Το NBA έχει ήδη περάσει στη δεύτερη φάση της διαδικασίας, προχωρώντας σε σημαντική αναθεώρηση του επιχειρηματικού του σχεδίου. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η αμερικανική λίγκα σκοπεύει να επενδύσει πάνω από 3 δισ. δολάρια για να καλύψει τις αρχικές ζημιές των πρώτων ετών λειτουργίας της διοργάνωσης, επιχειρώντας να διασφαλίσει οικονομική σταθερότητα και να πείσει παραδοσιακούς ευρωπαϊκούς συλλόγους να συμμετάσχουν.

Σε συνεργασία με τις JPMorgan Chase και Raine Group, το NBA έχει ήδη δημιουργήσει ειδικό ψηφιακό “data room” με οικονομικά στοιχεία, προβλέψεις και στρατηγικά δεδομένα για τους υποψήφιους επενδυτές. Η διοργάνωση τοποθετεί χρονικά την έναρξή της στον Οκτώβριο του 2027.

Το αγωνιστικό μοντέλο που εξετάζεται προβλέπει αρχικά 16 ομάδες, με δυνατότητα επέκτασης σε 18 ή ακόμη και 24 σε βάθος χρόνου. Η βασική δομή θα περιλαμβάνει 12 μόνιμα franchises χωρίς υποβιβασμό και 4 θέσεις που θα ανανεώνονται ετησίως μέσω αγωνιστικής πρόκρισης από διοργανώσεις της FIBA ή ειδικά προκριματικά τουρνουά.

Οι πόλεις που έχουν επιλεγεί ως βασικοί στόχοι περιλαμβάνουν το Λονδίνο, το Μάντσεστερ, το Παρίσι, τη Λυών, τη Μαδρίτη, τη Βαρκελώνη, τη Ρώμη, το Μιλάνο, το Βερολίνο, το Μόναχο, την Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη. Ειδικά η Αθήνα θεωρείται από το NBA μία από τις πιο «παθιασμένες» μπασκετικές αγορές στον κόσμο, κάτι που εξηγεί και το αυξημένο ενδιαφέρον ξένων επενδυτών για ελληνικούς συλλόγους.

Το Λονδίνο και το Παρίσι αντιμετωπίζονται ως κορυφαίες στρατηγικές αγορές, καθώς το NBA θεωρεί ότι διαθέτουν τεράστια περιθώρια εμπορικής ανάπτυξης στο μπάσκετ. Για το Λονδίνο, μάλιστα, οι προσφορές φέρονται να έχουν ήδη ξεπεράσει το 1 δισ. δολάρια, με το κρατικό επενδυτικό ταμείο της Σαουδικής Αραβίας να συγκαταλέγεται στους βασικούς ενδιαφερόμενους.

Το ενδιαφέρον προέρχεται σε μεγάλο βαθμό και από ισχυρούς ποδοσφαιρικούς οργανισμούς. Σύλλογοι όπως η Paris Saint-Germain, η AC Milan και η Manchester City εξετάζουν ενεργά τη συμμετοχή τους, βλέποντας στο NBA Europe μια ευκαιρία διαφοροποίησης εσόδων και αξιοποίησης της παγκόσμιας εμπορικής τους βάσης.

Παράλληλα, επενδυτικά σχήματα όπως η Fenway Sports Group και η RedBird Capital Partners εξετάζουν το project ως μια επένδυση διεθνούς εμβέλειας που φέρει την εμπορική ισχύ του NBA. Ωστόσο, αρκετοί ευρωπαϊκοί σύλλογοι εμφανίζονται επιφυλακτικοί απέναντι στους οικονομικούς όρους, θεωρώντας ότι η εμπορική τους αξία είναι ήδη ισχυρή και πως το NBA έχει ανάγκη την ιστορία και τη βάση φιλάθλων τους.

Το χρηματοοικονομικό μοντέλο προβλέπει τέλη συμμετοχής μεταξύ 500 εκατ. και 1 δισ. δολαρίων ανά franchise, ενώ η συνολική επένδυση μπορεί να φτάσει ακόμη και τα 2 δισ. δολάρια όταν συνυπολογίζονται οι ανάγκες για υπερσύγχρονα γήπεδα και υποδομές στα πρότυπα του NBA.

Στην Ελλάδα, τόσο ο Olympiacos B.C. όσο και ο Panathinaikos B.C. κινούνται ήδη προς αυτή την κατεύθυνση. Οι αδελφοί Αγγελόπουλοι έχουν εξασφαλίσει πολυετή μίσθωση του ΣΕΦ και σχεδιάζουν εκτεταμένη ανακαίνιση με αύξηση χωρητικότητας, VIP σουίτες και νέες εμπορικές χρήσεις, ενώ ο Dimitris Giannakopoulos προωθεί επενδύσεις περίπου 100 εκατ. ευρώ για τη μετατροπή του ΟΑΚΑ σε υπερσύγχρονο μπασκετικό και ψυχαγωγικό προορισμό.

Για τους ελληνικούς συλλόγους, η συμμετοχή στο NBA Europe θεωρείται πιθανή πηγή εσόδων πολλών δισεκατομμυρίων σε βάθος δεκαετίας, σύμφωνα με στελέχη που εμπλέκονται στο project.

Την ίδια στιγμή, οι σχέσεις NBA και EuroLeague παραμένουν τεταμένες. Παρά τις επαφές ανάμεσα στις δύο πλευρές, εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές διαφωνίες για τον αριθμό των ομάδων και τη δομή της νέας διοργάνωσης. Η EuroLeague επιθυμεί τη συμμετοχή και των 20 ομάδων της, ενώ το NBA προωθεί πιο περιορισμένο μοντέλο 16 συλλόγων. Παραδοσιακές δυνάμεις όπως η Real Madrid Baloncesto, η FC Barcelona Bàsquet, η Fenerbahçe Beko και ο Ολυμπιακός εμφανίζονται αρνητικοί στο ενδεχόμενο καταβολής υπέρογκων ποσών για συμμετοχή σε μια διοργάνωση στην οποία θεωρούν ότι ήδη αποτελούν θεμελιώδη μέλη.

Παράλληλα, υπάρχουν και ευρωπαϊκές θεσμικές αντιδράσεις. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ήδη εκφράσει ανησυχίες για τη μεταφορά αξίας εκτός Ευρώπης και για τις πιθανές επιπτώσεις των «κλειστών» αθλητικών μοντέλων στην αθλητική αξιοκρατία και στον ανταγωνισμό. Νομικά ζητήματα ενδέχεται να προκύψουν ακόμη και γύρω από το salary cap, καθώς αρκετοί θεωρούν ότι ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να έρθει σε σύγκρουση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία περί ανταγωνισμού.

Ο ίδιος ο Άνταμ Σίλβερ έχει αφήσει ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο μελλοντικής πλήρους ενσωμάτωσης της Ευρώπης στο NBA ως ξεχωριστής περιφέρειας (division), ειδικά αν οι εξελίξεις στις υπερηχητικές αερομεταφορές μειώσουν σημαντικά τους χρόνους ταξιδιού μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Έτσι, το βασικό ερώτημα πλέον δεν φαίνεται να είναι αν το NBA θα αποκτήσει παρουσία στην Ευρώπη, αλλά ποιοι ιστορικοί ευρωπαϊκοί σύλλογοι θα επιλέξουν τελικά να συμμετάσχουν στη μεγαλύτερη αναδιάρθρωση που έχει γνωρίσει ποτέ το ευρωπαϊκό μπάσκετ.