Ωστόσο, η UBS επισημαίνει ότι η αύξηση δεν είχε ομοιόμορφη κατανομή.

Το πλουσιότερο 1,5% ελέγχει σχεδόν το 50% του παγκόσμιου πλούτου

Η συγκέντρωση πλούτου παραμένει το κυρίαρχο χαρακτηριστικό της παγκόσμιας οικονομίας.

Το πλουσιότερο 1,5% του παγκόσμιου πληθυσμού, δηλαδή όσοι διαθέτουν περιουσία άνω των 5 εκατ. δολαρίων, κατέχει πλέον σχεδόν το 50% του συνολικού παγκόσμιου πλούτου.

Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στη σημαντική άνοδο των χρηματοοικονομικών αγορών, καθώς οι εύποροι διαθέτουν μεγαλύτερη έκθεση σε μετοχές, επενδυτικά κεφάλαια, επιχειρηματικές συμμετοχές και άλλα περιουσιακά στοιχεία που επωφελήθηκαν από το ράλι των τελευταίων ετών.

Αντίθετα, τα νοικοκυριά με χαμηλότερη περιουσία, τα οποία βασίζονται περισσότερο σε εισόδημα από εργασία και σε περιορισμένες αποταμιεύσεις, δεν επωφελήθηκαν στον ίδιο βαθμό.

Η παγίδα του μέσου όρου – Το παράδειγμα των ΗΠΑ

Η UBS προειδοποιεί ότι η μέση περιουσία ανά πολίτη μπορεί να δημιουργεί μια παραμορφωμένη εικόνα για την πραγματική οικονομική κατάσταση μιας κοινωνίας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες βρίσκονται στη δεύτερη θέση παγκοσμίως ως προς τη μέση περιουσία ανά ενήλικα, αλλά μόλις στην 28η θέση με βάση τη διάμεση περιουσία.

Η διαφορά μεταξύ των δύο δεικτών είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Από το 2020 έως το 2025:

η μέση περιουσία ανά ενήλικα στις ΗΠΑ αυξήθηκε κατά 10%, φτάνοντας τα 696.277 δολάρια,

ενώ η διάμεση περιουσία μειώθηκε κατά 20%, στα 68.998 δολάρια.

Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι η αύξηση του συνολικού πλούτου κατευθύνθηκε κυρίως προς τα υψηλότερα στρώματα της κοινωνίας.

Όπως σημειώνει η UBS, μια μικρή ομάδα εξαιρετικά πλούσιων ατόμων μπορεί να αυξήσει σημαντικά τον μέσο όρο μιας χώρας, δημιουργώντας την εντύπωση ότι ο γενικός πληθυσμός είναι οικονομικά ισχυρότερος από ό,τι πραγματικά είναι.

Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να ενισχύσει τη δημιουργία πλούτου αλλά και τις ανισότητες

Η έκθεση της UBS εκτιμά ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα αποτελέσει έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες αναδιαμόρφωσης του παγκόσμιου πλούτου τα επόμενα χρόνια.

Οι εταιρείες και οι επενδυτές που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της τεχνολογικής αλλαγής αναμένεται να αποκομίσουν σημαντικά οφέλη, όμως παράλληλα αυξάνονται οι ανησυχίες ότι η AI μπορεί να διευρύνει ακόμη περισσότερο το χάσμα μεταξύ όσων διαθέτουν κεφάλαιο και όσων εξαρτώνται κυρίως από την εργασία τους.

Παράλληλα, η UBS εκτιμά ότι τεχνολογίες όπως:

η πυρηνική σύντηξη,

οι θεραπείες mRNA,

οι εφαρμογές βιοτεχνολογίας,

και η επιστήμη της μακροζωίας,

θα μπορούσαν να έχουν τεράστιο οικονομικό αντίκτυπο τις επόμενες δεκαετίες.

Ο καθηγητής Οικονομικών και Ιστορίας στο Northwestern University, Joel Mokyr, επισημαίνει ότι αρκετές από αυτές τις τεχνολογίες βρίσκονται ακόμη σε πρώιμο στάδιο, όμως όταν ωριμάσουν η επίδρασή τους στην οικονομία μπορεί να είναι αντίστοιχη ή ακόμη μεγαλύτερη από αυτή της τεχνητής νοημοσύνης.

Μειώνεται ο αριθμός των ανθρώπων σε ακραία χαμηλά επίπεδα πλούτου

Παρά την αύξηση των ανισοτήτων, η UBS καταγράφει και μια θετική μακροπρόθεσμη τάση.

Το ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού με περιουσία κάτω από 10.000 δολάρια συνεχίζει να μειώνεται.

Το 2000 περίπου το 75% του παγκόσμιου πληθυσμού βρισκόταν σε αυτή την κατηγορία, ενώ σήμερα το ποσοστό έχει περιοριστεί στο 41%.

Η εξέλιξη αυτή αντανακλά τη σημαντική οικονομική πρόοδο πολλών αναδυόμενων οικονομιών, την άνοδο των εισοδημάτων και τη σταδιακή δημιουργία μεσαίων τάξεων σε χώρες που πριν από δύο δεκαετίες είχαν πολύ χαμηλότερα επίπεδα πλούτου.

Οι ΗΠΑ συνεχίζουν να δημιουργούν εκατομμυριούχους

Την ίδια στιγμή, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να αποτελούν τη μεγαλύτερη «μηχανή» δημιουργίας νέου πλούτου.

Σύμφωνα με την UBS, το 2025 προστέθηκαν στις ΗΠΑ περισσότεροι από 1.200 νέοι εκατομμυριούχοι κάθε ημέρα, εξέλιξη που αποδίδεται κυρίως στη δυναμική των αγορών, στην τεχνολογική καινοτομία και στη μεγάλη συγκέντρωση επιχειρηματικού κεφαλαίου.

Η εικόνα που προκύπτει είναι σύνθετη: ο παγκόσμιος πλούτος αυξάνεται, η φτώχεια σε ακραίες μορφές μειώνεται, όμως η απόσταση μεταξύ των κορυφαίων στρωμάτων και της υπόλοιπης κοινωνίας διευρύνεται.

Η επόμενη μεγάλη πρόκληση για την παγκόσμια οικονομία δεν θα είναι μόνο η δημιουργία νέου πλούτου, αλλά και το κατά πόσο αυτός θα κατανέμεται με τρόπο που να ενισχύει ευρύτερα τις κοινωνίες.