|
Το κρίσιμο στοιχείο,
ωστόσο, δεν είναι μόνο η
βελτίωση των προβλέψεων.
Είναι η αλλαγή στη
σύνθεση των παραγόντων
που μπορούν να στηρίξουν
την ανάπτυξη. Η
γερμανική οικονομία
αρχίζει να επωφελείται
από τη δημοσιονομική
επέκταση, ενώ η
παγκόσμια επενδυτική
έκρηξη στην τεχνητή
νοημοσύνη δημιουργεί
νέες ευκαιρίες για τη
βιομηχανία της χώρας.
Η ανάκαμψη, πάντως,
παραμένει εύθραυστη. Η
ιδιωτική κατανάλωση δεν
έχει αποκτήσει δυναμική,
οι ιδιωτικές επενδύσεις
εξακολουθούν να
υποφέρουν από τις
αυστηρές χρηματοδοτικές
συνθήκες και η αγορά
εργασίας δεν έχει ακόμη
ανακάμψει ουσιαστικά.
Η
δημοσιονομική επέκταση
γίνεται ο βασικός μοχλός
ανάπτυξης
Ένας από τους
σημαντικότερους
παράγοντες που
διαφοροποιούν τις
προοπτικές της Γερμανίας
είναι η μεταστροφή της
δημοσιονομικής
πολιτικής.
Μετά από χρόνια
περιορισμένης
δημοσιονομικής
ευελιξίας, οι αυξημένες
δημόσιες δαπάνες
αρχίζουν να
διοχετεύονται στην
πραγματική οικονομία,
δημιουργώντας πρόσθετη
ζήτηση και στηρίζοντας
την παραγωγική
δραστηριότητα.
Η Deutsche
Bank
εκτιμά ότι η επίδραση
αυτής της δημοσιονομικής
ώθησης θα γίνει
περισσότερο ορατή κατά
το τέταρτο τρίμηνο του
2026. Πρόκειται για μια
εξέλιξη ιδιαίτερης
σημασίας, καθώς η
οικονομία χρειάζεται
έναν ισχυρό εσωτερικό
μηχανισμό ανάπτυξης,
προκειμένου να
περιορίσει την εξάρτησή
της από τις εξωτερικές
συνθήκες και τη διεθνή
ζήτηση.
Η διεύρυνση του
δημοσιονομικού
ελλείμματος αποτυπώνει
αυτή τη μεταβολή.
Σύμφωνα με τις
προβλέψεις της τράπεζας,
το έλλειμμα της γενικής
κυβέρνησης αναμένεται να
φτάσει το 4,2% του
ονομαστικού ΑΕΠ το 2026,
από 2,9% το 2025. Για το
2027 προβλέπεται
περαιτέρω διεύρυνση στο
4,7%.
Η εξέλιξη συνδέεται με
την αύξηση των κρατικών
δαπανών, μεταξύ άλλων
για την άμυνα και τις
υποδομές. Ενδεικτικό
είναι ότι οι αμυντικές
δαπάνες έχουν ήδη
αυξηθεί περισσότερο από
25% σε ετήσια βάση, αν
και, σύμφωνα με τη
Deutsche
Bank,
εξακολουθούν να
υπολείπονται του ρυθμού
που απαιτείται για την
επίτευξη των σχετικών
στόχων.
Η δημοσιονομική επέκταση
έχει διπλή σημασία.
Βραχυπρόθεσμα ενισχύει
τη ζήτηση, ενώ
μακροπρόθεσμα μπορεί να
βελτιώσει τις
παραγωγικές δυνατότητες
της χώρας, εφόσον οι
πόροι κατευθυνθούν
αποτελεσματικά σε
υποδομές, τεχνολογία,
ενεργειακά δίκτυα και
παραγωγικές επενδύσεις.
Το μεγάλο στοίχημα είναι
η μετατροπή των
δημοσιονομικών πόρων σε
πραγματική αύξηση της
παραγωγικότητας. Η
αύξηση των κρατικών
δαπανών από μόνη της δεν
εγγυάται μια διατηρήσιμη
αναπτυξιακή πορεία.
Η
βιομηχανία εμφανίζει
σημάδια ανάκαμψης, αλλά
οι επενδύσεις παραμένουν
αδύναμες
Ιδιαίτερα ενθαρρυντικά
είναι τα μηνύματα από τη
γερμανική βιομηχανία.
Οι νέες παραγγελίες στη
μεταποίηση ανέκαμψαν
αισθητά τον Σεπτέμβριο
του 2026, με την αύξηση
να είναι ιδιαίτερα
έντονη όταν εξαιρούνται
οι μεγάλες παραγγελίες.
Σε τριμηνιαία βάση, οι
συνολικές βιομηχανικές
παραγγελίες παρέμειναν
σταθερές, ενώ η
βιομηχανική παραγωγή
συνέχισε να κινείται σε
τροχιά σταθεροποίησης.
Παράλληλα, οι
επιχειρηματικές
προσδοκίες βελτιώθηκαν
σημαντικά. Ο δείκτης
εξαγωγικών προσδοκιών
του ifo
έφτασε τον Οκτώβριο στο
υψηλότερο επίπεδο από
τον Φεβρουάριο του 2022,
ενώ το επιμέρους
στοιχείο των εξαγωγικών
παραγγελιών του
PMI
κινήθηκε κοντά στις 55
μονάδες, σαφώς πάνω από
το όριο των 50 μονάδων
που διαχωρίζει την
επέκταση από τη
συρρίκνωση.
Αξιοσημείωτη είναι και η
ανθεκτικότητα των
καθαρών εξαγωγών αγαθών,
οι οποίες εξακολουθούν
να εμφανίζουν καλύτερη
εικόνα από εκείνη που θα
μπορούσε να υποδηλώνει
το ευρύτερο διεθνές
περιβάλλον.
Ωστόσο, η ανάκαμψη της
παραγωγής δεν
συνοδεύεται ακόμη από
αντίστοιχη αναζωογόνηση
των επενδύσεων.
Οι επενδύσεις σε
μηχανήματα και εξοπλισμό
υποχώρησαν εκ νέου σε
τριμηνιαία βάση το
δεύτερο τρίμηνο, ενώ η
αξιοποίηση της
παραγωγικής
δυναμικότητας στη
βιομηχανία
σταθεροποιήθηκε περίπου
στο 79%, επίπεδο
χαμηλότερο από τον
μακροχρόνιο μέσο όρο.
Ακόμη πιο δύσκολη
παραμένει η κατάσταση
στις κατασκευές. Η
αξιοποίηση της
παραγωγικής
δυναμικότητας στον κλάδο
βρισκόταν στο 68% τον
Οκτώβριο,
καταδεικνύοντας ότι η
ανάκαμψη εξακολουθεί να
είναι υποτονική.
Τα υψηλά επιτόκια και το
αυξημένο κόστος
κατασκευής συνεχίζουν να
περιορίζουν τη ζήτηση,
κυρίως στον ιδιωτικό
τομέα.
Επομένως, η γερμανική
βιομηχανία εμφανίζει
ενδείξεις εξόδου από την
παρατεταμένη αδυναμία,
αλλά η επιστροφή σε έναν
ισχυρό επενδυτικό κύκλο
δεν έχει ακόμη
επιβεβαιωθεί.
Η
κατανάλωση παραμένει ο
αδύναμος κρίκος
Παρά τη βελτίωση της
βιομηχανικής
δραστηριότητας, η
εσωτερική ζήτηση
εξακολουθεί να αποτελεί
σημαντικό πρόβλημα.
Η καταναλωτική
εμπιστοσύνη επιδεινώθηκε
περαιτέρω τον Οκτώβριο,
ενώ η πρόθεση των
νοικοκυριών να
πραγματοποιήσουν μεγάλες
αγορές μέσα στους
επόμενους 12 μήνες
υποχώρησε εκ νέου.
Η εικόνα αυτή
αποτυπώνεται και στα
στοιχεία των λιανικών
πωλήσεων, οι οποίες
μειώθηκαν κατά 2% σε
μηνιαία βάση τον
Σεπτέμβριο.
Η επιφυλακτικότητα των
καταναλωτών συνδέεται με
την αβεβαιότητα για το
οικονομικό περιβάλλον,
τις πληθωριστικές
πιέσεις και τις
εξελίξεις στην αγορά
εργασίας. Η
Deutsche
Bank
εκτιμά ότι η αδύναμη
καταναλωτική εμπιστοσύνη
θα συνεχίσει να
επιβαρύνει την ιδιωτική
κατανάλωση.
Η προσωρινή μείωση του
φόρου στα καύσιμα, η
οποία παραμένει σε ισχύ
μέχρι το τέλος του 2026,
προσφέρει κάποια
ανακούφιση στα
νοικοκυριά. Ωστόσο, η
επίδρασή της ενδέχεται
να περιοριστεί από την
αύξηση των διεθνών τιμών
ενέργειας.
Οι τιμές του πετρελαίου
και του φυσικού αερίου
αποτελούν σημαντικό
παράγοντα κινδύνου,
καθώς οι γεωπολιτικές
εξελίξεις έχουν αυξήσει
την αβεβαιότητα για την
ενεργειακή τροφοδοσία.
Επιπλέον, η τράπεζα
επισημαίνει ότι
επίκεινται νέες
αναπροσαρμογές στις
τιμές φυσικού αερίου και
ηλεκτρικής ενέργειας για
τα νοικοκυριά.
Η πρόκληση για τη
γερμανική οικονομία
είναι συνεπώς να
μετατρέψει τη βελτίωση
της παραγωγής και τη
δημοσιονομική επέκταση
σε αύξηση του διαθέσιμου
εισοδήματος και της
κατανάλωσης.
Χωρίς ουσιαστική
ενίσχυση της ιδιωτικής
ζήτησης, η ανάκαμψη
κινδυνεύει να παραμείνει
υπερβολικά εξαρτημένη
από τις κρατικές δαπάνες
και τις εξαγωγές.
Πληθωρισμός και
επιτόκια: Νέα πίεση στο
οικονομικό περιβάλλον
Ένας ακόμη σημαντικός
κίνδυνος προέρχεται από
την επιμονή των
πληθωριστικών πιέσεων.
Η Deutsche
Bank
εκτιμά ότι ο πληθωρισμός
στη Γερμανία θα φτάσει
το 2,8% το 2026, από
2,2% το 2025, και θα
επιταχυνθεί περαιτέρω
στο 3,4% το 2027.
Η αύξηση των τιμών του
πετρελαίου, η άνοδος του
κόστους θέρμανσης και οι
επικείμενες
αναπροσαρμογές στις
τιμές ενέργειας
δημιουργούν πρόσθετες
πιέσεις.
Παράλληλα, οι τιμές
παραγωγού στον τομέα των
τροφίμων υποδεικνύουν
πιθανή επιτάχυνση των
ανατιμήσεων.
Σε αυτό το περιβάλλον, η
Deutsche
Bank
θεωρεί ότι ο κύκλος
νομισματικής χαλάρωσης
έχει ολοκληρωθεί και ότι
οι κεντρικές τράπεζες
ενδέχεται να κινηθούν εκ
νέου προς την αύξηση των
επιτοκίων.
Για την Ευρωπαϊκή
Κεντρική Τράπεζα
προβλέπει αύξηση του
επιτοκίου καταθέσεων
κατά 25 μονάδες βάσης
τον Δεκέμβριο, από 2,50%
σε 2,75%.
Αντίστοιχα, για την
Ομοσπονδιακή Τράπεζα των
ΗΠΑ προβλέπει τρεις
διαδοχικές αυξήσεις κατά
25 μονάδες βάσης, τον
Δεκέμβριο του 2026, τον
Ιανουάριο και τον Μάρτιο
του 2027.
Οι εκτιμήσεις αυτές
έχουν ιδιαίτερη σημασία
για τη Γερμανία, καθώς
τα υψηλότερα επιτόκια
αυξάνουν το κόστος
χρηματοδότησης για
επιχειρήσεις και
νοικοκυριά.
Ήδη, τα επιτόκια των
στεγαστικών δανείων
διάρκειας 5-10 ετών
έχουν κινηθεί κοντά στο
3,9%, ενώ το κόστος
χρηματοδότησης των
επιχειρήσεων έχει
αυξηθεί περίπου στο
4,8%.
Η εξέλιξη αυτή μπορεί να
περιορίσει τις
επενδύσεις σε εξοπλισμό,
να επιβραδύνει την
ανάκαμψη των κατασκευών
και να διατηρήσει την
πίεση στην πιστωτική
ζήτηση.
Η Deutsche
Bank
εκτιμά ότι οι αποδόσεις
των δεκαετών γερμανικών
ομολόγων θα διαμορφωθούν
στο 3,2% στο τέλος του
2026, ενώ οι αντίστοιχες
αποδόσεις των
αμερικανικών ομολόγων θα
κινηθούν στο 4,8%.
Η αγορά εργασίας δεν
ακολουθεί ακόμη την
ανάκαμψη
Παρά τα ενθαρρυντικά
μηνύματα από τη
βιομηχανία και τις
επιχειρηματικές
προσδοκίες, η αγορά
εργασίας παραμένει
υποτονική.
Η ανεργία στη Γερμανία
διατηρήθηκε στο 6,4% τον
Οκτώβριο, ενώ οι
διαθέσιμες θέσεις
εργασίας υποχώρησαν στις
645.000.
Η Deutsche
Bank
επισημαίνει ότι ο
διαρθρωτικός
μετασχηματισμός βασικών
γερμανικών βιομηχανικών
κλάδων εξακολουθεί να
επιβαρύνει την
απασχόληση.
Ωστόσο, ορισμένοι
πρόδρομοι δείκτες της
αγοράς εργασίας έχουν
αρχίσει να βελτιώνονται,
υποδεικνύοντας πιθανή
σταθεροποίηση.
Η διαφορά ανάμεσα στη
σταθεροποίηση και στην
ουσιαστική ανάκαμψη
παραμένει σημαντική. Η
γερμανική οικονομία δεν
έχει ακόμη δημιουργήσει
τις προϋποθέσεις για μια
ισχυρή αύξηση της
απασχόλησης.
Αυτό έχει ευρύτερες
συνέπειες, καθώς η
αδύναμη αγορά εργασίας
περιορίζει την
εμπιστοσύνη των
νοικοκυριών και τη
διάθεσή τους να αυξήσουν
τις δαπάνες τους.
Η τεχνητή νοημοσύνη
αναδεικνύεται σε
στρατηγική ευκαιρία για
τη γερμανική βιομηχανία
Το πιο ενδιαφέρον και
ίσως το πιο
μακροπρόθεσμα
καθοριστικό στοιχείο της
έκθεσης αφορά την
τεχνητή νοημοσύνη.
Η Deutsche
Bank
θεωρεί ότι η παγκόσμια
έκρηξη επενδύσεων στην
AI
δημιουργεί ήδη μετρήσιμα
οφέλη για τη γερμανική
βιομηχανία, ενώ
παράλληλα μπορεί να
αποτελέσει έναν από τους
βασικούς μοχλούς
ενίσχυσης της
μελλοντικής
παραγωγικότητας.
Η Γερμανία διαθέτει
σημαντικά πλεονεκτήματα
σε αυτό το πεδίο: ισχυρή
βιομηχανική τεχνογνωσία,
προηγμένη μεταποιητική
βάση και μεγάλους όγκους
δεδομένων από τις
παραγωγικές διαδικασίες.
Τα πρώτα αποτελέσματα
είναι ήδη ορατά. Οι
παραγγελίες οπτικών
οργάνων, τα οποία
χρησιμοποιούνται και
στην κατασκευή
εξαρτημάτων για την
παραγωγή προηγμένων
ημιαγωγών, σχεδόν
διπλασιάστηκαν μέσα σε
έναν χρόνο.
Η εξέλιξη αυτή
καταδεικνύει ότι η
Γερμανία μπορεί να
επωφεληθεί από την
παγκόσμια επενδυτική
έκρηξη στην τεχνητή
νοημοσύνη, ακόμη και
χωρίς να κυριαρχεί στην
παραγωγή των ίδιων των
προηγμένων
μικροεπεξεργαστών.
Ωστόσο, η μεγαλύτερη
ευκαιρία δεν βρίσκεται
αποκλειστικά στην
προμήθεια εξοπλισμού για
την αλυσίδα παραγωγής
ημιαγωγών. Βρίσκεται
στην ενσωμάτωση της
τεχνητής νοημοσύνης στις
ίδιες τις βιομηχανικές
διαδικασίες.
Αυτή είναι η έννοια της
Industrial
AI:
η αξιοποίηση της
τεχνητής νοημοσύνης στην
παραγωγή, στη συντήρηση
εξοπλισμού, στη
διαχείριση εφοδιαστικών
αλυσίδων, στον ποιοτικό
έλεγχο και στη
βελτιστοποίηση της
λειτουργίας των
εργοστασίων.
Σύμφωνα με τα στοιχεία
της έκθεσης, το 79% των
επιχειρήσεων που
συμμετείχαν στη σχετική
έρευνα θεωρεί ότι η
τεχνητή νοημοσύνη θα
αποτελέσει κρίσιμο
παράγοντα για την
ανταγωνιστικότητα της
γερμανικής βιομηχανίας.
Παράλληλα, το 76% εκτιμά
ότι η Γερμανία πρέπει να
διαδραματίσει
πρωταγωνιστικό ρόλο στην
υιοθέτηση της
τεχνολογίας.
Αυτό αποκαλύπτει ότι η
ίδια η βιομηχανία
αντιλαμβάνεται την
AI
όχι ως μια παροδική
τεχνολογική τάση, αλλά
ως στρατηγική προϋπόθεση
για τη διατήρηση της
διεθνούς
ανταγωνιστικότητάς της.
Οι επιχειρήσεις
υιοθετούν την AI,
αλλά απέχουν ακόμη από
την πλήρη αξιοποίησή της
Η υιοθέτηση της τεχνητής
νοημοσύνης στις
γερμανικές επιχειρήσεις
επιταχύνεται.
Το ποσοστό των εταιρειών
που χρησιμοποιούν
AI
στις επιχειρηματικές
τους διαδικασίες
αυξήθηκε από 13% τον
Ιούνιο του 2023 σε 27%
τον Ιούνιο του 2024, 41%
τον Μάιο του 2025 και
55% τον Μάιο του 2026.
Επιπλέον, ένα 16%
σχεδιάζει να υιοθετήσει
την τεχνολογία, ενώ
περισσότερο από το ένα
πέμπτο των επιχειρήσεων
βρίσκεται ακόμη στο
στάδιο της διερεύνησης
των δυνατοτήτων της.
Παρά την ταχεία
εξάπλωση, η πραγματική
αξιοποίηση των
δυνατοτήτων της
AI
παραμένει περιορισμένη.
Σύμφωνα με την έρευνα
που παραθέτει η
Deutsche
Bank,
το 59% των επιχειρήσεων
που χρησιμοποιούν
τεχνητή νοημοσύνη
δηλώνει ότι δεν έχει
καταφέρει ακόμη να
αξιοποιήσει ουσιαστικά
τις δυνατότητές της. Ένα
επιπλέον 28% εκτιμά ότι
η αξιοποίησή της
παραμένει περιορισμένη.
Μόλις το 3% θεωρεί ότι
αξιοποιεί τις
δυνατότητες της
τεχνολογίας σε μεγάλο
βαθμό.
Το χάσμα ανάμεσα στην
υιοθέτηση της τεχνητής
νοημοσύνης και στην
παραγωγική αξιοποίησή
της αποτελεί μία από τις
μεγαλύτερες προκλήσεις
για τη γερμανική
οικονομία.
Τα εμπόδια είναι κυρίως
οργανωτικά και
τεχνολογικά. Το 72% των
επιχειρήσεων που
εξετάζουν την υιοθέτηση
AI
αλλά δεν την έχουν ακόμη
εφαρμόσει αναφέρει ως
βασικό πρόβλημα την
έλλειψη τεχνογνωσίας.
Παράλληλα, το 62%
αναφέρεται στις νομικές
συνέπειες και στην
αβεβαιότητα του
ρυθμιστικού πλαισίου,
ενώ το 60% επισημαίνει
ζητήματα προστασίας
δεδομένων.
Περίπου το 45%
αντιμετωπίζει προβλήματα
συμβατότητας με τα
υφιστάμενα πληροφοριακά
συστήματα ή δυσκολίες ως
προς τη διαθεσιμότητα
και την ποιότητα των
δεδομένων.
Το συμπέρασμα είναι ότι
η τεχνολογία από μόνη
της δεν αρκεί. Για να
μετατραπεί η AI
σε πραγματικό
πλεονέκτημα
παραγωγικότητας,
απαιτούνται επενδύσεις,
κατάλληλες δεξιότητες,
αναδιοργάνωση των
επιχειρηματικών
διαδικασιών και
αποτελεσματική
ενσωμάτωση στα
υφιστάμενα συστήματα.
Η τεχνητή νοημοσύνη δεν
οδηγεί ακόμη σε μαζική
απώλεια θέσεων εργασίας
Ένα από τα πιο
ενδιαφέροντα
συμπεράσματα της έκθεσης
αφορά τις επιπτώσεις της
τεχνητής νοημοσύνης στην
απασχόληση.
Παρά τις ανησυχίες για
εκτεταμένη υποκατάσταση
εργαζομένων από
αυτοματοποιημένα
συστήματα, οι
επιχειρήσεις δεν
αναμένουν σημαντικές
συνολικές μεταβολές στην
απασχόληση μέσα στα
επόμενα τρία χρόνια.
Συγκεκριμένα, το 81% των
επιχειρήσεων εκτιμά ότι
ο αριθμός των
εργαζομένων τους θα
παραμείνει αμετάβλητος.
Μόλις το 10% προβλέπει
μείωση του προσωπικού,
ενώ το 9% αναμένει
αύξηση.
Η εικόνα αυτή υποδηλώνει
ότι, τουλάχιστον σε
βραχυπρόθεσμο ορίζοντα,
η τεχνητή νοημοσύνη
αναμένεται να
μετασχηματίσει κυρίως το
περιεχόμενο των θέσεων
εργασίας και όχι να
προκαλέσει γενικευμένη
συρρίκνωση της
απασχόλησης.
Τα στοιχεία για την
απασχόληση μεταξύ 2022
και 2025 δείχνουν,
μάλιστα, ότι οι θέσεις
εργασίας σε επαγγέλματα
με μεγαλύτερη έκθεση
στην AI
εξελίχθηκαν καλύτερα για
εργαζομένους ηλικίας άνω
των 30 ετών.
Μόνο στην ηλικιακή ομάδα
20-29 ετών καταγράφηκε
λιγότερο ευνοϊκή εξέλιξη
στις θέσεις εργασίας με
υψηλότερη έκθεση στην
τεχνητή νοημοσύνη, χωρίς
όμως η συγκεκριμένη
συσχέτιση να είναι
στατιστικά σημαντική.
Παράλληλα, οι
επιχειρήσεις
εξακολουθούν να θεωρούν
περιορισμένες τις
δυνατότητες πλήρους
αντικατάστασης
εργαζομένων υψηλής
εξειδίκευσης από
λιγότερο εξειδικευμένο
προσωπικό που
χρησιμοποιεί εργαλεία
AI.
Περίπου μία στις πέντε
επιχειρήσεις που
χρησιμοποιούν AI
θεωρεί εύκολη ή πολύ
εύκολη μια τέτοια
αντικατάσταση, ενώ
περισσότερες από τις
μισές εξακολουθούν να τη
θεωρούν δύσκολη ή
αδύνατη.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η
αγορά εργασίας θα
παραμείνει ανεπηρέαστη.
Αντίθετα, οι
απαιτούμενες δεξιότητες
αλλάζουν ήδη. Στα τέλη
Σεπτεμβρίου 2026, σχεδόν
το 6% των αγγελιών
εργασίας στη Γερμανία
περιλάμβανε απαιτήσεις
σχετικές με την τεχνητή
νοημοσύνη.
Η προσαρμογή του
ανθρώπινου δυναμικού,
επομένως, αναδεικνύεται
σε καθοριστικό παράγοντα
για την αξιοποίηση της
τεχνολογίας.
Η δημογραφική πρόκληση
και το στοίχημα της
παραγωγικότητας
Πέρα από τις άμεσες
επιπτώσεις της στην
παραγωγή και την
απασχόληση, η τεχνητή
νοημοσύνη μπορεί να
αποκτήσει ακόμη
μεγαλύτερη σημασία για
τη Γερμανία λόγω των
δημογραφικών εξελίξεων.
Η γήρανση του πληθυσμού
και η μείωση του
διαθέσιμου εργατικού
δυναμικού αναμένεται να
επιβαρύνουν όλο και
περισσότερο το δυνητικό
προϊόν της οικονομίας
μέχρι το τέλος της
δεκαετίας.
Με άλλα λόγια, η
Γερμανία κινδυνεύει να
αντιμετωπίσει έναν
διαρκώς αυξανόμενο
περιορισμό στην ανάπτυξή
της εξαιτίας της μείωσης
των διαθέσιμων
εργατοωρών.
Η ενίσχυση της
παραγωγικότητας αποτελεί
συνεπώς βασική
προϋπόθεση για τη
διατήρηση της
αναπτυξιακής δυναμικής.
Η Deutsche
Bank
εκτιμά ότι η τεχνητή
νοημοσύνη μπορεί να
περιορίσει μέρος των
αρνητικών επιπτώσεων των
δημογραφικών αλλαγών,
αυξάνοντας την παραγωγή
ανά εργαζόμενο και
επιτρέποντας στις
επιχειρήσεις να
αξιοποιούν
αποτελεσματικότερα τους
διαθέσιμους πόρους.
Ωστόσο, η επίδραση αυτή
δεν αναμένεται να είναι
άμεση.
Η υιοθέτηση της
AI
απαιτεί αρχικά
σημαντικές επενδύσεις,
προσαρμογή των
συστημάτων και
εκπαίδευση του
προσωπικού. Το κόστος
μετάβασης μπορεί να
καθυστερήσει την
εμφάνιση μετρήσιμων
κερδών παραγωγικότητας.
Επομένως, η τεχνητή
νοημοσύνη δεν αποτελεί
μια άμεση λύση στα
δημογραφικά προβλήματα
της Γερμανίας, αλλά μια
δυνητικά κρίσιμη
μακροπρόθεσμη απάντηση.
Οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι
εξακολουθούν να απειλούν
την ανάκαμψη
Η διεθνής συγκυρία
αποτελεί έναν ακόμη
παράγοντα αβεβαιότητας.
Παρότι οι δείκτες
γεωπολιτικού κινδύνου
έχουν υποχωρήσει σε
σχέση με προηγούμενες
περιόδους, οι παγκόσμιες
εφοδιαστικές αλυσίδες
εξακολουθούν να
βρίσκονται υπό πίεση.
Η Deutsche
Bank
επισημαίνει ιδιαίτερα
τους κινδύνους από την
προέλαση των Χούθι και
τις απειλές για τη
ναυσιπλοΐα στα Στενά
Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, καθώς
και τις επιθέσεις σε
ενεργειακές υποδομές της
Σαουδικής Αραβίας,
μεταξύ των οποίων και ο
αγωγός East-West.
Οι εξελίξεις αυτές
αυξάνουν την ευπάθεια
των εναλλακτικών οδών
εξαγωγής πετρελαίου και
μπορούν να προκαλέσουν
νέες αναταράξεις στις
διεθνείς ενεργειακές
αγορές.
Οι τιμές του πετρελαίου
παραμένουν ιδιαίτερα
ευμετάβλητες, ενώ οι
ευρωπαϊκές τιμές φυσικού
αερίου έχουν αυξηθεί
αισθητά, αν και
βρίσκονται αρκετά
χαμηλότερα από τα ακραία
επίπεδα του 2022.
Η Deutsche
Bank
προβλέπει ότι η τιμή του
Brent
θα διαμορφωθεί κατά μέσο
όρο στα 100 δολάρια το
βαρέλι το τέταρτο
τρίμηνο του 2026, πριν
υποχωρήσει σταδιακά στα
90 δολάρια το πρώτο
τρίμηνο του 2027 και στα
70 δολάρια το δεύτερο
εξάμηνο του επόμενου
έτους.
Για τη Γερμανία, η
εξέλιξη των ενεργειακών
τιμών έχει ιδιαίτερη
σημασία, λόγω της
μεγάλης βιομηχανικής της
βάσης και της εξάρτησης
σημαντικών παραγωγικών
κλάδων από το ενεργειακό
κόστος.
Μια νέα ενεργειακή
αναταραχή θα μπορούσε να
περιορίσει τα περιθώρια
κέρδους των
επιχειρήσεων, να
ενισχύσει τον πληθωρισμό
και να επιβαρύνει εκ
νέου την
ανταγωνιστικότητα της
γερμανικής βιομηχανίας.
Η παγκόσμια οικονομία
προσφέρει στήριξη, αλλά
η Ευρώπη παραμένει
αδύναμη
Το διεθνές οικονομικό
περιβάλλον παρουσιάζει
μια ανομοιογενή εικόνα.
Η Deutsche
Bank
προβλέπει παγκόσμια
ανάπτυξη 3,4% για το
2026 και 3,4% για το
2027.
Οι ΗΠΑ αναμένεται να
αναπτυχθούν κατά 2,3% το
2026, με σημαντική
στήριξη από τις
επενδύσεις που
συνδέονται με την
τεχνητή νοημοσύνη.
Η Κίνα εκτιμάται ότι θα
εμφανίσει ανάπτυξη 4,6%,
καθώς οι πολιτικές
δημοσιονομικής
εξυγίανσης αναμένεται να
περιορίσουν ελαφρώς τον
ρυθμό επέκτασης.
Αντίθετα, η Ευρωζώνη
παραμένει ο αδύναμος
κρίκος, με προβλεπόμενη
ανάπτυξη μόλις 0,8% το
2026 και 1,2% το 2027.
Η απόκλιση αυτή έχει
ιδιαίτερη σημασία για τη
Γερμανία, καθώς η
οικονομία της είναι
στενά συνδεδεμένη με την
ευρωπαϊκή αγορά και τις
διεθνείς εμπορικές ροές.
Παράλληλα, οι εμπορικές
σχέσεις των ΗΠΑ με την
Κίνα και τον Καναδά
εξακολουθούν να
αποτελούν πιθανές πηγές
νέας αβεβαιότητας.
Η γερμανική οικονομία
χρειάζεται επομένως όχι
μόνο να αξιοποιήσει τις
εσωτερικές
δημοσιονομικές
δυνατότητες, αλλά και να
προσαρμοστεί σε ένα
διεθνές περιβάλλον που
χαρακτηρίζεται από
μεταβαλλόμενες εμπορικές
σχέσεις, γεωπολιτικούς
κινδύνους και
τεχνολογικό ανταγωνισμό.
Οι προβλέψεις της
Deutsche
Bank
για τη γερμανική
οικονομία
Οι βασικές
μακροοικονομικές
προβλέψεις της τράπεζας
αποτυπώνουν μια σταδιακή
επιτάχυνση της
ανάπτυξης, αλλά και
αυξημένες δημοσιονομικές
και πληθωριστικές
πιέσεις.
|
Δείκτης
|
2025
|
2026
|
2027
|
|
Ανάπτυξη ΑΕΠ
|
0,2%
|
1,0%
|
1,3%
|
|
Πληθωρισμός
(CPI)
|
2,2%
|
2,8%
|
3,4%
|
|
Ισοζύγιο
τρεχουσών
συναλλαγών (%
ΑΕΠ)
|
4,4%
|
4,6%
|
4,3%
|
|
Δημοσιονομικό
ισοζύγιο (% ΑΕΠ)
|
-2,9%
|
-4,2%
|
-4,7%
|
Πηγή: Deutsche Bank
Research, Νοέμβριος
2026.
Οι προβλέψεις αποτελούν
εκτιμήσεις της τράπεζας.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι
η γερμανική οικονομία
αναμένεται να επιστρέψει
σε υψηλότερους ρυθμούς
ανάπτυξης, αλλά η
βελτίωση συνοδεύεται από
αυξημένο πληθωρισμό και
διεύρυνση των
δημοσιονομικών
ελλειμμάτων.
Αυτό σημαίνει ότι η
επόμενη φάση της
ανάκαμψης θα πρέπει να
κριθεί όχι μόνο από τον
ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ,
αλλά και από την
ποιότητα της ανάπτυξης
και τη δυνατότητα
διατήρησής της.
Το μεγάλο στοίχημα: Από
την προσωρινή ανάκαμψη
στη διατηρήσιμη ανάπτυξη
Η έκθεση της
Deutsche
Bank
περιγράφει μια γερμανική
οικονομία που αρχίζει να
ανακτά μέρος της
δυναμικής της, αλλά
εξακολουθεί να
αντιμετωπίζει βαθιά
διαρθρωτικά προβλήματα.
Η δημοσιονομική επέκταση
δημιουργεί τις
προϋποθέσεις για
βραχυπρόθεσμη ενίσχυση
της οικονομικής
δραστηριότητας. Η
βελτίωση των
βιομηχανικών παραγγελιών
και των εξαγωγικών
προσδοκιών υποδηλώνει
ότι η παραγωγική βάση
αρχίζει να
σταθεροποιείται. Και η
παγκόσμια επενδυτική
έκρηξη στην τεχνητή
νοημοσύνη προσφέρει μια
σημαντική ευκαιρία για
τη γερμανική βιομηχανία.
Ωστόσο, η χώρα πρέπει να
αντιμετωπίσει ταυτόχρονα
μια σειρά από
αλληλένδετες προκλήσεις:
την αδύναμη ιδιωτική
κατανάλωση, το υψηλό
κόστος χρηματοδότησης,
τη χαμηλή αξιοποίηση
παραγωγικής
δυναμικότητας, τις
δημογραφικές πιέσεις και
την ανάγκη επιτάχυνσης
του τεχνολογικού
μετασχηματισμού.
Το κρίσιμο ερώτημα δεν
είναι πλέον μόνο αν η
Γερμανία θα καταφέρει να
επιτύχει ανάπτυξη 1% το
2026 και 1,3% το 2027.
Είναι αν θα μπορέσει να
μετατρέψει τη σημερινή
δημοσιονομική και
τεχνολογική ώθηση σε μια
νέα παραγωγική βάση,
ικανή να στηρίξει
υψηλότερους ρυθμούς
ανάπτυξης για πολλά
χρόνια.
Σε αυτό το πλαίσιο, η
τεχνητή νοημοσύνη μπορεί
να αποτελέσει πολύ
περισσότερα από έναν
ακόμη παράγοντα
ενίσχυσης της
βιομηχανικής παραγωγής.
Μπορεί να εξελιχθεί σε
βασικό εργαλείο
αντιμετώπισης της
δημογραφικής
συρρίκνωσης, ενίσχυσης
της ανταγωνιστικότητας
και αναβάθμισης του
παραγωγικού μοντέλου της
χώρας.
Η Γερμανία βρίσκεται,
συνεπώς, μπροστά σε μια
κρίσιμη μετάβαση: από
μια οικονομία που
στηρίζεται παραδοσιακά
στη βιομηχανική της ισχύ
και στις εξαγωγές, σε
μια οικονομία που θα
πρέπει να συνδυάσει τη
βιομηχανική τεχνογνωσία
με την ψηφιακή
καινοτομία, τις νέες
τεχνολογίες και τις
παραγωγικές επενδύσεις.
Η ανάκαμψη του 2026
μπορεί να αποτελέσει την
αρχή αυτής της
μετάβασης. Το αν θα
εξελιχθεί σε διατηρήσιμη
αναπτυξιακή αλλαγή θα
εξαρτηθεί από την
αποτελεσματικότητα της
δημοσιονομικής
πολιτικής, την ταχύτητα
υιοθέτησης της τεχνητής
νοημοσύνης και την
ικανότητα της χώρας να
αντιμετωπίσει τις
διαρθρωτικές αδυναμίες
που επί χρόνια
περιορίζουν τις
οικονομικές της
επιδόσεις.
|