Αυξάνονται οι φωνές υπέρ των υψηλότερων επιτοκίων

Ο πρόεδρος της Kansas City Fed, Jeffrey Schmid, οικοδεσπότης του Jackson Hole, δήλωσε ότι δεν θεωρεί πως τα σημερινά επιτόκια περιορίζουν επαρκώς την οικονομία.

Τα επιτόκια βρίσκονται στο 3,50%-3,75% από τον Δεκέμβριο, ενώ ο πληθωρισμός PCE παραμένει στο 3,7%, αρκετά πάνω από τον στόχο του 2%.

«Δεν ξέρω τι περιορίζουμε σήμερα με την επιτοκιακή πολιτική που έχουμε», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Schmid, προσθέτοντας ότι ο πληθωρισμός παραμένει «επίμονος και κολλώδης».

Στο ίδιο μήκος κύματος, η πρόεδρος της Cleveland Fed, Beth Hammack, υποστήριξε ότι «τώρα είναι η ώρα να δράσουμε», αφήνοντας σαφώς να εννοηθεί ότι η αύξηση των επιτοκίων θα πρέπει να βρίσκεται στο τραπέζι.

Πιο επιφυλακτική εμφανίστηκε η πρόεδρος της Boston Fed, Susan Collins, η οποία χαρακτήρισε τα τελευταία στοιχεία για τον πληθωρισμό «μεικτά» και τόνισε ότι το ενδεχόμενο αύξησης των επιτοκίων παραμένει ανοικτό.

Το δίλημμα του Warsh

Ο Warsh έχει υιοθετήσει μια διαφορετική προσέγγιση από αρκετούς προκατόχους του, υποστηρίζοντας ότι η Fed δεν θα πρέπει να παρέχει υπερβολικά λεπτομερείς κατευθύνσεις για τις μελλοντικές αποφάσεις της.

Η λογική του είναι ότι η κεντρική τράπεζα πρέπει να αφήνει μεγαλύτερο ρόλο στις αγορές και να αποφεύγει να δεσμεύεται εκ των προτέρων για συγκεκριμένες κινήσεις.

Ωστόσο, αυτή η στάση δημιουργεί σήμερα ένα κενό. Οι επενδυτές θέλουν να γνωρίζουν ποια δεδομένα θα μπορούσαν να οδηγήσουν τον νέο πρόεδρο της Fed σε αύξηση των επιτοκίων.

Το ζητούμενο επομένως δεν είναι απαραίτητα να προαναγγείλει μια αύξηση, αλλά να περιγράψει τη λεγόμενη «reaction function» της Fed: ποια εξέλιξη στον πληθωρισμό, στην αγορά εργασίας ή στην οικονομική δραστηριότητα θα αλλάξει την κατεύθυνση της νομισματικής πολιτικής.

Ο πληθωρισμός είναι το μεγάλο αγκάθι

Τα τελευταία στοιχεία δεν επιτρέπουν εύκολη αισιοδοξία.

Ο δείκτης PCE παρέμεινε τον Ιούλιο στο 3,7%, σημαντικά υψηλότερα από τον στόχο του 2%. Παράλληλα, η οικονομική δραστηριότητα εμφανίζει αντοχές, με τις καταναλωτικές δαπάνες και τις παραγγελίες διαρκών αγαθών να παρουσιάζουν ισχυρή εικόνα.

Αυτό περιορίζει τα επιχειρήματα υπέρ μιας άμεσης χαλάρωσης της νομισματικής πολιτικής.

Από την άλλη πλευρά, η αγορά εργασίας παραμένει ένα σημαντικό ερωτηματικό, ενώ μέρος των πληθωριστικών πιέσεων που προέρχονται από τους δασμούς και την ενέργεια μπορεί να αποδειχθεί προσωρινό.

Επομένως, ο Warsh καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο κινδύνους: να μην επιτρέψει στον πληθωρισμό να παγιωθεί πάνω από τον στόχο, χωρίς όμως να οδηγήσει την οικονομία σε περιττή επιβράδυνση.

Και στη μέση βρίσκεται η αγορά ομολόγων

Η συγκυρία περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από την κατάσταση στην αγορά Treasuries.

Η απόδοση του 30ετούς αμερικανικού ομολόγου έχει βρεθεί σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, ενώ η κυβέρνηση του Donald Trump επιδιώκει να περιορίσει το κόστος δανεισμού.

Ο υπουργός Οικονομικών Scott Bessent έχει ήδη προχωρήσει σε παρεμβάσεις μέσω της αύξησης των επαναγορών μακροπρόθεσμου χρέους.

Εδώ δημιουργείται ένα δυνητικό μέτωπο σύγκρουσης πολιτικής: εάν ο πληθωρισμός παραμείνει υψηλός και η Fed χρειαστεί να αυξήσει τα επιτόκια, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη υψηλότερες αποδόσεις των κρατικών ομολόγων και να αυξήσει το κόστος εξυπηρέτησης του αμερικανικού χρέους.

Με το αμερικανικό δημόσιο χρέος να προσεγγίζει τα 40 τρισ. δολάρια, η εξέλιξη αυτή αποκτά τεράστια δημοσιονομική σημασία.

Τι περιμένουν οι αγορές από τον Warsh

Η ομιλία του Warsh, επομένως, δεν αφορά μόνο το εάν θα υπάρξει μία αύξηση επιτοκίων κατά 25 μονάδες βάσης. Το σημαντικότερο είναι εάν ο νέος πρόεδρος της Fed θα καταφέρει να δώσει στις αγορές ένα σαφέστερο πλαίσιο για το πότε και γιατί θα αλλάξει η νομισματική πολιτική.

Και αυτό είναι κρίσιμο όχι μόνο για τα αμερικανικά ομόλογα. Οι αποφάσεις της Fed επηρεάζουν το δολάριο, τις διεθνείς αποδόσεις, τις αποτιμήσεις των μετοχών και τις χρηματοπιστωτικές συνθήκες παγκοσμίως.