Η εξέλιξη είναι αποτέλεσμα δύο παραγόντων: της μεγάλης ανόδου των αμερικανικών μετοχών μέσα στο 2026 και της σημαντικής αύξησης των πραγματικών αποδόσεων των ομολόγων.

Με απλά λόγια, οι επενδυτές πληρώνονται πλέον πολύ λιγότερο για να αναλάβουν τον κίνδυνο των μετοχών, την ώρα που οι αποδόσεις των ασφαλέστερων κρατικών ομολόγων έχουν αυξηθεί.

Οι μετοχές γίνονται πιο ευάλωτες στα ομόλογα

Η JPMorgan εκτιμά ότι η εξέλιξη αυτή αλλάζει τη συμπεριφορά της αγοράς.

Όσο μικραίνει το ασφάλιστρο κινδύνου, τόσο περισσότερο οι αποτιμήσεις των μετοχών εξαρτώνται από την πορεία των αποδόσεων των ομολόγων. Επομένως, μια νέα άνοδος των πραγματικών επιτοκίων μπορεί πλέον να προκαλέσει πολύ μεγαλύτερη πίεση στις μετοχές από ό,τι τα προηγούμενα χρόνια.

Η JPMorgan παραπέμπει σε μια ιστορική περίοδο κατά την οποία τα χαμηλά risk premia είχαν ως αποτέλεσμα τις έντονες διακυμάνσεις των μετοχών σε συνάρτηση με τις αποδόσεις των ομολόγων.

Το μήνυμα είναι σαφές: η Wall Street μπορεί να έχει εισέλθει σε μια περίοδο όπου τα ομόλογα θα καθορίζουν περισσότερο την πορεία των μετοχών.

Τα ομόλογα γίνονται ξανά ανταγωνιστικά

Η δεύτερη σημαντική συνέπεια αφορά τη μακροπρόθεσμη κατανομή κεφαλαίων.

Με τις αποδόσεις των ομολόγων να έχουν αυξηθεί και το ασφάλιστρο κινδύνου των μετοχών να έχει περιοριστεί τόσο πολύ, η JPMorgan θεωρεί ότι ενισχύεται η επενδυτική επιχειρηματολογία υπέρ των ομολόγων.

Τα στοιχεία της τράπεζας δείχνουν ότι οι μη τραπεζικοί επενδυτές, αλλά και τα συνταξιοδοτικά ταμεία και οι ασφαλιστικές εταιρείες των τεσσάρων μεγαλύτερων οικονομιών, έχουν σήμερα τη μεγαλύτερη overweight θέση στις μετοχές έναντι των ομολόγων από το 2002.

Αυτό δημιουργεί έναν πρόσθετο κίνδυνο: εάν οι πραγματικές αποδόσεις συνεχίσουν να ανεβαίνουν, μπορεί να αρχίσει μια διαδικασία ανακατανομής κεφαλαίων από τις μετοχές προς τα ομόλογα.

Δεν χρειάζεται, δηλαδή, να υπάρξει κατάρρευση των κερδών των επιχειρήσεων για να πιεστεί η αγορά. Αρκεί η σχέση κινδύνου-απόδοσης να γίνει ακόμη πιο ελκυστική για τα ομόλογα.

Τέλος η κλασική «ασπίδα» των ομολόγων;

Η τρίτη συνέπεια είναι ίσως η πιο σημαντική για τα χαρτοφυλάκια.

Από το 2022, μετά το πληθωριστικό σοκ, οι μετοχές και τα ομόλογα έχουν παρουσιάσει μεγαλύτερη θετική συσχέτιση. Αυτό σημαίνει ότι όταν οι μετοχές υποχωρούν λόγω πληθωρισμού ή ανόδου των επιτοκίων, τα ομόλογα δεν λειτουργούν πλέον απαραίτητα ως αντιστάθμιση.

Η JPMorgan εκτιμά ότι η τάση αυτή μπορεί να συνεχιστεί, δημιουργώντας ένα διαρκές πρόβλημα για τις στρατηγικές risk parity, οι οποίες βασίζονται στην υπόθεση ότι τα ομόλογα μπορούν να περιορίσουν τις απώλειες των μετοχών.

Σε ένα περιβάλλον όπου οι δύο κατηγορίες ενεργητικού κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση, η προστασία του χαρτοφυλακίου μέσω ομολόγων γίνεται λιγότερο αποτελεσματική.

Αυτό μπορεί να ενισχύσει τη ζήτηση για άμεσες αντισταθμίσεις στις μετοχές, όπως τα put options, καθώς οι επενδυτές αναζητούν διαφορετικούς τρόπους προστασίας από μια απότομη διόρθωση.

Το βασικό μήνυμα της JPMorgan

Η ανάλυση της JPMorgan δεν αποτελεί από μόνη της πρόβλεψη για άμεση πτώση του S&P 500. Αποτελεί όμως σαφή προειδοποίηση ότι το περιθώριο αποτίμησης των αμερικανικών μετοχών έχει περιοριστεί σημαντικά.

Όταν το ασφάλιστρο κινδύνου βρίσκεται σε επίπεδα που δεν έχουν παρατηρηθεί από το 2002 και οι πραγματικές αποδόσεις των ομολόγων παραμένουν υψηλές, η αγορά γίνεται περισσότερο ευάλωτη σε κάθε νέα άνοδο των επιτοκίων.

Και αυτό αλλάζει την εξίσωση για τους επενδυτές: δεν αρκεί πλέον να εξετάζουν μόνο τα κέρδη των εταιρειών και την πορεία της οικονομίας. Πρέπει να παρακολουθούν στενά και το κόστος του χρήματος.

Με τις αποδόσεις των ομολόγων να αποτελούν πλέον έναν πολύ πιο ισχυρό ανταγωνιστή για τις μετοχές, η επόμενη μεγάλη κίνηση της Wall Street μπορεί να καθοριστεί όχι από τα εταιρικά αποτελέσματα, αλλά από το εάν τα πραγματικά επιτόκια θα συνεχίσουν να ανεβαίνουν ή θα αρχίσουν να υποχωρούν.