντων πνευματικής διάνοιας και ομότιμης
παραγωγής από το ανθρώπινο μυαλό.
Ο
Musk
τρομάζει λοιπόν την ανθρωπότητα με το μεγάλο
πυρηνικό όπλο (το αμερικανικό χρέος) αλλά και
εμφανίζεται ως ο μεσσίας που φέρνει τα νέα
δισκοπότηρα (ΑΙ και ρομποτική).
Σε κάποιο
σημείο των δηλώσεων του όμως λέει το οξύμωρο και
αντιφατικό, ώστε να πείσει και τους πλέον
φανατικούς οπαδούς του : «η αύξηση της παραγωγής
αγαθών και υπηρεσιών λόγω αυτών των τεχνολογιών
πιθανότατα θα οδηγήσει σε σημαντικό
αποπληθωρισμό, επειδή απλώς δεν θα είναι δυνατόν
να αυξηθεί η προσφορά χρήματος τόσο γρήγορα όσο
αυξάνεται η παραγωγή»
Κοιτάξτε
την πονηριά του τεχνοφεουδάρχη καπιταλιστή, που
δεν φτιάχτηκε μόνο με παραγωγικό (τραπεζικό και
βιομηχανικό) κεφάλαιο, αλλά κυρίως με
χρηματιστηριακές αποτιμήσεις και μπόλικα δις
δολάρια από τον στρατό και την κυβέρνηση :
προειδοποιεί την κεντρική τράπεζα και την
χρηματοπιστωτική βιομηχανία ουσιαστικά να
ακολουθήσει την τεχνολογία (στην πραγματικότητα
τις μετοχές της, οι οποίες προεξοφλούν τρελά και
απίθανα κέρδη) αλλιώς θα υπάρξει λέει
«αποπληθωρισμός» – το άλλο φάντασμα δηλαδή του
συστήματος που εξισορροπεί δολάρια – ομόλογα –
χρέος – πληθωρισμό (σημ : ο αποπληθωρισμός θα
επιδείνωνε στην πράξη το βάρος του χρέους σε
πραγματικούς όρους)
Ο
Musk,
όπως και ο
Trump,
δεν αναλύουν τα δύσκολα και κρίσιμα μεγέθη στην
αμερικανική κοινωνία (πχ το ότι λόγω των
γεωπολιτικών ανισόρροπων κινήσεων του Τραμπ μια
απότομη άνοδος στις αποδόσεις των ομολόγων, που
κρατάνε Ιάπωνες και Κινέζοι, θα εκτίνασσε τελικά
τις πληρωμές τόκων για την κυβέρνηση των ΗΠΑ)
Τι κάνει ο
Musk στην ουσία ;
Εκβιάζει το σύστημα και κυρίως τους καταναλωτές
και τους εργαζόμενους ώστε να «εκβιάσουν» αυτοί
την τραπεζική αγορά, για πιστώσεις και τόνωση
της ζήτησης.
Όπως γράφει
και το άρθρο στο
bankingnews
o
Μuse
παίζει με τα μεγάλα τρομακτικά νούμερα : « οι
τόκοι του χρέους των 38,5 τρις δολαρίων
ανέρχονται σε περίπου 1 τρις δολάρια ετησίως,
ποσό που ξεπερνά τον αμερικανικό αμυντικό
προϋπολογισμό». Εξισώνει δηλαδή μακροοικονομικά
μεγέθη με «ασφάλεια» και υποδεικνύει με νοητικά
άλματα την δήθεν μοναδική και ορθολογική
παραγωγική κατεύθυνση.
Επίσης
ανέφερε ( συχνά πυκνά το λένε και τα στελέχη του
Trump στην κυβέρνηση) ότι
«το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους υπερβαίνει
δαπάνες για κοινωνικά προγράμματα όπως το
Medicare»
(της εποχής Ομπάμα)
Εδώ είναι
που ο θιασώτης της τεχνολογίας και της προόδου
δείχνει ότι δήθεν νοιάζεται για το κοινωνικό
κράτος (ενώ έκοβε κοινωνικές δαπάνες). Και ενώ
παίζει με τα όμορφα σημαίνοντα της νέας μας ζωής
(ΑΙ και
bots)
ξεχνάει να μας πει ότι ο φίλος του ο Τrump
έχει δεσμευτεί να αυξήσει τις ετήσιες αμυντικές
δαπάνες στα 1,5 τρις δολάρια (με πολλά οφέλη και
για τις εταιρείες του Μuse
φυσικά)
Προσπαθούν
λοιπόν μαζί (κεφάλαιο και εξουσία) να μας πουν
ότι τα «αναγκαία λεφτά των όπλων» είναι εκείνο
το γεγονός που θα μπορούσε να επαναφέρει τον
αμυντικό προϋπολογισμό πάνω από τις πληρωμές των
τόκων του χρέους (μπορεί να το πει κανείς και ως
εξής : «χρωστάμε στην οικουμένη λεφτά, αλλά
μειώνουμε το χρέος μας επειδή ετοιμάζουμε τα
σύγχρονα εξοπλιστικά μας, για νέους πολέμους)
Μια
τελευταία σημείωση που αναφέρεται και στο
δημοσίευμα : αυτή την στιγμή η οικονομική
ανάπτυξη στις ΗΠΑ καθοδηγείται από το 10% του
«επενδυτικού κοινού» που επωφελείται από τα
κέρδη στη
Wall
Street,
η οποία σπάει κάθε ρεκόρ. Και από το γεγονός ότι
εκεί μέσα είναι οι συντάξεις μελλοντικών γενεών.
Μόνο που
δεν εξηγεί κανείς στους Αμερικανούς ότι ενέχυρο
και υποθήκη αυτής της προεξόφλησης, είναι ο
ιδρώτας τους – αυτός που θα απαιτηθεί ώστε να
ξοδεύουν και να χρεωθούν, για να πληρώνουν
κάποτε ακριβά την φθηνή σήμερα τεχνητή νοημοσύνη
και τα ρομπότ του κου
Musk
και των υπολοίπων…
European
Business Review
|
