Για τον Matejka, η Ευρώπη διαθέτει παράλληλα μια σειρά από διαρθρωτικούς καταλύτες που μπορούν να στηρίξουν τις αγορές για αρκετά χρόνια.

1. Ενεργειακή ασφάλεια και επενδύσεις στα δίκτυα

Η πρώτη μεγάλη τάση αφορά την ενεργειακή ασφάλεια.

Η Ευρώπη έχει εισέλθει σε μια περίοδο μαζικών επενδύσεων σε ηλεκτρικά δίκτυα, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και πυρηνική ενέργεια, καθώς η στρατηγική της ΕΕ μετά το REPowerEU έχει ως βασικό στόχο τη μείωση της εξάρτησης από εξωτερικές πηγές ενέργειας.

Στην ίδια κατεύθυνση λειτουργούν οι πολιτικές για τις κρίσιμες πρώτες ύλες και τη δημιουργία ευρωπαϊκής παραγωγικής βάσης σε στρατηγικούς κλάδους.

Το αποτέλεσμα είναι ότι η ενεργειακή μετάβαση δεν αποτελεί πλέον μόνο περιβαλλοντική πολιτική. Μετατρέπεται σε επενδυτικό πρόγραμμα μεγάλης κλίμακας, με άμεσες επιπτώσεις σε επιχειρήσεις δικτύων, ηλεκτρολογικού εξοπλισμού, κατασκευών, παραγωγής ενέργειας και υποδομών.

2. Γερμανία: το τέλος της δημοσιονομικής αδράνειας

Ο δεύτερος καταλύτης είναι η αλλαγή της δημοσιονομικής πολιτικής στη Γερμανία.

Η χαλάρωση των περιορισμών που προέκυπταν από το περίφημο «φρένο χρέους» ανοίγει τον δρόμο για σημαντικά υψηλότερες δημόσιες δαπάνες σε άμυνα και υποδομές.

Στο επίκεντρο βρίσκεται το ειδικό ταμείο ύψους 500 δισ. ευρώ για υποδομές και κλιματικές επενδύσεις.

Η εξέλιξη αυτή μπορεί να λειτουργήσει ως ισχυρός πολλαπλασιαστής για τη γερμανική και ευρωπαϊκή οικονομία, ιδιαίτερα για τους κλάδους των κατασκευών, του βιομηχανικού εξοπλισμού, των δικτύων και των μεταφορών.

Μετά από χρόνια περιορισμένων δημόσιων επενδύσεων, η Γερμανία φαίνεται να εισέρχεται σε έναν νέο κύκλο δημοσιονομικής επέκτασης.

3. AI και βιομηχανικός αυτοματισμός

Η τρίτη μεγάλη τάση είναι η τεχνολογία.

Το AI εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους επενδυτικούς κύκλους παγκοσμίως, αλλά η JPMorgan βλέπει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ευρώπη στον συνδυασμό τεχνητής νοημοσύνης και βιομηχανικού αυτοματισμού.

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για την ευρωπαϊκή αγορά, η οποία διαθέτει ισχυρή βιομηχανική βάση αλλά αντιμετωπίζει υψηλό κόστος εργασίας και έντονο διεθνή ανταγωνισμό.

Η αυτοματοποίηση μπορεί να αυξήσει την παραγωγικότητα, να περιορίσει το κόστος και να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων.

Έτσι, η επένδυση στο AI δεν αφορά πλέον μόνο τους αμερικανικούς τεχνολογικούς κολοσσούς. Αρχίζει να μεταφέρεται όλο και περισσότερο στην πραγματική οικονομία και ειδικά στη βιομηχανία.

4. Άμυνα: επιστροφή με διαφορετικά χαρακτηριστικά

Η τέταρτη τάση αφορά την άμυνα.

Η αύξηση των αμυντικών δαπανών από τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, σε συνδυασμό με ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες όπως το ReArm Europe και το EDIP, δημιουργεί έναν πολυετή κύκλο επενδύσεων.

Ωστόσο, εδώ ο Matejka εμφανίζεται περισσότερο επιλεκτικός.

Ο ίδιος είχε προειδοποιήσει ήδη από το περασμένο καλοκαίρι ότι οι αμυντικές μετοχές είχαν γίνει υπερβολικά δημοφιλείς και είχαν συγκεντρώσει μεγάλο επενδυτικό ενδιαφέρον. Η subsequent υποαπόδοση του κλάδου και η σημαντική υποχώρηση των αποτιμήσεων έχουν πλέον αλλάξει την εικόνα.

Κατά την άποψή του, το risk/reward των αμυντικών μετοχών βελτιώνεται, αλλά το ενδιαφέρον θα πρέπει να στραφεί περισσότερο σε εταιρείες που προσφέρουν νέες τεχνολογίες και δυνατότητες και λιγότερο σε παραδοσιακές δραστηριότητες.

Αυτό πρακτικά σημαίνει μεγαλύτερη έμφαση σε drones, αντι-drone συστήματα, ηλεκτρονικό πόλεμο, αισθητήρες, πυραυλικά συστήματα, κυβερνοάμυνα και τεχνολογίες που συνδέονται με το σύγχρονο πεδίο μάχης.

5. Μια πιο προστατευμένη Ευρώπη

Η πέμπτη τάση είναι η ενίσχυση του ευρωπαϊκού προστατευτισμού.

Η Ευρώπη δεν φαίνεται να επιλέγει αποκλειστικά την επιβολή γενικευμένων δασμών. Αντίθετα, χρησιμοποιεί ολοένα περισσότερο κανονισμούς, πρότυπα και απαιτήσεις τοπικού περιεχομένου για να ενισχύσει την εγχώρια παραγωγή.

Ο Matejka αναφέρεται μεταξύ άλλων στον μηχανισμό συνοριακής προσαρμογής άνθρακα (CBAM), στις απαιτήσεις τοπικού περιεχομένου για αιολική ενέργεια, ηλεκτρικά δίκτυα και άμυνα, αλλά και στους ελέγχους για κρατικές επιδοτήσεις ξένων εταιρειών.

Οι κινήσεις αυτές επεκτείνονται ήδη σε κλάδους όπως τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τα φωτοβολταϊκά και η αιολική ενέργεια.

Η τάση είναι σαφής: η Ευρώπη επιχειρεί να δημιουργήσει μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία, ακόμη και αν αυτό σημαίνει υψηλότερο κόστος σε ορισμένους τομείς.

Οι δύο επιπλέον μακροπρόθεσμοι καταλύτες

Πέρα από τις πέντε βασικές τάσεις, η JPMorgan επισημαίνει δύο ακόμη θέματα που μπορεί να αποκτήσουν μεγαλύτερη σημασία τα επόμενα χρόνια.

Το πρώτο είναι η γήρανση του πληθυσμού, η οποία θα επηρεάσει την αγορά εργασίας, την παραγωγικότητα, την υγεία και τις δημόσιες δαπάνες.

Το δεύτερο είναι η ανοικοδόμηση της Ουκρανίας, σε συνδυασμό με την ευρύτερη ανάπτυξη των υποδομών στην Ανατολική Ευρώπη.

Εφόσον υπάρξει σταθεροποίηση της γεωπολιτικής κατάστασης, η διαδικασία ανοικοδόμησης θα μπορούσε να δημιουργήσει έναν ακόμη σημαντικό κύκλο επενδύσεων σε κατασκευές, ενέργεια, μεταφορές, δίκτυα και βιομηχανία.

Η Ευρώπη μπορεί να αποκτήσει νέο επενδυτικό αφήγημα

Η ανάλυση της JPMorgan έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον επειδή δεν βασίζεται μόνο στην υπόθεση ότι οι μετοχές θα συνεχίσουν να ανεβαίνουν λόγω momentum.

Το βασικό επιχείρημα είναι ότι η Ευρώπη βρίσκεται στην αρχή ενός μεγάλου κύκλου επενδύσεων, ο οποίος συνδέει ενεργειακή ασφάλεια, άμυνα, υποδομές, ψηφιοποίηση, αυτοματοποίηση και στρατηγική αυτονομία.

Αυτό εξηγεί και γιατί ο Matejka θεωρεί ότι η διεύρυνση της συμμετοχής στην αγορά είναι σημαντικότερη από την απλή συνέχιση της ανόδου των mega-cap τεχνολογικών μετοχών.

Εάν οι κυκλικές μετοχές, οι βιομηχανίες, οι υποδομές, η ενέργεια και η άμυνα αρχίσουν να συμμετέχουν πιο ουσιαστικά στο ράλι, τότε η ευρωπαϊκή αγορά θα μπορούσε να αποκτήσει ένα πολύ πιο ισορροπημένο προφίλ.

Και αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον σημείο της εκτίμησης της JPMorgan: η επόμενη φάση του bull market μπορεί να μη χρειάζεται να στηριχθεί αποκλειστικά στο AI και στις αμερικανικές mega-cap τεχνολογικές εταιρείες.

Για την Ευρώπη, οι επενδύσεις σε ενέργεια, δίκτυα, άμυνα, υποδομές και βιομηχανική αυτοματοποίηση μπορούν να αποτελέσουν ένα νέο, πολυετές επενδυτικό αφήγημα.