Η ναυτιλία γίνεται ο μεγαλύτερος κίνδυνος

Η Goldman Sachs θεωρεί ότι τα γεγονότα των τελευταίων ημερών έχουν αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο οι διαταραχές στις θαλάσσιες μεταφορές να διευρυνθούν και να γίνουν πιο σοβαρές.

Στο επίκεντρο βρίσκεται για ακόμη μία φορά το Στενό του Ορμούζ, από όπου διέρχεται μεγάλο μέρος των ενεργειακών ροών της περιοχής. Η αντιπαράθεση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν παραμένει έντονη, ενώ οι εξελίξεις γύρω από τη ναυσιπλοΐα δημιουργούν τον φόβο ότι το πρόβλημα μπορεί να μετατραπεί από μια περιφερειακή ενεργειακή κρίση σε ευρύτερο σοκ προσφοράς.

Αυτό είναι και το στοιχείο που διαφοροποιεί τη σημερινή κατάσταση από μια απλή άνοδο του γεωπολιτικού premium. Εάν οι περιορισμοί επηρεάσουν συστηματικά τις μεταφορές, η αγορά θα πρέπει να τιμολογήσει όχι μόνο τον κίνδυνο απώλειας παραγωγής, αλλά και τη δυσκολία μεταφοράς των διαθέσιμων φορτίων στους τελικούς αγοραστές.

Το πετρέλαιο δεν είναι το μοναδικό στοίχημα

Παρά την ανοδική της εκτίμηση για το crude, η Goldman Sachs δεν θεωρεί ότι το πετρέλαιο αποτελεί τον καλύτερο τρόπο για να τοποθετηθούν οι επενδυτές απέναντι σε μια περαιτέρω κλιμάκωση της κρίσης.

Αντίθετα, προτιμά long θέσεις στο φυσικό αέριο και στα διυλισμένα πετρελαϊκά προϊόντα, με ιδιαίτερη έμφαση στο diesel.

Ο λόγος είναι ότι οι διαταραχές στην προσφορά εμφανίζονται ακόμη εντονότερες στις συγκεκριμένες αγορές. Το diesel, ειδικότερα, έχει ήδη καταγράψει πολύ μεγαλύτερη άνοδο από το αργό πετρέλαιο και η τιμή του έχει υπερδιπλασιαστεί από τις αρχές του έτους.

Η Goldman εκτιμά ότι τα περιθώρια κέρδους των διυλιστηρίων και οι τιμές των προϊόντων μπορούν να παραμείνουν υπό πίεση όσο συνεχίζονται οι διαταραχές στις διεθνείς εφοδιαστικές αλυσίδες. Ήδη οι ευρωπαϊκές αγορές καυσίμων εμφανίζουν ιδιαίτερα αυξημένα περιθώρια διύλισης, με το diesel να βρίσκεται μεταξύ των προϊόντων που επηρεάζονται περισσότερο.

Γιατί το diesel μπορεί να υπεραποδώσει

Το σκεπτικό της Goldman είναι ότι μια διαταραχή στη Μέση Ανατολή δεν πλήττει μόνο την προσφορά αργού. Μπορεί να δημιουργήσει ταυτόχρονα προβλήματα στη λειτουργία των διυλιστηρίων, στις θαλάσσιες μεταφορές και στη διαθεσιμότητα των τελικών προϊόντων.

Αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση νέας κλιμάκωσης, οι τιμές του diesel και άλλων refined products ενδέχεται να αυξηθούν ταχύτερα από την τιμή του ίδιου του αργού.

Η Goldman έχει ήδη προτείνει ως γεωπολιτικό hedge τοποθετήσεις στο ευρωπαϊκό diesel, καθώς η αγορά ήταν ήδη ιδιαίτερα σφιχτή πριν από την τελευταία κλιμάκωση, ενώ οι επιθέσεις σε ρωσικές υποδομές διύλισης και οι υπόλοιπες διαταραχές περιορίζουν περαιτέρω την προσφορά.

Ο ρόλος της Κίνας

Ένας παράγοντας που λειτουργεί ως «φρένο» στην άνοδο του πετρελαίου είναι η Κίνα.

Σύμφωνα με τον Struyven, το Πεκίνο πιθανότατα θα συνεχίσει να λειτουργεί ως «σταθεροποιητική δύναμη» στην αγορά αργού, περιορίζοντας τις εισαγωγές όταν οι τιμές ανεβαίνουν υπερβολικά. Αυτό μπορεί να περιορίσει μέρος της πρόσθετης ζήτησης και να συγκρατήσει την άνοδο του crude.

Ωστόσο, η Goldman δεν βλέπει την ίδια εξισορροπητική λειτουργία της Κίνας στις αγορές φυσικού αερίου και διυλισμένων προϊόντων. Εκεί, επομένως, οι τιμές παραμένουν περισσότερο εκτεθειμένες σε ένα νέο σοκ προσφοράς.

Τα δύο σενάρια της Goldman

Η εικόνα που δίνει η Goldman Sachs συνοψίζεται σε δύο εντελώς διαφορετικές διαδρομές για την αγορά:

Κλιμάκωση: Εάν οι επιθέσεις στη ναυτιλία ενταθούν και οι διαταραχές στις ενεργειακές ροές επεκταθούν, το Brent μπορεί να κινηθεί προς τα 120 δολάρια.

Αποκλιμάκωση: Εάν οι εξαγωγές από τη Μέση Ανατολή επιστρέψουν σε φυσιολογικά επίπεδα, το Brent μπορεί να υποχωρήσει προς τα 80 δολάρια.

Η απόσταση των 40 δολαρίων ανά βαρέλι μεταξύ των δύο σεναρίων αποτυπώνει το πόσο μεγάλο έχει γίνει το γεωπολιτικό risk premium στην αγορά.

Για τους επενδυτές, ωστόσο, το μήνυμα της Goldman είναι ακόμη πιο συγκεκριμένο: σε περίπτωση νέας κλιμάκωσης, το μεγαλύτερο περιθώριο κέρδους μπορεί να μην βρίσκεται στο ίδιο το πετρέλαιο, αλλά στο φυσικό αέριο και κυρίως στα διυλισμένα προϊόντα, όπου το σοκ προσφοράς είναι εντονότερο.

Με άλλα λόγια, η Goldman βλέπει ανοδικό κίνδυνο για το πετρέλαιο, αλλά θεωρεί ότι το πραγματικό «trade» της γεωπολιτικής κρίσης μπορεί να βρίσκεται αλλού: στο diesel και στο φυσικό αέριο.