Σύμφωνα με παλαιότερη μελέτη της DZ Bank, μία ώρα εργασίας στην Ελλάδα παράγει περίπου 48,3 δολάρια αγοραστικής δύναμης (PPP). Το μέγεθος αυτό είναι σημαντικά χαμηλότερο σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες, όπως το Λουξεμβούργο όπου η αντίστοιχη παραγωγή φθάνει περίπου τα 163 δολάρια, την Ιρλανδία με 138 δολάρια, την Ολλανδία με 89,5 δολάρια και τη Γερμανία με περίπου 79 δολάρια. Ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση εκτιμάται γύρω στα 70 δολάρια σε όρους αγοραστικής δύναμης.

Συνολικά, η ανάλυση της UBS δείχνει ότι οι εργαζόμενοι στην Ευρωζώνη εργάζονται περίπου 15% λιγότερες ώρες σε σχέση με τους Αμερικανούς, αν και υπάρχουν σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των χωρών. Η Γερμανία καταγράφει τις λιγότερες ώρες εργασίας μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ, ενώ οι χώρες της Νότιας Ευρώπης βρίσκονται πιο κοντά στα επίπεδα των ΗΠΑ.

Η εικόνα αυτή αποτελεί ουσιαστικά αντιστροφή της τάσης που επικρατούσε μέχρι τη δεκαετία του 1970, όταν οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι δούλευαν περισσότερες ώρες από τους Αμερικανούς.

Σύμφωνα με την UBS, σχεδόν το ήμισυ της διαφοράς μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ εξηγείται από τον χρόνο των αδειών. Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες οι εργαζόμενοι δικαιούνται τέσσερις έως έξι εβδομάδες άδειας ετησίως, πέρα από τις επίσημες αργίες. Αντίθετα, στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν υπάρχει ομοσπονδιακά κατοχυρωμένη υποχρεωτική άδεια.

Σημαντικό ρόλο παίζουν επίσης το θεσμοθετημένο 40ωρο που εφαρμόζεται σε χώρες όπως η Γαλλία και το Βέλγιο, το υψηλότερο ποσοστό μερικής απασχόλησης στην Ευρώπη, καθώς και το αυξημένο κόστος ή οι κανονιστικοί περιορισμοί στις υπερωρίες.

Η φορολογία επηρεάζει επίσης σε κάποιο βαθμό τον αριθμό των ωρών εργασίας, αν και κυρίως ενισχύει ορισμένους από τους παραπάνω παράγοντες.

Σε παγκόσμια κλίμακα, πάντως, όταν συμπεριληφθούν και οι αναδυόμενες οικονομίες, οι περισσότερες ώρες εργασίας καταγράφονται στην Κολομβία με περίπου 2.252 ώρες ετησίως. Ακολουθούν το Μεξικό με 2.193 ώρες, η Κόστα Ρίκα με 2.149 ώρες και η Κίνα με περίπου 1.919 ώρες εργασίας τον χρόνο κατά μέσο όρο.