Οι διαχειριστές ακινήτων αντιδρούν αυξάνοντας τιμές για να διατηρήσουν τα έσοδά τους, και προς το παρόν η αγορά έχει ακόμα περιθώριο να το κάνει. Συμβάλλει σε αυτό και ο περιορισμός εισόδου νέων καταλυμάτων στο κέντρο της Αθήνας, που αποτρέπει τη ροή φθηνότερων ακινήτων που θα ασκούσαν πιέσεις προς τα κάτω στη μέση τιμή.

Στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, η ελληνική αγορά εμφανίζεται σχετικά ανθεκτικότερη. Στην Ευρώπη συνολικά, η προσφορά αυξήθηκε κατά 4,3% – φτάνοντας τα 3,48 εκατ. ακίνητα – ενώ οι διανυκτερεύσεις μειώθηκαν κατά 3,5%, με 13 από τις 20 μεγαλύτερες αγορές να καταγράφουν αρνητική πληρότητα. Παρόλα αυτά, και εδώ οι τιμές αντέχουν: η μέση ημερήσια τιμή ανέβηκε κατά 8,2% στα 123,9 ευρώ, ενώ τα RevPAR ενισχύθηκαν κατά 5,6%.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο, ωστόσο, έρχεται από τις προκρατήσεις για το καλοκαίρι. Οι κρατήσεις για την περίοδο Ιουνίου–Σεπτεμβρίου είναι ήδη αυξημένες κατά 8,7% σε σχέση με πέρυσι, με τον Ιούλιο να οδηγεί με άνοδο 13,3% και τον Αύγουστο να ακολουθεί με 9,5%. Το καλοκαίρι, φαίνεται, γράφει άλλη ιστορία από τον Μάρτιο.

Αυτό που αλλάζει, όμως, δεν είναι μόνο ο όγκος των κρατήσεων αλλά και ο τρόπος με τον οποίο ταξιδεύουν οι άνθρωποι. Οι ταξιδιώτες κλειδώνουν τιμές νωρίτερα, φοβούμενοι νέες αυξήσεις. Τα ταξίδια γίνονται πιο σύντομα – η μέση διάρκεια διαμονής έχει πέσει από 5,09 ημέρες το 2022 στις 4,45 σήμερα, μείωση που αφορά πλέον ακόμα και το τμήμα της πολυτέλειας. Και η ζήτηση μετακινείται σταδιακά προς πιο οικονομικά καταλύματα, με τις φθηνότερες κατηγορίες να κερδίζουν μερίδιο αγοράς.

Το συμπέρασμα είναι ότι δεν έχουμε λιγότερα ταξίδια – έχουμε πιο σύντομα, πιο προσεκτικά σχεδιασμένα και με στενότερο budget. Ο Μάρτιος δεν αποτελεί ένδειξη κρίσης για την ελληνική αγορά βραχυχρόνιων μισθώσεων, αλλά ένα σαφές σήμα ότι το μοντέλο αλλάζει: από την ανάπτυξη μέσω αριθμού κρατήσεων, σε ένα παιχνίδι τιμής, timing και ποιότητας διαμονής.