Σύμφωνα με τουρκικές πηγές, η Άγκυρα θεωρεί ότι το κράτος της σημαίας των πλοίων που θα συμμετέχουν στις εργασίες θα πρέπει, πριν από την έναρξη των δραστηριοτήτων, να επικοινωνεί μέσω της διπλωματικής οδού με την τουρκική πλευρά. Όπως υποστηρίζεται, με αυτόν τον τρόπο θα εξασφαλίζονται ο συντονισμός, η συνεργασία και η αποφυγή επικαλύψεων ή πιθανών συγκρούσεων μεταξύ δραστηριοτήτων.

Η τουρκική κυβέρνηση παρουσιάζει τη συγκεκριμένη θέση ως συμβατή με το διεθνές δίκαιο και τη διεθνή κρατική πρακτική. Ωστόσο, πίσω από τη συγκεκριμένη τοποθέτηση βρίσκεται ένα ευρύτερο ζήτημα που αφορά τις τουρκικές αξιώσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το μήνυμα της Άγκυρας για τα ενεργειακά έργα

Η παρέμβαση της Τουρκίας ουσιαστικά επαναφέρει στο προσκήνιο τη θέση ότι μεγάλης κλίμακας ενεργειακές και υποθαλάσσιες υποδομές στην περιοχή δεν μπορούν να προχωρούν χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι τουρκικές διεκδικήσεις.

Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία στην περίπτωση του GSI, καθώς η διαδρομή του καλωδίου περνά από θαλάσσιες περιοχές που βρίσκονται στο επίκεντρο των ελληνοτουρκικών διαφορών.

Η Άγκυρα επιδιώκει έτσι να διατηρήσει έναν ρόλο στις εξελίξεις γύρω από έργα που θεωρεί ότι επηρεάζουν τις δικές της διεκδικήσεις θαλάσσιων δικαιωμάτων, ακόμη και όταν αυτά αφορούν διεθνείς ενεργειακές υποδομές.

Δεν είναι, άλλωστε, η πρώτη φορά που η Τουρκία συνδέει την πρόοδο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου με τις συγκεκριμένες θέσεις της.

Το προηγούμενο με το «Ievoli Relume»

Το προηγούμενο που επικαλείται η τουρκική πλευρά ανάγεται στον Ιούλιο του 2024, όταν το ιταλικό ερευνητικό πλοίο Ievoli Relume πραγματοποιούσε έρευνες για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου στην περιοχή νότια της Κάσου.

Τότε η Άγκυρα είχε κινητοποιήσει πολεμικά πλοία στην περιοχή, υποστηρίζοντας ότι οι συγκεκριμένες δραστηριότητες αφορούσαν θαλάσσιες ζώνες στις οποίες θεωρεί ότι διαθέτει δικαιώματα βάσει του τουρκολιβυκού μνημονίου.

Η Αθήνα απορρίπτει τις συγκεκριμένες τουρκικές αξιώσεις και χαρακτηρίζει το μνημόνιο Τουρκίας–Λιβύης παράνομο και ανυπόστατο ως προς την ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Η επαναφορά του ζητήματος από την Άγκυρα δείχνει ότι η υλοποίηση του GSI δεν αποτελεί αποκλειστικά ένα ενεργειακό ή οικονομικό project. Έχει αποκτήσει και σαφή γεωπολιτική διάσταση, καθώς συνδέεται άμεσα με τις διαφορετικές αντιλήψεις Ελλάδας και Τουρκίας για τα δικαιώματα και τις αρμοδιότητες στις θαλάσσιες ζώνες της Ανατολικής Μεσογείου.