Πιο συντηρητικές οι προβλέψεις της Citi για την ανάπτυξη

Το προσχέδιο του προϋπολογισμού του 2027 κινείται σε γενικές γραμμές εντός των εκτιμήσεων της Citigroup, αν και η τράπεζα θεωρεί ότι οι κυβερνητικές προβλέψεις είναι ελαφρώς αισιόδοξες.

Η κυβέρνηση τοποθετεί την ανάπτυξη στο 2% για το 2026 και στο 2,3% για το 2027. Αντίθετα, η Citi διατηρεί πιο συγκρατημένη στάση, προβλέποντας αύξηση του ΑΕΠ κατά 1,8% και για τις δύο χρονιές.

Παράλληλα, εκτιμά ότι το πρωτογενές αποτέλεσμα θα παρουσιάσει κάποια επιδείνωση τόσο φέτος όσο και το 2027, με αντίστοιχη επίδραση στο συνολικό ισοζύγιο της γενικής κυβέρνησης. Βασική αιτία είναι η εφαρμογή του δημοσιονομικού πακέτου μέτρων ύψους περίπου 0,7% του ΑΕΠ, το οποίο ανακοινώθηκε στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, σε συνδυασμό με τις πρόσθετες παρεμβάσεις στήριξης για την αντιμετώπιση του αυξημένου ενεργειακού κόστους.

Ωστόσο, η αμερικανική τράπεζα εκτιμά ότι η Ελλάδα θα εξακολουθήσει να εμφανίζει πρωτογενή πλεονάσματα τα επόμενα χρόνια. Το συνολικό δημοσιονομικό ισοζύγιο ενδέχεται να περάσει σε μικρό έλλειμμα το 2028, χωρίς αυτό να ανατρέπει, σύμφωνα με την ανάλυσή της, τη γενικότερη πορεία δημοσιονομικής βελτίωσης.

Στο 131% του ΑΕΠ το χρέος το 2027

Η αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους παραμένει το σημαντικότερο στοιχείο της θετικής δημοσιονομικής εικόνας. Η Citigroup προβλέπει ότι ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ θα υποχωρήσει στο 138% το 2026 και στο 131% το 2027.

Οι εκτιμήσεις της κυβέρνησης είναι ελαφρώς χαμηλότερες, καθώς προβλέπει αντίστοιχα ποσοστά 137% και 129%. Σε κάθε περίπτωση, η συνεχιζόμενη πτώση του δείκτη θεωρείται κρίσιμη για τη σταδιακή ενίσχυση της πιστοληπτικής εικόνας της χώρας.

Όπως επισημαίνει η Citi, η αποκλιμάκωση του χρέους αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς μειώνεται σταδιακά το ποσοστό των δανείων με ευνοϊκούς όρους στο συνολικό δημόσιο δανεισμό. Η Ελλάδα θα χρειαστεί επομένως να εδραιώσει την παρουσία της στις χρηματοπιστωτικές αγορές με όρους που θα είναι ολοένα λιγότερο εξαρτημένοι από την ειδική δομή χρηματοδότησης που διαμορφώθηκε κατά την περίοδο της κρίσης.

Η πρόοδος αυτή δημιουργεί, σύμφωνα με την αμερικανική τράπεζα, τις προϋποθέσεις για έναν νέο κύκλο αναβαθμίσεων της πιστοληπτικής ικανότητας. Οι σχετικές κινήσεις θα μπορούσαν να αρχίσουν από το δεύτερο εξάμηνο του 2027 και μετά, εφόσον διατηρηθεί η θετική πορεία των δημοσιονομικών μεγεθών.

Το στοίχημα της ανάπτυξης μετά το Ταμείο Ανάκαμψης

Πέρα από τη δημοσιονομική εικόνα, η Citigroup θέτει στο επίκεντρο και τη δυνατότητα της ελληνικής οικονομίας να διατηρήσει τους ρυθμούς ανάπτυξης όταν περιοριστεί η συμβολή των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων.

Όπως επισημαίνει, η ανάπτυξη της Ελλάδας τα τελευταία χρόνια, όπως και άλλων οικονομιών της ευρωπαϊκής περιφέρειας, στηρίχθηκε σε σημαντικό βαθμό στην αξιοποίηση των πόρων του προγράμματος NextGenerationEU. Η εισροή κεφαλαίων δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, καθώς οι σχετικές δαπάνες αναμένεται να συνεχιστούν και το 2027, πιθανώς δε και το 2028.

Η συνέχιση των επενδύσεων που χρηματοδοτούνται από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα αναμένεται να διατηρήσει την αναπτυξιακή δυναμική σε σχετικά υψηλά επίπεδα, προσφέροντας παράλληλα στήριξη στα δημόσια οικονομικά. Η περίοδος αυτή, ωστόσο, αποτελεί μεταβατική φάση τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά.

Αντίθετα, η συμμετοχή της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE για την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας δεν αναμένεται να προσφέρει σημαντική πρόσθετη ώθηση στην ανάπτυξη. Ο λόγος είναι ότι τα κονδύλια που έχουν κατανεμηθεί στη χώρα ανέρχονται σε μόλις περίπου 787 εκατ. ευρώ, ποσό που, σύμφωνα με τη Citi, δεν επαρκεί για να δημιουργήσει ουσιαστικό μακροοικονομικό αντίκτυπο.

Οι προκλήσεις της περιόδου 2028-2029

Το βασικό ερώτημα για την ελληνική οικονομία μεταφέρεται πλέον στην περίοδο 2028-2029: κατά πόσο θα μπορέσει να διατηρήσει την αναπτυξιακή της πορεία χωρίς την ίδια ένταση της στήριξης από τους ευρωπαϊκούς πόρους.

Η Citigroup αναγνωρίζει ότι υπάρχουν θετικές προϋποθέσεις. Οι μεταρρυθμίσεις των τελευταίων ετών, τα διαθέσιμα κεφάλαια που μπορούν ακόμη να αξιοποιηθούν και η ενισχυμένη δημοσιονομική αξιοπιστία αποτελούν παράγοντες που μπορούν να στηρίξουν τη συνέχεια της ανάπτυξης.

Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι απαλλαγμένη από κινδύνους. Οι επίμονες εξωτερικές ανισορροπίες και οι δυσμενείς δημογραφικές εξελίξεις εξακολουθούν να αποτελούν διαρθρωτικές αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας, οι οποίες απαιτούν παρεμβάσεις.

Το βασικό συμπέρασμα της ανάλυσης είναι ότι η Ελλάδα έχει κάνει σημαντικά βήματα για να ενισχύσει τη δημοσιονομική της αξιοπιστία και να μειώσει το βάρος του χρέους. Η επόμενη μεγάλη δοκιμασία, όμως, δεν θα είναι μόνο η συνέχιση των πρωτογενών πλεονασμάτων και η περαιτέρω αποκλιμάκωση του χρέους, αλλά κυρίως η διατήρηση της ανάπτυξης με μεγαλύτερη αυτονομία, όταν η συμβολή των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων αρχίσει να εξασθενεί.