Ένα κρίσιμο στοιχείο του σχεδίου είναι ότι η μη εξόφληση αυτών των δόσεων δεν θα οδηγεί σε διακοπή ρεύματος. Η διακοπή θα μπορεί να γίνει μόνο για οφειλές που σχετίζονται άμεσα με την κατανάλωση ενέργειας, όπως ισχύει και σήμερα.

Παράλληλα, καθορίζεται και η ιεράρχηση των πληρωμών σε περίπτωση μερικής εξόφλησης λογαριασμού. Πρώτα θα καλύπτονται οι χρεώσεις προμήθειας, έπειτα τα κόστη μεταφοράς και διανομής, στη συνέχεια οι φόροι και τα τέλη, ενώ τελευταίες θα εξοφλούνται οι δόσεις των ενεργειακών παρεμβάσεων.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι η χρηματοδότηση «δένεται» με το ακίνητο και όχι με τον καταναλωτή. Αυτό σημαίνει ότι αν ένα ακίνητο αλλάξει ιδιοκτήτη ή ενοικιαστή, η υποχρέωση αποπληρωμής μεταφέρεται στον επόμενο χρήστη μέσω της παροχής ενέργειας.

Ωστόσο, υπάρχουν ακόμη ασαφή σημεία, κυρίως σε περιπτώσεις όπου η χρηματοδότηση αφορά κινητό εξοπλισμό, όπως ηλεκτρικές συσκευές. Σε αυτές τις περιπτώσεις εξετάζεται το ενδεχόμενο η υποχρέωση να συνδέεται με το φυσικό πρόσωπο και όχι με το ακίνητο.

Σημαντική είναι επίσης η πρόβλεψη ότι η ένταξη στο σύστημα δεν περιορίζει τη δυνατότητα αλλαγής προμηθευτή. Ο καταναλωτής μπορεί να μετακινηθεί σε άλλη εταιρεία, με τις δόσεις να συνεχίζουν να καταβάλλονται μέσω του νέου παρόχου, ο οποίος θα αποδίδει τα ποσά στον αρχικό χρηματοδότη.

Το On-Bill Financing έρχεται να καλύψει ένα σημαντικό κενό στην αγορά, δημιουργώντας έναν επιπλέον μηχανισμό χρηματοδότησης πέρα από τα επιδοτούμενα προγράμματα. Από τη μία πλευρά, θα υλοποιούνται παρεμβάσεις με ιδιωτικά κεφάλαια χωρίς επιδότηση, ενώ από την άλλη τα προγράμματα στήριξης θα στοχεύουν κυρίως σε ευάλωτα νοικοκυριά μέσω εργαλείων όπως το Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο.

Παρά τα πλεονεκτήματα, παραμένουν ερωτήματα σχετικά με τον ρόλο των προμηθευτών στα επιδοτούμενα προγράμματα, καθώς εκφράζονται ανησυχίες για πιθανό αθέμιτο ανταγωνισμό, δεδομένου του πλεονεκτήματος που διαθέτουν λόγω της άμεσης σχέσης τους με τους πελάτες.