|
Ιστορικά, η Fed έχει
μειώσει επιτόκια σε
περιβάλλον τόσο ισχυρής
ονομαστικής ανάπτυξης
κυρίως κατά τη δεκαετία
του 1970 – μια περίοδο
που ταυτίστηκε με
έντονες πληθωριστικές
πιέσεις. Λίγοι σήμερα θα
υποστήριζαν την
επανάληψη εκείνης της
νομισματικής
προσέγγισης.
Αδύναμο
δολάριο και αλλαγή
καθεστώτος;
Παράλληλα, το δολάριο
εμφανίζει σαφή αδυναμία.
Ο δείκτης
U.S. Dollar Index
(DXY) έχει υποχωρήσει
περίπου 10% σε ετήσια
βάση. Εάν η Fed
προχωρήσει σε περαιτέρω
μειώσεις επιτοκίων ενώ
το νόμισμα ήδη
αποδυναμώνεται, η κίνηση
αυτή θα μπορούσε να
σηματοδοτήσει μια έμμεση
μετάβαση σε καθεστώς
«ασθενούς δολαρίου»,
παρά τη ρητορική υπέρ
του ισχυρού νομίσματος.
Ορισμένοι εκτιμούν ότι η
άνοδος της
παραγωγικότητας μέσω της
τεχνητής νοημοσύνης θα
λειτουργήσει
αποπληθωριστικά,
στηρίζοντας το νόμισμα
και απορροφώντας
πιέσεις. Ωστόσο, η
εικόνα είναι πιο
σύνθετη. Οι
πληθωριστικές συνέπειες
της αποπαγκοσμιοποίησης,
των εμπορικών
περιορισμών και της
αναδιάρθρωσης των
εφοδιαστικών αλυσίδων
ενδέχεται να
υπεραντισταθμίσουν τα
οφέλη της τεχνολογικής
προόδου.
Πληθωριστικές ενδείξεις
παραμένουν
Ενδείξεις από έρευνες
μικρών επιχειρήσεων
καταγράφουν αυξανόμενες
προθέσεις ανατιμήσεων,
στοιχείο που δεν συνάδει
με σενάριο ταχείας
αποκλιμάκωσης του
πληθωρισμού. Η τεχνητή
νοημοσύνη μπορεί να
αντικαθιστά θέσεις σε
υπηρεσίες ή
προγραμματισμό, αλλά δεν
μεταβάλλει άμεσα το
κόστος παραγωγής αγαθών
που εισάγονται ή
επηρεάζονται από
συναλλαγματικές
διακυμάνσεις. Ένα πιο
αδύναμο δολάριο
ενδέχεται να
τροφοδοτήσει νέες
αυξήσεις τιμών.
Πώς
πρέπει να κινηθούν οι
επενδυτές
Για
πρώτη φορά μετά από
σχεδόν δύο δεκαετίες, το
ενδεχόμενο παρατεταμένης
αδυναμίας του δολαρίου
επανέρχεται στο
επίκεντρο. Οι Αμερικανοί
επενδυτές παραμένουν
σημαντικά
υποεκτεθειμένοι σε
μετοχές εκτός ΗΠΑ, παρά
το γεγονός ότι οι μη
αμερικανικές αγορές
αντιπροσωπεύουν περίπου
το 40% του
MSCI All-Country World
Index.
Οι
διεθνείς αγορές
προσφέρουν σήμερα:
Ανταγωνιστικούς ρυθμούς
αύξησης κερδών
Διπλάσια
μερισματική απόδοση
(περίπου 2,5% έναντι
1,2% για τις ΗΠΑ)
Χαμηλότερες αποτιμήσεις,
με δείκτη P/E γύρω στο
18 έναντι 26 για τις
αμερικανικές μετοχές
Η
σύγκριση μεταξύ
MSCI ACWI ex USA
και
MSCI USA Index
αποτυπώνει αυτή τη
διαφοροποίηση τόσο σε
αποτίμηση όσο και σε
εισόδημα.
Η
σημασία της «διάρκειας»
στις μετοχές
Σε
περιβάλλον πιθανής
ανόδου των
μακροπρόθεσμων
επιτοκίων, οι μετοχές
«μακράς διάρκειας» –
δηλαδή εκείνες που
στηρίζονται σε
προσδοκώμενα μελλοντικά
κέρδη – είναι πιο
ευάλωτες. Αντίθετα,
εταιρείες με σταθερές
ταμειακές ροές και
υψηλότερες μερισματικές
αποδόσεις εμφανίζουν
χαμηλότερη ευαισθησία.
Ενδεικτικά, η συνολική
απόδοση του
S&P 500 Dividend
Aristocrats τα
τελευταία 25 χρόνια
είναι σχεδόν αντίστοιχη
εκείνης του
Nasdaq Composite,
αλλά με αισθητά
μικρότερη μεταβλητότητα.
Η δύναμη του ανατοκισμού
μέσω μερισμάτων
παραμένει διαχρονικά
ένας από τους
αποτελεσματικότερους
μηχανισμούς δημιουργίας
πλούτου.
Συμπέρασμα
Εάν η
Fed μειώσει επιτόκια με
την οικονομία σε ισχυρή
φάση και το δολάριο σε
υποχώρηση, θα πρόκειται
για ένα ιστορικά σπάνιο
– ίσως μοναδικό –
οικονομικό καθεστώς. Σε
αυτό το περιβάλλον, η
γεωγραφική διαφοροποίηση
και η έμφαση σε μετοχές
με σταθερό εισόδημα και
μικρότερη «διάρκεια»
ενδέχεται να αποτελέσουν
τις πιο συνετές
επιλογές.
Σε μια
οικονομία που μπορεί
πράγματι να αποδειχθεί
«πρωτοφανής», η
πειθαρχημένη
διαφοροποίηση ίσως
αποδειχθεί το
σημαντικότερο επενδυτικό
εργαλείο.
Πηγή:
Financial Times
|
